Followers

Saturday, October 31, 2009

ezhuth online dec . 2009


ezhuth online contents
december 2009

എഡിറ്റോറിയല്‍
മാത്യൂ നെല്ലിക്കുന്ന്

advice column
poet of the month

കെ. ടി. ഷാഹുല്‍‌ഹമീദ്
തോമസ് കൊടിയന്‍

ഗദ്യം
കാനായി കുഞ്ഞിരാമന്‍
പി. വി. രാമചന്ദ്രന്‍
ഡോ. ജി. വേലായുധന്‍
എ. ക്യൂ .മഹ്ദി
മാത്യൂ നെല്ലിക്കുന്ന്
ഡോ. എന്‍. എം. മുഹമ്മദലി
പ്രഫുല്ലന്‍ തൃപ്പൂണിത്തുറ
കെ .ജി . ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍
ഫരീദ് ഹസ്സന്‍സാദ്
കലവൂര്‍ രവി
കലവൂര്‍ രവി

മറ്റു വായനകള്‍

എം. കെ ഹരികുമാര്‍
എം. കെ ഹരികുമാര്‍
ആര്‍. പി.ശിവകുമാര്‍
രാജു ഇരിങ്ങല്‍
അബ്ദുള്‍ ജലീല്‍




dona mayoora

ezhuth/dec.2009





പല സുന്ദരികള്‍
എനിക്കൊരു സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം വരച്ച് തരണമെന്ന് പറഞ്ഞമാത്രയില്‍, ചായക്കൂട്ടുകളുടെ സമ്മേളനങ്ങളില്‍ അംഗലാവണ്യം തുളുമ്പുന്ന, നയനപുടവും അധരവും തുടിക്കുന്ന സുന്ദരിയായൊരു സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം ദ്രുതഗതിയില്‍ അവള്‍ വരച്ചു തന്നു.

ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് പറയുവാനുള്ളതെല്ലാമെന്റെ ഭാവഭേദങ്ങളില്‍ നിന്നുമറിഞ്ഞെടുത്തെന്നവണ്ണം അടുത്ത കാന്‍‌വാസിലേക്ക് അവളുടെ ചായം ചാലിച്ച ബ്രഷ് വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞുമോടി. തലയ്ക്ക് താഴെ കഴുത്തായ് രണ്ട് വര വരച്ചിട്ട് അവളാരാഞ്ഞു.


“ഏതുതരം സ്ത്രീയെയാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്?“

“ഏതൊക്കെ തരം സ്ത്രീകളെയാണ് നിനക്ക് വരയ്ക്കാന്‍ അറിയാവുന്ന“തെന്ന് ഞാന്‍
‍മറുചോദ്യമെറിഞ്ഞു.

“തുണിയുടുത്ത സ്ത്രീകളും, തുണിയുരിഞ്ഞ സ്ത്രീകളും.“
“ഇതിലേതാണ് സ്ഥായിയായുള്ളത്?“
“രണ്ടാമത്തേത്.“
ഒരു കാലത്ത് മാറുമറയ്ക്കാന്‍ അനുവാദമില്ലാതെയിരുന്ന സ്ത്രീകള്‍ മുതല്‍ വസ്ത്രം മാറ്റുമ്പോള്‍, കുളിയ്ക്കുമ്പോള്‍, സ്നേഹത്തിന് മുന്നില്‍ സ്വയമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍, വയറ്റിപ്പിഴപ്പിന്... അങ്ങിനെയങ്ങനെ അനേകം സ്ത്രീകളുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഈസ്റ്റ്മാന്‍ കളറില്‍ ഓര്‍മ്മചീന്തുകളില്‍ മിന്നി മറഞ്ഞു.
“ഏതുതരം സ്ത്രീയെയാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്?“
പകുതി മയക്കത്തില്‍ മിന്നി മറയുന്ന ചിത്രങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുണര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന ചോദ്യം.
“മുലയൂട്ടുന്ന സ്ത്രീയെ, പിറന്നാളിന് അമ്മയ്ക്ക് അയച്ച് കൊടുക്കുവാനാണ്.“
സ്തനങ്ങള്‍ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ബ്രഷ് ചുമന്ന ചായത്തില്‍ മുക്കി ഇടത്തേ മുലഞെട്ടിനെ മറച്ച് ചെറുചുണ്ടുകള്‍ വരച്ച് ചേര്‍ത്തുകൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു, ”വരച്ച് കഴിയാന്‍ അഞ്ചുമിനിറ്റെടുക്കും, ചായങ്ങളുണങ്ങാന്‍ അതിലുമേറെ സമയം വേണ്ടി വരും. മറ്റു ചിത്രങ്ങളെന്തെങ്കിലും വരയ്ക്കണമോ?”


“കറുത്ത വരകള്‍ കൊണ്ടൊരു വെളുത്ത സുന്ദരിയെയും, വെളുത്ത വരകള്‍ കൊണ്ടൊരു കറുത്ത സുന്ദരിയെയും വരച്ച് തരുവാന്‍ നിനക്കാകുമോ“ എന്ന ചോദ്യത്തിനു മുന്നില്‍ അവളൊന്ന് പകച്ചു, പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.




c p aboobacker

ezhuth/dec.2009






And my soul claims her wholesome

Today morning
Birds lost their feathers
Plants their flowers
Mountains their dales
Deer its horns
And I lost my pen

Piercing out of my heart
The lark has flown away
Heavens have claimed her songs
Angels her smiles
God her soul
And my soul claims her wholesome

She had a bird in the cage
A falcon with screeching cries
And with a sharp beak
Ready to break love and ties
It had a fragrance
Spread everywhere in the labyrinth

The tree is still there tall and high
With a lightness of cool and warmth
Standing sentinel to soldiers of love
Shading a roof for fighters of lust
Beyond the hamlets of stags
Orchards of butterflies
And slums of values and priests.

The Shepherd of flames
The shepherd of flames
Eats with his tongue extended
He has no hands
In the end
He has only the will to destroy
In the oven
In the chamber of suicide
On the battle fields
And in wild fires
Black tongues remain
That can't be seen.
He has limitless wealth
But it's of no use to him
Soon
He will combust
And after
Fly in ashes
In breezes.
His spouse
Will bring sticks to the fire
They will crack and burn
She will romanticize the fire
Pouring olive oil
And after
She will wear
A rope of hemp grass
Or of crushed palm leaves
Around her neck.



c p aboobacker

ezhuth/dec.2009





when death is imminent

In the threads hanging from heaven
Fly butterflies
Sun and Earth
Join together
Within the dense pores
Creation of truth and equality
Has begun on the mountain slopes
Sculptor has begun meditation
Before the heaps of clay
New fields of struggle
Are in formation
With kindliness and love
As weapons
Along the paths to heaven
Sights of the army of love
Marching forward
The final moments of
Ecstasy
Until I dissolve in my end
Through wind, rain and sun



in wait
Waiting for the tram
By this narrow lane
I spent a seed to germinate,
To grow into a tree,
To flower and fruition
Waiting for the train
By the blue lake
I spent an egg to hatch,
To wing into a sparrow
And fly awayWaiting for the ship
By the hillI spent a sperm to be born
As myself as helpless,
To grow into a tall buffoonery
Vain, vain are the waiting,
Silence and loudness
And the hugs and cuddles;
Vain, vain are the waiting,
Cruelty and roar,
And frowns and spasms of porn
Foaming in the lake
Swimming and dipping into ponds
Tasting the wetted flesh
I would satiate
As if a lion
With a live stag eaten;
Or a tiger roaring gratified
With lots of venison tasted.



c p aboobacker

ezhuth/dec.2009




motherland
When the poet says to me
that we can speak about birds
I become restless
Because I suspect whether it is not our own epic bird
When my spouse says to me
That we can sing about limits
I am aware of a dervish who lost his tongue and land
Twirling and twirling and dancing
And saw a world without frontiers.
The stormy petrels harp that
The alleys would include the west bank
Those who lost shelters
Got dressed and wore their ornaments

Might get ready for their last journey
The children who ask where their birth land is
Would be taken to their schools
And served sweets
And called "darlings"
Then they would be shot on their chests
Without surprise or fear
They would fall dead calling their moms

In the end they would all be stamped terrorists.
Falcons and foxes would eat a tasty meat.


Intoxicated Singing


Intoxicated with the spirit of poetry
I sang in the dialects of hamlets,
Pasted with cow dung
And decorated with straw
A ruffian among the crowd
Often speaking things unheard
To laymen and folks
I sang in the dialects of hamlets
I was singing things not known to me
Sacrifice, struggles, and martyrdom
I wanted to demolish the church
To make a new one, and
I would make it from the ruins of the old one
But I would run my sermons in the old one
I would cut the plantain trunk
And plant the leafy part
And I would sing about my leaves
Flying in breeze
MY spouse is away
In her comely attire
Of love and affection
In the paradise of life
I wish to sit singing
Lonely in the valley
With a reverberating note
To please her round the clock
But my singing always betrays me
It sings of lives gone
Into the fathoms
Where martyrs live
And paradise
Where songs are made
Trees without leaves
Embrace me in harmonious horror
Into their bony branches
Screeching in silent tones
Rains fail mankind
Into an infernal battle of life
And bleed the emotions
Into fluid maggots
Merci… merci… plead the buns
We can’t enter the juicy dirt
Of human mouths in the battle field
Merci… merci…
And I am intoxicated with the spirit of poetry!










k g unnikrishnan


ezhuth/dec/2009

രോഗികൾക്കും വിശപ്പുണ്ട്‌

മുൻ രാഷ്ട്രപതി കേരളത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, വിശപ്പിന്റെ വിളി കേട്ട്‌ ഒരു ഡോക്ടർ പിണങ്ങിപ്പോയ വാർത്ത ചെറുതല്ലാത്ത പ്രാധാന്യത്തോടെ മാധ്യമങ്ങളിൽ സ്ഥലം പിടിച്ചിരുന്നല്ലോ. അതുവായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ചില വിശപ്പിന്റെ ചിന്തകളാണ്‌ ഈ കുറിപ്പിനാധാരം.
പ്രത്യക്ഷത്തിൽ പ്രസ്തുതവാർത്ത, വി.വി.ഐ.പികൾ വരുമ്പോഴുള്ള തന്ത്രപ്പാടിൽ വി.ഐ.പികൾ അനുഭവിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകളിലേക്ക്‌ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നുണ്ട്‌. പണം കിട്ടാറില്ല എന്ന പേരിൽ ടാക്സി ഡ്രൈവർമാർ ഇത്തരം ജോലികളിൽ നിന്ന്‌ ഒഴിയാറുണ്ട്‌. പോലീസുകാർക്കാണെങ്കിലും ഭക്ഷണമോ വെള്ളമോ ലഭിക്കാതെ ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌.
എങ്കിലും ഇവിടെ വിഷയം ഡോക്ടറാണല്ലോ. ഒരു ദിവസം ഭക്ഷണം അൽപം വൈകിയപ്പോൾ ഇത്ര ശക്തമായി ഒരു ഡോക്ടർ പ്രതികരിക്കുകയും അതിനെ അനുകൂലിച്ചുകൊണ്ട്‌ സഹപ്രവർത്തകരും അവരുടെ സംഘടനാ പ്രതിവിധികളും രംഗത്തുവരികയുമുണ്ടായി. എന്നാൽ ഈ ഡോക്ടർമാരെ ഇത്രയും സമ്പന്നരാക്കിയ രോഗികൾക്കും അവരുടെ ബന്ധുക്കൾക്കും ഇങ്ങനെ വിശപ്പ്‌ എന്ന ഒരവസ്ഥയുണ്ടെന്ന്‌ എപ്പോഴെങ്കിലും ഈ ഡോക്ടർമാർ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
സർക്കാർ ആശുപത്രികളിലാണെങ്കിലും സ്വകാര്യ 'മേടിക്കൽ'സെന്ററുകളിലാണെങ്കിലും രോഗികളാകട്ടെ അവരുടെ ബന്ധുക്കളാകട്ടെ ഈ വിശപ്പ്‌ മാറ്റിവച്ചു വേണം എത്താനെന്നാണ്‌ ഇവരുടെ മതം. എന്റെ അനേകം സ്വന്തമായ അത്തരം അനുഭവങ്ങളിൽ ഒരെണ്ണംമാത്രം പറയാം. വിശപ്പ്‌ നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത ഒരു അവസ്ഥയുമായി എറണാകുളത്ത്‌ ഇത്തരം ചികിത്സയ്ക്ക്‌ പ്രസിദ്ധമായ ഒരാശുപത്രിയിലെത്തിയതാണ്‌. രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്‌ ബുക്കുചെയ്തപ്പോൾ 11 മണിക്കുവരാൻ പറഞ്ഞു. സ്വന്തം ആവശ്യമായതുകൊണ്ട്‌ 10.30 ന്‌ തന്നെ എത്തി കാത്തിരിപ്പുതുടങ്ങി. 11,12, 1 മണി. ഡോക്ടർ വരുന്നില്ല. വളരെ വിനയത്തോടെ സിസ്റ്ററിനോടു ചോദിച്ചു, വിശക്കുന്നു, ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടുവരട്ടെ എന്ന്‌ ഉടനെ മറുപടി വന്നു. പോകുന്നതിനു കുഴപ്പമില്ല പക്ഷേ, ഡോക്ടർ വിളിക്കുമ്പോൾ ഇല്ലെങ്കിൽ അവസാനമേ കാണാൻ പറ്റുകയുള്ളു. ചിലപ്പോൾ കാണാനൊത്തില്ലെന്നും വരും. ഒന്നിനു പോകാൻപോലും ധൈര്യമില്ലാതെ അവിടെ ഇരുന്നു അവസാനം ഡോക്ടർ വന്നത്‌ 4.30 ന്‌.കണ്ടത്‌ 5.30 ന്‌. രോഗ വിവരം ശരിക്കുപറയാൻപോലും ഉള്ള ശക്തി ചോർന്നുപോയിരുന്നു. തിരക്കുണ്ട്‌, ഒരുപാടുരോഗികൾ പുറത്തുനിൽക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ്‌ വിശദീകരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചതുമില്ല.
ഇവിടെ എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്നു പിന്നീടാണ്‌ അറിഞ്ഞത്‌. 11 നു വരുമ്പോൾ ഡോക്ടർ തീയറ്ററിലായിരുന്നു. രണ്ടു മണിക്ക്‌ അവിടെനിന്നിറങ്ങി നേരെപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ച്‌ വിശ്രമിച്ചിട്ടാണ്‌ 4.30 ന്‌ പ്രിയപ്പെട്ട 'രോഗികളെ കാണാനെത്തിയത്‌
ഈ വിവരം ഞങ്ങൾ രോഗികളോടു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഉച്ചപ്പട്ടിണി ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു. അതു ഡോക്ടറോ ആശുപത്രി അധികാരികളോ ഡ്യൂട്ടി സിസ്റ്ററോ അറിയിക്കാത്തത്താണോ, അഥവാ അറിഞ്ഞിട്ടും അവർ പറയാത്തത്താണോ എന്ന്‌ ഇപ്പോഴും അറിയില്ല. ഏതായാലും രോഗിയുടെ വിശപ്പ്‌ ഇവർക്കു പ്രശ്നമല്ല എന്നു മാത്രം മനസ്സിലായി. അടുത്ത ദിവസവും ഇതിന്റെ ആവർത്തനമായിരുന്നു. അൾട്രാസൗണ്ട്‌ സ്കാൻ, എൻഡോസ്കോപ്പി എന്നിവയ്ക്കായി 9 മണിക്ക്‌, ഒന്നു കഴിയാതെ എത്തണമെന്നു പറഞ്ഞു. 8 നു തന്നെ എത്തി. അൾട്രാസൗണ്ടിന്റെ ആൾ എത്തിയത്‌ 10 ന്‌. രണ്ടു സ്ഥലത്തും ആദ്യത്തെ നമ്പർ ആക്കണമെന്നും വിശന്നാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നും ഒക്കെപറഞ്ഞതാണ്‌. പക്ഷേ, ആദ്യത്തെതു കഴിഞ്ഞ്‌ 11 നു മാത്രമാണ്‌ രണ്ടാമത്തേതിനു പേരു ചേർത്തത്‌. ഫലമോ, വെറും വയറ്റിൽ ഒന്നരവരെ നിന്നിട്ടും എൻഡോസ്കോപ്പിക്കു വിളിച്ചില്ല. പുറത്തുനിന്നു ബഹളംവെച്ചതു കേട്ട ഡോക്ടർ പുറത്തുവന്നു വിളിച്ചിട്ടാണ്‌ രണ്ട്‌ മണിക്കെങ്കിലും എൻഡോസ്കോപ്പി നടന്നത്‌. എനിക്കപ്പോൾ തോന്നിയത്‌, ഇതുപോലെ ഒരാഴ്ച അവിടെ ചികിത്സിച്ചാൽ ഉച്ചഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കാൻ പഠിക്കുമായിരുന്നു എന്നാണ്‌. ഇത്തരത്തിലുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളോടെ ഇതു വായിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം ഒരിക്കലല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരിക്കൽ ഉണ്ടായിരിക്കാമെന്നുറപ്പാണ്‌.
ഇത്‌ ഒ.പിയിലുള്ളവരുടെ അനുഭവം. കിടത്തി ചികിത്സയിലാണെങ്കിലും രോഗികൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും വിശപ്പുമാറ്റിവയ്ക്കേണ്ടി വരുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾ ധാരാളം. ഡോക്ടർ റൗണ്ട്സിനു വരുമ്പോൾ കണ്ട്‌ വിവരം ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു ഭക്ഷണം കഴിക്കാമെന്നുവച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സാധിച്ചില്ലെന്നുവരും. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴായിരിക്കും ഡോക്ടർ ഇപ്പോൾ വരും, അതുകഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ മതി എന്നു ഉത്തരവ്‌. ചിലപ്പോൾ തൊട്ടുതാഴെയുള്ള മുറിയിൽ വന്നിട്ട്‌ ഡോക്ടർ താഴെപോയി ഒ.പിയും കഴിഞ്ഞ്‌, ചിലപ്പോൾ ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞായിരിക്കും വരിക. ഡോക്ടർ പെട്ടെന്നു വന്നാലോ എന്നു പേടിച്ച്‌ രോഗിയുടെ ബന്ധുവും ഈ കുരുക്കിൽപെടാറുണ്ട്‌. ഒഴിവാക്കുന്ന ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകളാണിത്‌.
എന്നാൽ ഇതിലപ്പുറമാണ്‌ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും ഡിശ്ചാർജ്ജു ചെയ്യുമ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ. രാവിലെ 10ന്‌ ഡിശ്ചാർജ്‌ പറഞ്ഞാൽ ഉച്ചയ്ക്ക്‌ വീട്ടിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കാമെന്നു വിചാരിച്ച്‌ ബില്ലടയ്ക്കാനുള്ള ഓട്ടം തുടങ്ങും. ബിൽ സെക്ഷനിൽ ചോദിച്ചാൽ ഡ്യൂട്ടി സിസ്റ്ററിനോടു ചോദിക്കാൻ പറയും. ഡോക്ടറുടെ ഫീസ്‌ എഴുതിയിട്ടില്ല. ഡോക്ടർ വരട്ടെ, എന്നൊക്കെയായിരിക്കും മറുപടി. ഒടുക്കം ഉച്ചയോടുകൂടി ഒപ്പിട്ടാലോ. ബില്ലടയ്ക്കാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ ഇന്റർവെൽ ആയിരിക്കും. പിന്നീട്‌ അവരുടെ ഊണുകഴിഞ്ഞ്‌ ബില്ലടയ്ക്കുമ്പോൾ മൂന്നു മണി കഴിയും. ഇതിനിടയിൽ ഭക്ഷണം പോയിട്ട്‌ വെള്ളം കുടിക്കാൻപോലും രോഗിയുടെ ബന്ധുവിനു സാധിക്കില്ല. മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റോ മറ്റോ വേണമെങ്കിൽ പിന്നെയും താമസിക്കും.
ഇത്തരത്തിൽ രോഗികളുടെ വിശപ്പു ഗൗനിക്കാത്ത ഡോക്ടർക്ക്‌ വിശപ്പിന്റെ വിളി സഹിക്കാതായെന്നു വായിച്ചപ്പോൾ സത്യത്തിൽ ഉള്ളിൽ സന്തോഷമാണ്‌ തോന്നിയത്‌. സ്വന്തം ഒ.പി.യിൽ 5 മിനിറ്റിന്റെ ഇടവേളകളിൽ 100 മുതൽ 250 രൂപ വരെ കൈപ്പറ്റുന്നവരാണെങ്കിൽ അവർക്കും വിശപ്പു പ്രശ്നമല്ലെന്നും നമുക്കറിയാം. എല്ലാ ഡോക്ടർമാരും ഇത്തരക്കാരാണെന്നു പറയുന്നില്ല. രോഗികളുടെ പ്രത്യേകതകൾ മനസ്സിലാക്കി അവർക്കുവേണ്ട വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്യുന്ന കുറച്ചുപേരെങ്കിലുമുണ്ട്‌. അത്തരക്കാർക്കു എണ്ണം ഈ സ്വാശ്രയകാലാവസ്ഥയിൽ വീണ്ടും കുറയുന്നതായാണ്‌ കാണുന്നത്‌.
ഏതായാലും വിശപ്പ്‌ എല്ലാവർക്കുമുണ്ട്‌. എന്നു കൂടി ചിന്തിക്കാനുള്ള അവസരമായി ഡോക്ടർമാരും അവരുടെ സംഘടനകളും ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയിൽ വിലയിരുത്തണമെന്ന്‌ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

advice column


sukshmananda swami
ezhuth/dec. 2009

de -identification

When somebody plays music, you listen , you just follow the sounds, and eventually you understand the music. The point cannot be explained in words because it is not words , but after listening a while you understand the point and the point is music.

In the same way, watch all emotions, sensations,experiences, as these are vibrations that come and happen to you,whether you pay attention or not , they continue. The vibrations are always going on . Normally we do not interfere with them or separate our self from them. Interferring means seeing and watching, but it does not mean disturbing, as is the definition of the usual interference.

As happens with breathing, when we start to breathe consciously instead of unconsciously , lots of things change, many unconscious acts become conscious and it brings many things to the surface.

Similarly , watching the activities of the mind , and interfering in the activities of mind, which is otherwise unconscious, is like applying a sudden brake to something. Braking helps us see the activities going on without ourconscious consent.in that sense , it is de-identification. Therefore, whatever system of meditation you follow, if it does not bring de -identification , it is futile.


arundhathi janardhanan





alone in the forest


me, alone in the forest
after the sun went to rest
the horrible night i ever had
without my mom and dad

i can see small stream
and can hear an elephant's scream
how dark the forest is?
there i spent the whole night
seeing different sights
the horrible night i ever had
without my mom and dad





ammuflying@yahoo.com

jayan edakkatt
ezhuth/dec.2009


നക്ഷത്രമായി മാറിയ പെണ്‍കുട്ടി

ഫാഷന്‍ റാമ്പില്‍
ക്ലിപ്തപ്പെടുത്തിയ പ്രകാശചത്വരത്തില്‍
ഒരു പരല്‍ മീന്‍ മിന്നായം.
ഓരോ നടതാളത്തിലും
ജാഗരൂകയാകേണ്‍ടതില്ല ജാഗരൂകയാകേണ്ടതില്ല
എന്നു മാറിടങ്ങള്‍.
നിടിലവിശാലങ്ങള്‍ക്ക്
നിരതദ്രവ്യങ്ങളും നിധികളും രൂപംകൊള്ളുന്നു.ഫാഷന്‍ റാമ്പില്‍
ക്ലിപ്തപ്പെടുത്തിയ പ്രകാശചത്വരത്തില്‍
ഒരു പരല്‍ മീന്‍ മിന്നായം.
ഓരോ നടതാളത്തിലും
ജാഗരൂകയാകേണ്‍ടതില്ല ജാഗരൂകയാകേണ്ടതില്ല
എന്നു മാറിടങ്ങള്‍.
നിടിലവിശാലങ്ങള്‍ക്ക്
നിരതദ്രവ്യങ്ങളും നിധികളും

ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളില്‍നിന്നും നീ പറിച്ചെടുത്ത നിന്‍റെ നാരായവേരിന്‍റെ അറ്റംനിന്‍റെ
പൊക്കിള്‍കൊടിയില്‍ കാണുന്നുണ്‍ട്.
ഒരുക്കി ഒരുക്കി ഒതുങ്ങിയ ഉടലില്‍
ക്ലേദം തീണ്‍ടിയ മറ്റേ അറ്റം ആദിമതയോടെ ഭൂമിയിലൊളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്‍ടു
ഓരോ അണുവിലും അണിഞ്ഞിട്ടുണ്‍ടു നീ.
ക്ലാവുപച്ച ഘ്ടികാരം
സമയത്തെ കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെ
മെല്ലെ മെല്ലെ നിമിഷങ്ങളാപുറത്തുവിടുന്നപോലെ
ഒരു നാളമായി
തപം ചെതിരുന്ന
യാഗാഗ്നിപോലെ റാമ്പില്‍
പ്രകാശവേഗത്തില്‍ ക്യാമറാഫ്ളാഷുകള്.
ചിലനേരങ്ങളില്‍ പ്രകാശിക്കുവാന്‍ അനുവധിച്ചുകൊണ്‍ടു
നിന്നിലും വിളക്കുകളിലും സൂര്യചന്ദ്രന്മാരിലും പ്രകാശത്തെ ആരോ തടഞ്ഞിട്ടിട്ടുണ്‍ട്.
നടുവരമ്പെന്ന റാമ്പില്‍
വിളഞ്ഞ പാടമല്ല ചുറ്റുമെങ്കിലും
അക്കരെയുള്ള വിദ്യാലയത്തിലേക്കല്ല യാത്രയെങ്കിലും
തോളില്‍
പുസ്തകസഞ്ചിയല്ല
പട്ടു പാവാടയുടെ പരസ്സ്യമല്ല
പഞചവാദ്യങ്ങള്‍ പശ്ചാത്തലവുമല്ല.
'നാടകം തുടങ്ങാന്‍ നേരമായി ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞില്ലേ നീ ?'
എന്ന് ആദിയില്‍ വചനമുണ്‍ടായി
അല്ല
ആദിയില്‍ നീ ഉണ്‍ടായി.
ബ്യൂട്ടീഷ്യന്‍മാര്‍ ഋതുക്കളെപ്പോലെ നിന്നില്‍ വിതാനിക്കുന്നു.
ഒരുക്കി മതിയായില്ല ആര്‍ക്കും
ഒരുങ്ങി മതിയായില്ല നിനക്കും
ഒരുങ്ങിയില്ലിനിയും നിന്‍റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍
പച്ചപ്പായലും പടവുകളുമുള്ള പാവാടകള്‍.
നൃത്തമായി മാറിയ ജഘനതാളം
ജാഗരൂകമാകുന്നു പാടം
ജഘനത്തെ ചൂണ്ടുവിരലാക്കി കുസൃതി കാട്ടി
കാന്തത്തിനും കാന്തപ്പൊടിക്കുമിടയില്‍ കടലാസ്സിട്ട് കുറ്റിമീശ കാന്തപ്പൊടികളെ ഓടിക്കളിക്കടാ കുഞ്ചി രാമാ.
ക്യാമറകളിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും പ്രകാശത്തെ കയറിക്കൂടാന്‍ അനുവധിച്ചത് നിനക്കു തുണയായിട്ടുണ്‍ട്.
ക്ലേശമൊട്ടുമില്ലാതെ അവ പിന്നെയും നിന്നെ പ്രകശിപ്പിക്കുന്നു
തൂവാന്‍ വെമ്പി തുമ്പുകളിലെല്ലാം വെള്ളം പോലെ.
അവസാനമില്ലാത്ത റാമ്പില്‍
നടന്നു നടന്നു തളര്‍ന്നിട്ടോ?
പറിഞ്ഞുയര്‍ന്നുപോയി നീ
നാരായവേരു നീരു തേടുന്നതറിയാതെ
പിറയായും താരകമായും.


sreedevi nair
ezhuth/ dec/ 2009




പ്രണയം ഭയമാണ്

പ്രണയം പ്രേതബാധയാണെന്ന്
ഒരു സഹപാഠിപറഞ്ഞു.
അവള്‍ക്ക് പ്രണയം ഭയമാണ് നല്‍കിയത്.


പ്രണയിക്കുകയാണെങ്കില്‍ രതിയും
മരണവുംസ്വപ്നം കാണണമെന്ന
വാശിയായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്.


അവള്‍ പ്രേമിച്ചുവഷളാക്കിയ യുവാവിനെ
ഇപ്പോഴുമവള്‍ക്ക് ഭയമാണ്.
അവള്‍ കാമുകനുമൊത്ത് പോയിരിക്കാറുള്ള
ലൈബ്രറിയെ ഇപ്പോള്‍ ഭയമാണ്.



കാമുകന് നല്‍കാന്‍ എടുത്ത്കൊണ്ടുവന്ന
പുസ്തകങ്ങള്‍ അവള്‍ തൊടാറേയില്ല.
ആപുസ്തകങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രത്യേക
രീതിയിലാണത്രെ.
കാമുകനൊപ്പം നടന്ന വഴികളിലിപ്പോള്‍
ഭയം മാത്രമേ യുള്ളു.


ഭയം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ അവള്‍
അയാളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
പ്രേമിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷത്തിലും
അവള്‍ ഓര്‍ത്തത് ലൈംഗിക ജീവിതവും
തുടര്‍ന്നുള്ള പ്രസവവുമെല്ലാമായിരുന്നു.

മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പില്‍ കാമുകനൊത്ത്
അല്ലെങ്കില്‍ ഭര്‍ത്താവുമൊത്ത് നില്‍ക്കേണ്ടി
വരുന്നതോര്‍ത്ത് അവള്‍ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഭയമാണ് അവളെ പ്രേമിച്ചത്.
അല്ല;
അവള്‍ ഭയത്തെ പ്രേമിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.



ഭയമില്ലാതെ അവള്‍ക്ക് ജീവിക്കാന്‍ കഴിയി
ല്ലായിരുന്നു.
ഭയത്തിനുവേണ്ടിഅവളെന്തും ഉപേക്ഷിക്കു
മായിരുന്നു.
ജീവിതം തന്നെയും!






m k janardanan

ezhuth/dec/2009





ചോകിം എന്റെ സുഹൃത്ത്‌


ചോകിമും ഞാനും കൗമാര സുഹൃത്തുക്കൾ
വെളുത്തുനീണ്ടമുഖവും നീലക്കണ്ണുകളും
ചിരിയും പ്രയങ്കരം
കറുത്തനിറവും അഴകില്ലാത്ത മുഖവും
പനിനീർ പൂ ഹൃദയവും എനിക്കുതന്നത്‌ ദൈവം!
പൂവിനേയും പൂമ്പാറ്റയേയും ആകാശ
കരിനീലത്തേയും കണ്ട്‌ ഞാൻ
മതിമറക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തേ തേടുന്നേരം
കച്ചവടപ്പീടികയിലെ വിൽപനചരക്കി-
ലുടക്കിനിന്നു അവന്റെ ഹൃദയം
ഫൈവ്ഡോളർ വിൽപനവിലയിൽ നിന്നും
നിർമ്മാണ ചിലവുകൾ കഴിച്ച്‌ ലാഭം കണ-
ക്കാക്കുകയാണ്‌ ഏത്‌ നേരവും അവൻ
ഞാൻ പ്രകൃതിനേരുകളിലേക്കും ചോകിം,
കച്ചവടത്തിലേക്കും വളർന്നുവലുതായി!
ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ അസംഖ്യജീവരഹ
സ്യങ്ങൾ എന്നെ വാരിപ്പുണർന്നുമ്മവച്ചു
അവൻ കൊടുമുടിയോളം വ്യവസായിയായി
ഓരോചുവടിലും എന്റെ നേതൃത്വം ദൈവ-
മായിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ഊഴംപണം മാത്രമായി!
അവന്റെ പട്ടുനൂൽ ഫാക്ടറിയിൽ
അനേകായിരം കൊക്കൂണുകൾ ചൂടിൽ
ജീവൻ തിളച്ചു എന്നെ വിളിച്ചുകേണു
ഞാനും എന്തിനെന്നറിയാതെ ദൈവ-
ത്തോടൊപ്പം നിന്നു വെന്തുരുകി..
പ്രാണിഹത്യകളെ ഞാനെതിർത്തപ്പോൾ,
അവന്റെ തുച്ഛകളെ തടുക്കുകഅസാദ്ധ്യം എന്നറിഞ്ഞു
നിർബ്ബന്ധം എന്റേത്‌ മൂത്ത്‌, അനന്ത-
ശാപം ഒഴിവാക്കാൻ അവൻ പിന്മാറി!
ശേഷശതകോടി ജീവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു
ദൈവസ്നേഹത്താൽ ഞാൻ കീഴോട്ടും
ധനശക്തിയാൽ അവൻ മേലോട്ടും വളർന്നു
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും
ഭൂമിപ്രാണന്മാക്കും എന്നെ ഇഷ്ടമായി
തീയിൽ ശീലിച്ചുവേണമത്രെ നടക്കാണെന്നു പ്രകൃതിശഠിച്ചു
ഭക്ഷണം കിട്ടാത്തപ്പോൾ പട്ടിണി പരിവയായി
ഒരിക്കലും ദൈവത്തെ കൈവിട്ടില്ല
അവനും ഞാനും വിവരങ്ങൾ കൈമാറിയിരുന്നു
എന്റെ ദുരിതം വേരറുക്കാൻ അവൻ
അയച്ച ബ്ലാങ്ക്‌ ചെക്ക്‌ ഞാൻ മടക്കി
ഇപ്പോഴവൻ ജയിലഴിക്കുള്ളിൽ തടവുപുള്ളി
ബിസിനസ്സ്‌ വളർത്താൻ നോക്കിയ
പിഴവിൽ അവനും രാജ്യവും കടക്കെണിയിൽ
എല്ലാവരും തള്ളിപ്പറഞ്ഞു
ആരും തുണയില്ലാതെ ആകാശത്ത്മൃതിപരത്തുമ്പോൾ,
ദൈവവിളി കേട്ട്‌ ഞാനെത്തി
ഓ കരഞ്ഞു എന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ
അവനിടം കിട്ടി. മോചനനാൾ തൊട്ട്‌-
എന്നുംഎനിക്കൊപ്പം. പ്രപഞ്ച
ജാലങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായി,
ആനന്ദപൂർണ്ണിമയിൽ ഞങ്ങൾവസിച്ചു
ശാന്തിയുടെ നിലാവുകൾ ഹൃദയങ്ങളിൽ
പെയ്തിറങ്ങി






m k janardanan


ezhuth/dec. 2009






ഭൂമിക്കുമേൽ എന്റെ അവകാശം


മറ്റുള്ളവർക്കുമുന്നിൽ ഞാൻ ജീവിതം തോറ്റപടയാളി
ലോകത്തോട്‌ ഹൃദ്യമായി ചിരിക്കുകയും
വാടിക്കൊഴിയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പൂവ്‌
പൂർണ്ണമായും വിരിയലിനുശേഷമുള്ള അടരൽ
ഈനിമിഷമാണു ധന്യമായ എന്റെ ജീവിത
മെന്നു ഞാനറിയുന്നു
മറ്റുള്ളവർ പക്ഷേ അറിയുന്നില്ല
അവർക്കു അഭിലഷണീയം നൈമിഷങ്ങൾ!
എനിക്കു ശാശ്വതം-ആത്മചൈതന്യചഷകം!
ഞാനൊരു പുഷ്പശകടത്തിൽ ചരിക്കുന്നു
സ്വപ്നങ്ങളിലായിരുന്നു ഗൃഹവാസം
കീറിയതും മുറിഞ്ഞതും ഇങ്ങിനെചോര കിനിഞ്ഞതും
മരണം എന്നിട്ടും ദയാപൂർവ്വം കരഞ്ഞൊഴിയുന്നതും അതാണ്‌!
അങ്ങിനെ അനന്തത്തയിലേക്കുള്ള വഴിയും
അവസാനിക്കാത്ത ഭൂമിയുമായി എന്റെ ജീവൻ!
തകർച്ചകൾ! എല്ലാ ഇടർച്ചകളും കണ്ണീരും,
തൊട്ടറിയുന്നു കൂടെ കരയുന്നു
ഇനിയാത്രാമൊഴി അസ്തമനത്തിന്റെ
സ്വർണ്ണം പുതച്ച ഈനനഞ്ഞസന്ധ്യയിൽ,
രത്നാംബരം മരണമോതുന്നു!
എന്നോടു മാത്രമായീ ഒരു രഹസ്യം!
ഒറ്റക്ക്‌ ഞാനത്‌ ആസ്വദിക്കും!
അംബരക്കീഴെ മലമടക്കുകളും കറുത്ത-
ജടാമകുടവൃക്ഷങ്ങളും വല്ലരികളും
അവയ്ക്കുയരെ മഹാകാലത്തിൽ
കരിനീലപ്പുതമൂടി ഞാനൊന്നുറങ്ങട്ടെ
ഭൂമിക്കുമേലുള്ള സുസ്ഥിരമായ എന്റെ
അവകാശം ആകാശത്തെ അറിയിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.







venu v desam

ezhuth/ dec/ 2009






വ്യർത്ഥം


എരിയുവാനൊരു ജീവനും, കൺകളിൽ
പിടയുവാനൊരു സ്വപ്നവുമില്ലാതെ
ബധിരയായ്‌ നിൽക്കുമീയരയാലിന്റെ
തണലിലിന്നെന്റെ മാറാപ്പിറക്കിവെ-
ച്ചതിലുറങ്ങുന്ന ഭൂതകാലത്തിന്റെ
ചുരുൾ നിവർത്തിഞ്ഞാ, നെന്നെദ്ദഹിപ്പിച്ച
ചുടലമാന്തിച്ചികഞ്ഞതിന്നാഴത്തിൽ
പകുതി വെന്തുകരിഞ്ഞൊരെന്നസ്ഥികൾ
ചിതറിയാകെദ്രവിച്ച സ്വപ്നങ്ങളും!
ചുടലഭൂതം കണക്കെക്കൊടുംവ്യഥ-
യിരുൾ നിറഞ്ഞൊരെന്നാത്മാവുമല്ലെയ
ക്കരിനഖങ്ങളാൽ മാന്തിപ്പൊളിച്ചാകെ
ക്കറ പിടിച്ചൊരീമണ്ണു പിഴിഞ്ഞെടു-
ത്തതു ചുരത്തുന്ന വേദന മൂർദ്ധാവി
ലൊരു ശിരോവസ്തിയാക്കി ഞാൻ വിണ്ടതും
മൃതിപുരണ്ടു തണുത്തു വിറയ്ക്കുമെൻ
ജലഘടികാരം കൺപോള നീർത്തതും
ഉയിരുചീന്തിയുതിരും വിഷപുഷ്പ-
വിഷമധാരയായീ രാത്രി നിന്നതും
മറയൂ, മേകാന്തയാമമിതെന്നുള്ളി-
ലാരുതെള്ളിയെറിഞ്ഞലറുന്നിതേ?
പുറ്റിലൊറ്റക്കു ധ്യാനനിമഗ്നനാ-
മിക്കരിമൂർഖനെന്തു പിണഞ്ഞുവോ?
പച്ചയാർക്കുന്ന പാലമരത്തിന്റെ
കൊത്തുന്ന സുഗന്ധത്തിലലിഞ്ഞുവോ?
ഇന്ദ്രനീലത്തിൻ മായായവനിക-
ത്തുമ്പിൽ കണ്ണീര്‌ താരകൾ നെയ്യുന്നു.
ഭീകരമിക്കരിമ്പനക്കാടിന്റെ
ദാഹമായേതു ചന്ദ്രൻ ജ്വലിക്കുന്നു?
നീലപ്പട്ടും, നിലാവുറങ്ങുന്നൊരീ
നീൾമിഴിയിലലിയും കിനാവുമായ്‌
കാൽച്ചിലങ്കക്കിലുക്കവും രാവിന്റെ
സാന്ദ്രതയുമിതേതുയുഗം? ഇവൾ
ദേവകന്യയോ? കിന്നരപുത്രിയോ?
ഊഷരമിശ്ശവപ്പറമ്പിൽ നീണ്ടു
കാലവേദന കാതോർക്കും ക്രൂശുകൾ
ആയിരം കൈകളാഞ്ഞുവീശിക്കൊണ്ടൊ-
രാശുപത്രിയിരുട്ടിൽ വിയർക്കുന്നു.
കാലിൽ മുള്ളുതറച്ചതിൻ സുഖ-
മായിയെൻ ബോധവേദന കത്തട്ടെ.
സാന്ധ്യരക്തപ്പുഴകളിലിന്നലെ-
യാണ്ടുപോയീയിരുണ്ട മേഘാവലി.
അണയുമോർമ്മതൻ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തി-
ലലയുമീ നിഴൽപ്പാടുകളെന്തിനോ?
മിഴികളിൽ നിദ്രചെയ്യുന്നതുമില്ല
വിജനമീ രാത്രി വീണപാടങ്ങളും.







venu v desam

ezhuth/dec. 2009





തിയോയ്ക്ക്‌*


വെന്ത ഗോതമ്പുപാടങ്ങൾക്കമപ്പുറം
സ്വന്തം നിണത്തിൽക്കുഴഞ്ഞുകിടക്കുന്നു
നിന്റെ മോഹങ്ങൾ, ലഹരികൾ,
നോവുകൾ.
സർവ്വം ജഡാത്മകം,
നിഖില പ്രപഞ്ചം നിസ്തബ്ധം.
പൂർവ്വദുഃഖങ്ങൾതൻ ചിതാഭസ്മലേപം ചാർത്തി-
യെത്തുന്നിതസ്തമയ മേഘങ്ങൾ
ദൂരെ കിരാതനഗരമിരമ്പുന്നു
കോളിളകിക്കൊടുംകാറ്റുകൾ പ്രാകുന്നു
കനിവറ്റ വരൾകാലമിളകിയാടുന്നു
പേടിപ്പെടുത്തുന്നു കോടിയ രാത്രികൾ
ക്രുദ്ധിച്ച വൃദ്ധമദ്ധ്യാഹ്നങ്ങളും മോന്തി
ചോരച്ച വഹ്നികൾ ചാലിച്ച ചായവും
കീറച്ചെവിയും മുടഞ്ഞമനസ്സുമായ്‌
ബോധനിലാ പ്രളയത്തിൽക്കുളിച്ചൊരാൾ
നീയറിയാതെ നീ സ്നേഹിച്ചുപോയൊരാൾ
ഒറ്റച്ചിറകിൽപ്പറക്കാൻ കൊതിച്ചവൻ
വിഹ്വലസൂര്യനെ സ്നേഹിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ
വിട്ടെറിഞ്ഞേതു വിലയത്തിൽ മുങ്ങുന്നു?
നിന്റെ കറയറ്റ ശുദ്ധികൾ തൻ സ്വപ്ന-
മുള്ളൊരിരുണ്ട ഭൂഗർഭങ്ങളിലൂടെ
ആളിപ്പടരും വ്യസനസമുദ്രങ്ങ-
ളാവഹിച്ചും കൊണ്ടൊരാ,ളേകൻ തിരസ്കൃതൻ
സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അന്തരാത്മാവെക്കടിച്ചുമുറിക്കുവാൻ
വെമ്പുകയാണ്‌ മഹോഷ്ണസമസ്യകൾ
ഹൊ! തിയോ-
എന്തിനൊറ്റക്കിരുന്നീ വിരഹത്തിന്റെ
ചെന്തീ തലോടിക്കുമിയുന്നതിങ്ങനെ?
നിന്റെ കലുഷമാമന്തർഗതങ്ങളിൽ
നഖവും പിശാചുമുഖവുമായ്‌ നോവുകൾ
നിന്റെ നിശിതവിഷാദഖനിയിതിൽ
പ്പൊന്തുന്ന ഗദ്ഗദമെത്ര ഭയാനകം!
ഉദ്വിഗ്ന ഭഗ്നപ്രതീക്ഷകൾ, ജീവനിൽ
കുത്തിവരക്കുന്ന നിത്യദുശ്ശങ്കകൾ
ആർക്കും പകരുവാനാകാത്തൊരാധികൾ
ആഴങ്ങളിൽ വിങ്ങുമാർത്താസ്തമയങ്ങൾ.
നിന്റെ നിവൃത്തികളറ്റ സ്നേഹത്തിന്റെ
ഭാരിച്ച വർഷങ്ങളിൽ കുളിരേറ്റവൻ
വാപിളർന്നുള്ളിൽക്കലിക്കുന്ന വന്യമാം
ഖേദങ്ങളേന്തിമറഞ്ഞ തമസ്കൃതൻ
അന്ധകാരത്തിൽപ്പൊതിഞ്ഞ പ്രപഞ്ചങ്ങൾ
നെഞ്ചോടമർത്തിപ്പിടിച്ചു മറഞ്ഞവൻ
ഞാനറിയുന്നിന്നിതൊക്കെയും നിന്റെ
കാരണമറ്റ കലുഷസത്യങ്ങളെ
നിന്റെ നിരന്തരോന്മാദ വേഗങ്ങളെ
നിന്റെ നിശ്ചഞ്ചലധ്യാനപ്പൊരുളിനെ
പങ്കിട്ടു പോയൊരാ മാനുഷ്യകത്തെയും
ഹൊ! തിയോ-കാടുകൾ വീർപ്പടക്കുന്നു.
വെന്ത ഗോതമ്പുപാടങ്ങൾക്കുമപ്പുറം
സ്വന്തം നിണത്തിൽക്കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നു
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുൽക്കണ്ഠകൾ,
നന്മകൾ.
* തിയോ: വാൻഗോഗിന്റെ സഹോദരൻ. വാൻഗോഗ്‌ മരിച്ചതിനെത്തുടർന്ന്‌ വിഷാദരോഗം മൂർച്ഛിച്ച്‌ മരിച്ചു.







p v ramachandran

ezhuth/ dec/ 2009






നീ വരില്ലേ.....?


പ്രിയപ്പെട്ടവരെ,
ഓർമ്മിക്കുന്നുവോ യൗവനം പൂത്ത ആ കാലം. ഉണ്ടെന്നോ!
എങ്കിൽ തീർച്ചയായും നീ വരണം. എന്തിനെന്നോ?
വെറുതെ ഒന്നു കാണാൻ...
തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയലിന്റെ ഒരു സുഖം നുകരാൻ,
ഓർമ്മകളുടെ മാറാപ്പുകുടഞ്ഞിട്ട്‌ നഷ്ടപ്പെട്ട പൂക്കാലത്തിൽ വിരിഞ്ഞ മഴവില്ലുകളും തേൻമലരുകളും ഓർമ്മയിൽ ഉണർത്തി- ആ- സ്നേഹദിനങ്ങളെ ഒരിക്കൽ കൂടി ആസ്വദിക്കാൻ പ്രതിഭകളായ പ്രപിതാമഹന്മാരുടെ സർഗമഴയിലും-ഉള്ളിൽ യൗവനച്ചൂടുമായി ആർക്കോവേണ്ടി മിഴിയെഴുതിയും ശകുന്തളയായി പിൻതിരിഞ്ഞുനോക്കിയും എന്തിനോക്കെയോ വേണ്ടി ഒച്ചവെച്ചും പുസ്തകത്താളുകളിൽ 'ഇഷ്ടാ'ക്ഷരങ്ങൾ കുറിച്ചും പ്രണയത്തിന്റെ ഇളംകാറ്റുകളിൽ പൂത്തുലഞ്ഞും ജീവിതയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴയിലേക്കും തീപിടിച്ച വേനലിലേക്കും ഒരുവേള; ഭാഗ്യത്തിന്റെയും അവസരങ്ങളുടെയും തിരയടങ്ങിയ സ്നേഹക്കൂടുകളിലേക്കും നമ്മൾ പിരിഞ്ഞുപോയ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ നമ്മളുടെ സ്വന്തം കാമ്പസ്‌ പെറ്റമ്മയുടെ സ്നേഹം പേറി വാത്സല്യപൂർവ്വം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നുണ്ട്‌ വീണ്ടും; ഒരിക്കൽ കൂടി ഒന്നു കാണാൻ. നമ്മുടെ കലാലയത്തിന്റെ ചരിത്രമുറ്റം ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്നു. നമ്മൾ മറന്നിട്ടും ഉറങ്ങാതെ ഉണരുന്ന നമ്മുടെ കാമ്പസ്‌ ദിനങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളുമായി നമ്മൾ ഒത്തുചേരുന്നു. വിജയ പരാജയങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ ചികയാതെ ജയിച്ചവരും തോറ്റവരും ഒരിക്കൽ നെഞ്ചുപിടയുന്ന വികാരവായ്പോടെ യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങിയ സ്നേഹിതർ-വീണ്ടും പുതിയ ജീവിത ചിത്രങ്ങളുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഓർമ്മകളിൽ ഗുരുത്വമുണർത്തി നമ്മളെ അനുഗ്രഹിക്കുവാൻ ഗുരുജനങ്ങളും എത്തിച്ചേരും.
സതീർത്ഥ്യരെ അറിയിച്ചും ക്ഷണിച്ചും
വരണം - തീർച്ചയായും.
കാണാം - കാണണം.
നീ വരില്ലേ?
സസ്നേഹം
ഞാൻ



mathew nellickunnu
ezhuth/ dec/ 2009





നിഴൽ

നിഴലുകൾ നീണ്ടുപോയപ്പോൾ കുറെനേരം ഇരുന്നാൽ വേണ്ടില്ലായെന്നു തോന്നി. ചന്തദിവസമായതുകൊണ്ട്‌ മാർക്കറ്റിൽ തിരക്കു കൂടുതലാണ്‌. പച്ചക്കറിയുടെ അരികിൽ കൂട്ടിയിരിക്കുന്ന കല്ലുകളിൽ ഒന്നു വിശ്രമിക്കാം. ജോലി തേടിയുള്ള ഈ നടപ്പിൽ കാലുകൾ കുഴയുമ്പോൾ മറ്റെന്തുവഴി?
പണ്ട്‌ ക്ലാസിലിരുന്ന്‌ വർത്തമാനം പറഞ്ഞതിന്‌ എന്നോടൊപ്പം പുറത്താക്കപ്പെട്ട സെബാസ്റ്റ്യനെ പെട്ടെന്നോർത്തു. ആ സ്നേഹബന്ധം അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കുകയില്ല.
കാറു നന്നാക്കുന്ന ഒരു ഷോപ്പ്‌ അവന്‌ ഈ മാർക്കറ്റിൽ എവിടെയോ ഉണ്ട്‌. എനിക്ക്‌ ഒരു പണി കണ്ടുപിടിക്കാൻ അവൻ സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല.
അകലെ മോട്ടോറുകളുടെ ശബ്ദവും കാറുകളുടെ ബോണറ്റു തുറന്നിരിക്കുന്ന കാഴ്ചയും എന്നിൽ പ്രതീക്ഷയുണർത്തി.
സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ഓഫീസുമുറിയിൽ നിന്നു പ്രകാശം പുറത്തേക്കു തെളിഞ്ഞു. ചെന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ സെബാസ്റ്റ്യൻ മുഖത്തേക്ക്‌ നോക്കി കുറെ നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ പൊതിഞ്ഞ കടലാസ്‌ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവൻ ആശാവഹമായ ഒരു മറുപടിയാണ്‌ നൽകിയത്‌.
നാളെ നമുക്ക്‌ ഒരാളെ പോയിക്കാണാം. ഇന്ന്‌ എന്റെ മുറിയിൽ തന്നെ നീ കൂടിക്കോ.
ഞാൻ എല്ലാം സമ്മതിച്ച്‌ തലകുലുക്കി.
രാവിലെത്തന്നെ അവന്റെ മോട്ടോർ സൈക്കിളിൽ കയറി ഞങ്ങൾ ഒരാളെക്കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഒരു വലിയ വീടിന്റെ ഗേറ്റുകടന്നപ്പോൾ സെബാസ്റ്റ്യൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. എമ്മെല്ലെസാറാണ്‌. എനിക്ക്‌ പല സഹായങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌. ഞങ്ങൾ ഒരേ പാർട്ടിക്കാരാണ്‌.
സെബാസ്റ്റ്യൻ മുറ്റത്തിന്റെ അരികുപറ്റി മോട്ടോർസൈക്കിൾ ചാരിവച്ചിട്ട്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പിന്നാലെ നടന്നു.
അവൻ കോളിങ്‌ ബെല്ലടിച്ചു. പ്രൗഢിയിൽ വേഷം ധരിച്ച അമ്പതുകാരൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഇറങ്ങിവന്നു. അകത്തിരിക്കാം.
സെബാസ്റ്റ്യൻ ചെരിപ്പുകൾ മാറ്റാതെ അകത്തു കടന്നു. ഞാനും അവനെ അനുകരിച്ച്‌ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
സ്വർണ്ണം പൂശിയ കണ്ണടയിലൂടെ വീട്ടുകാരൻ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി.
ഇന്നലെ ഇവനെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഞാൻ ഫോണിൽ പറഞ്ഞത്‌.
സെബാസ്റ്റ്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്‌ അയാൾ മൂളി. ഞാൻ നോക്കട്ടെ, ഇപ്പോൾ പൊയ്ക്കോളു. മറ്റൊന്നും പറയുകയോ സൽക്കാരത്തിന്റെ ചുവ കലർന്ന എന്തെങ്കിലും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയോ അയാൾ ചെയ്തില്ല.
മറ്റെല്ലായ്പ്പോഴുംപോലെ. ഞാൻ സെബാസ്റ്റ്യന്റെ പിറകെ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.




vijayakumar kalarickal


ezhuth/dec/ 2009



ചിലന്തി
അയാൾ ഒരു സർക്കാരുദ്ദ്യോഗസ്ഥനല്ല; അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നതോ, വയറ്‌ പിത്തശൂലപിടിച്ച കുട്ടിയുടേതുപോലയോ അല്ല.
അയാൾ ഒരു ബിസിനസ്സ്‌ എക്സിക്യൂട്ടീവോ റെപ്രസന്റേറ്റീവോ അല്ല; അയാളുടെ മുഖത്ത്‌ സർവ്വജ്ഞനെന്ന ഭാവമില്ല.
അയാളൊരു ഫാക്ടറി ജോലിക്കാരനോ, തൊഴിലാളിയോ അല്ല; കരിയും പുകയും കെമിക്കലുകളും ശ്വസിക്കുന്നവന്റെ ചുമയല്ല.
അപ്പോൾ അയാളൊരു കർഷകനാകാം. അധികം യാത്രകളൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ ഡീസലിന്റെ, പെട്രോളിന്റെ, ഗ്യാസിന്റെ വിഷാംശം കഴിയ്ക്കാത്തതിന്റെ ഉന്മേഷവുമുണ്ട്‌ മുഖത്ത്‌.
അതെ, അയാളൊരു കൃഷിക്കാരനാണ്‌. ഗ്രാമത്തിൽ, അച്ഛനിൽ നിന്നും വീതാംശമായി കിട്ടിയ മൂന്നു സെന്റ്‌ ഭൂമിയിൽ ജനകീയാസൂത്രണം അനുവദിച്ചു നൽകിയ വീട്ടിൽ താമസ്സം.
അന്യന്റെ പമ്പുകളിൽ പാട്ടത്തിനും പങ്കിനും വാഴ, പൈനാപ്പിൾ, കപ്പ (മരച്ചീനി) കൃഷികൾ ചെയ്യുന്നു. അതിനായിട്ട്‌ മൂന്ന്‌ സെന്റ്‌ സ്ഥലവും വീടും കൂടാതെ ഒന്നു രണ്ടു സ്നേഹിതരുടെ പറമ്പുകളും ഗ്രാമീണ സഹകരണ ബാങ്കിൽ കാർഷിക ലോണിനായിട്ട്‌ പണയപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
വായ്പകളുടെ കാലാവധികൾ തീർന്നിട്ടും തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ജപ്തിയുടെ ഭീഷണി...
അയാളിന്ന്‌ ആത്മഹത്യയുടെ മുനമ്പിലാണ്‌....
കഴിഞ്ഞൊരുനാൾ അയാൾ മലയാള ഭാഷയിലെ ഒരു പ്രധാനദിനപത്രത്തിന്റെ ക്ലാസിഫൈഡ്‌ കോളത്തിലെ ഒരു പരസ്യം കൊടുത്തു.
ഒരു മനുഷ്യ ശരീരം വിൽപനയ്ക്ക്‌. ബന്ധപ്പെടുക. പോസ്റ്റ്‌ ബോക്സ്‌ നമ്പർ-13, മങ്കാവുടി പി.ഒ
പരസ്യം വന്ന്‌ മൂന്നുനാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ മങ്കാവുടി പോസ്റ്റാഫീസിലെ 13-​‍ാം നമ്പർ ബോക്സിൽ കത്തുകളെത്തിത്തുടങ്ങി. അത്‌ നാലഞ്ച്‌ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നൂറിലധികമായി.
സ്വാശ്രയ മെഡിക്കൽ കോളേജുകാരുടെ,
നഗരങ്ങളിൽ വലിയ ബോർഡുകളുമായിരിയ്ക്കുന്ന റിയൽ എസ്റ്റേറ്റുകാരുടെ,
സാടാ ബ്രോക്കർമാരുടെ....
എല്ലാവർക്കും അയാൾ മറുപടി കൊടുത്തു, ഡി.ടി.പി. ചെയ്ത്‌ പ്രിന്റെടുത്തതിന്റെ ഫോട്ടോകോപ്പികൾ.....
അതിൽ അയാൾ ഇങ്ങിനെ എഴുതി:
- മാന്യരേ,
ഞാൻ, മലയാളത്തുനാട്ടിലെ ഒരു മലയോരഗ്രാമത്തിൽ വസിയ്ക്കുന്ന കർഷകൻ. 50 വയസ്സ്‌, അഞ്ചടി ആറിഞ്ച്‌ ഉയരം. അദ്ധ്വാനിച്ച്‌ ഉറച്ച ദേഹം. അടി, ചതവ്‌, അസ്ഥി പൊട്ടലുകൾ ഒന്നും എൽക്കാത്ത......
മദ്യവും പുകയുമില്ലാത്തതിനാൽ അധികം കറയേൽക്കാത്ത ശ്വാസകോശം, അരിപ്പയാകാത്ത കരൾ, പാൻക്രിയാസ്‌.....
ഷുഗറും കൊളസ്ട്രോളുമില്ലാത്ത വൃക്കകൾ, ഹൃദയം....
കുറച്ച്‌ ആവശ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എന്റെ ദേഹം വിൽക്കുവാനുദ്ദ്യേശിക്കുന്നു (ആത്മഹത്യ ചെയ്തു നശിപ്പിയ്ക്കുമ്പോൾ അതെന്റെ കുടുംബത്തിന്‌ ഗുണപ്രദമാകുമെന്ന്‌ കരുതി.)
ആവശ്യങ്ങൾ:
ഒന്ന്‌: ഗ്രാമീണ സഹകരണ ബാങ്കിൽ നിന്നും, സുഹൃത്തുക്കളുടെ പക്കൽ നിന്നും വാങ്ങിയിട്ടുള്ള കടങ്ങൾ തീർക്കുക.
രണ്ട്‌: മൂത്തമകളെ നല്ല രീതിയിൽ വിവാഹം ചെയ്തു വിടുക.
മൂന്ന്‌: രണ്ടാമത്തെ മകളെ നേഴ്സിംഗ്‌ പഠിപ്പിയ്ക്കുക.
നാല്‌: ഒരേയൊരു മകനെ പഠിപ്പിച്ച്‌ ഏതെങ്കിലും മാനേജ്‌മന്റ്‌ തസ്തികയിലെത്തിയ്ക്കുക.
അഞ്ച്‌: ഭാര്യയെ വാർദ്ധ്യക്യത്തിലെത്തി മരിക്കുവോളം മാന്യമായി ജീവിയ്ക്കാനനുവദിയ്ക്കുക.
ഈ മോഹങ്ങൾ പൂവണിയാൻ എന്റെ പക്കൽ സ്വന്തം ശരീരം മാത്രമാണുള്ളത്‌. അത്‌ താങ്കൾക്കെടുക്കാം. അതിന്‌ പ്രതിഫലമായിട്ട്‌ മത്സരബുദ്ധിയോടെ ഒരു വില കൽപ്പിക്കുവാൻ താൽപ്പര്യപ്പെടുന്നു.
എന്ന്‌,വിനയപൂർവ്വം, അയാൾ പേര്‌ എഴുതി ഒപ്പിട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
എന്നിട്ടയാൾ സ്വസ്ഥനായിട്ട്‌ ജനകീയാസൂത്രണം വഴി ലഭിച്ച വീട്ടിൽ, അയഞ്ഞു തൂങ്ങിയ കട്ടിലിൽ വലിയൊരു ചിലന്തിയമ്മയെപ്പോലെ മോഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മുട്ടയ്ക്ക്‌ ചൂടേറി കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു. മറുപടികൾക്കായി.....





kalavoor ravi


ezhuth/dec.2009


അനാഘ്രാത പുഷ്പം പോലെ വേദങ്ങൾ

വേദങ്ങളെ നാലായ്‌ തരം തിരിക്കുന്നു. വേദങ്ങളുടെ ഉള്ളടക്കങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്ന വേദങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ, പ്രകൃത്യാതീതമായ പ്രതിഭാസമാണ്‌.
രാജകുമാരൻ, "ദാരാഷിക്കോവ്‌" ഷാജഹാൻ ചക്രവർത്തിയുടെ മൂത്തപുത്രനാണ്‌. വേദരഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നതിലും മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും, ജാതിമതഭേദമില്ലായിരുന്നു. അറിവുകൾ മനസ്സിനെ വെളിച്ചമേകുന്ന വിളക്കുകളാണെന്ന്‌ എല്ലാ തത്ത്വജ്ഞാനികളും എത്തിച്ചേരുന്നത്‌, വിസ്മയാവഹമാണ്‌.
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി യുദ്ധത്തിൽ വിജയശ്രീലാളിതനായി, കുതിരപ്പുറത്ത്‌ പരിവാര സമേതം സഞ്ചരിച്ചു വരുമ്പോൾ, വഴിയിൽ മാർഗ്ഗ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു വയോവൃദ്ധനെ കാണുകയുണ്ടായി. അർദ്ധ നഗ്നനും, കാഴ്ചയിൽ മാനസ്സിക നിലതെറ്റിയ ഏതോ വഴിപോക്കനായിരിക്കുമെന്ന്‌ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ കൂടെ എത്തിയിരുന്ന കുതിരപ്പടയിലെ പട്ടാളക്കാർ കരുതുകയുണ്ടായി. ഇളംവെയിൽ കാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വൃദ്ധനോട്‌ പടയാളികൾ ക്ഷോഭിക്കുകയുണ്ടായി.
പുഛരസത്തിലെ തീഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ അസ്ത്രങ്ങൾ കണക്കെ, വെയില്‌ മറച്ചവരെ ആ വൃദ്ധൻ നോക്കിയപ്പോൾ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിക്ക്‌ സംഗതി മനസ്സിലായി. ലോകം മുഴുവൻ പുകൾപെറ്റ ഡയോജിനസ്സ്‌, എന്ന തത്ത്വജ്ഞാനിയാണ്‌, താൻ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കിയ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി കുതിരപ്പുറത്തു നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി, ഡയോജിനസ്സിന്റെ കാൽക്കൽ നമസ്ക്കരിക്കുകയുണ്ടായി.
ഡയോജിനസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റൊരു വസ്തുത, മലമുകളിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തുന്ന കുളിരിളക്കുന്ന അരുവിയിൽ നിന്നും, ഒരു പാവപ്പെട്ട മലവാസിയായ ബാലൻ, ദാഹജലം കൈകൊണ്ട്‌ കോരിക്കുടിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, ഡയോജിനസ്സ്‌, എന്ന ലോകം കണ്ട അത്ഭുത മനുഷ്യൻ, കയ്യിൽ, വെള്ളം കുടിക്കാൻ കരുതിയിരുന്ന ചെറുചട്ടി തല്ലി ഉടയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ആ ബാലന്റെ മാതൃക പിൻതുടർന്നു. അരുവിയിലെ ശുദ്ധജലം, കയ്യിലേന്തി കുടിച്ചു ആത്മസംതൃപ്തി നേടുകയുണ്ടായി.
വിചാരങ്ങൾക്കു കടിഞ്ഞാണിടാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അനവസരങ്ങളിലെ അബദ്ധ ജഡിലമായ വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ, ഒഴിവാക്കാൻ ആവുന്നതാണ്‌.
ശരീരബലം മാനസികബലത്തിന്റെ ഉൽപന്നമാണെന്നും, മനസ്സ്‌ പതറിയാൽ എല്ലാം തകരുമെന്നും യോഗീശ്വരന്മാർ ഉൾബോധത്തോടെ ശിഷ്യഗണങ്ങൾക്ക്‌ വഴികാണിക്കുന്നില്ലേ?
വേദങ്ങൾ ശ്രുതിയെന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്നു. കാണപ്പെടുന്നതും കേൾക്കപ്പെടുന്നതും മനസ്സിനെ ആവാഹിച്ചെടുക്കാൻ ശക്തിലഭിക്കുന്നത്‌ ജഗദീശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹമാണ്‌.
പുരോഹിതനെ ചൂഷക വിഭാഗത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന്‌ നീഷേ, വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
മറവി അനുഗ്രഹമാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, ജീവിതതോണി കരകാണാക്കടലിൽ, കരയെപ്രാപിക്കാനാവാതെ അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടി വരുന്ന എത്ര ദൗർഭാഗ്യവാന്മാരെ, നിത്യവും ജീവിതയാത്രയിൽ കാണുന്നില്ലേ? മാനസ്സികനില തെറ്റാതെ, നേർവഴിക്ക്‌ നയിക്കാൻ, സൂര്യവെളിച്ചം സുസാദ്ധ്യമാക്കുന്നത്‌, അനുഗ്രഹാശ്ശിസ്സുകൾ സ്വായത്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞവർക്കുമാത്രമാണ്‌.
അറിയുക, ദുഃഖത്തിൽ മടിയത്രേ സുഖം! ജീവിതം കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഒരു ഉണക്കില പോലെയാണ്‌! ഒരു സന്ധ്യാ പ്രണാമത്തിൽ സ്തനജനഘന കബരീഭാരങ്ങളുടെ വിളയാട്ടമാണെന്ന്‌ ആക്ഷേപിക്കുന്നവർ ഉണ്ടാകാം!!
വിചാരങ്ങൾക്കു കടിഞ്ഞാണിടാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അബദ്ധജഡിലമായ വാക്കുകൾ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനാവുമെന്നും, ശരീരബലം മറ്റൊരുവന്റെ മേൽശക്തി പ്രയോഗിക്കാൻ മടിക്കുമെന്നും, അങ്ങനെ അദൃശ്യമായ ശക്തിയിലൂടെ മോക്ഷം നേടാനാവുമെന്നും ബുദ്ധഭഗവാൻ ലോകത്തോട്‌ അരുളി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌.
അന്നൊരു ഇരുണ്ട രാത്രിയായിരുന്നു. മഴമേഘങ്ങൾ, ജലഘനാബ്ധിയാൽ, കനംവച്ച്‌, മഴയുടെ ആരവം മുഴക്കി. ഗ്രാമം മുഴുവൻ സുഖനിദ്രയിലാണ്‌. ഉണർന്ന്‌ ധ്യാനനിരതനായി ശ്രീ ഗുരുനാനാക്ക്‌ മനസ്സിലെ മൂടലുകൾ നീക്കി തോരാത്ത മഴപോലെ കണ്ണീർ ജലം ചിറപൊട്ടി ഒഴുകി. ദിവ്യമനോഹര സുന്ദരമായ ഗുരു നാനാക്കിന്റെ, കണ്ണീർ പ്രവാഹം അയത്ന ലളിതമായിരുന്നു. ദിവ്യതേജസ്സാർന്ന ഋഷികൾ, ഭൂമിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പ്രക്രിയയയായി അതിനെക്കാണാം.
ഗുരുനാനാക്ക്‌ ഉജ്ജ്വലശോഭയോടെ, അദൃശ്യതയിലേക്ക്‌ കണ്ണുകൾ പായിച്ച്‌ ധ്യാന നിരതനായി, സത്യത്തെ അനാവരണം ചെയ്യണമെങ്കിൽ, കോടാനുകോടി മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടാലും, അവ സ്വായത്തമാവില്ലാ. ഗുരുനാനാക്കിന്റെ മന്ത്രഗീതങ്ങൾ, ആകാശപ്പരപ്പിൽ അലയടിച്ചുകൊണ്ട്‌ മഴക്കൊപ്പം നൃത്തം ചവിട്ടുകയുണ്ടായി.
ഗുരു നാനാക്കിന്റെ അമ്മ വ്യാകുലചിത്തയായി. പുത്രന്റെ മുറിയിലെ കൈത്തിരിവെട്ടം അഗ്നിശോഭയാൽ ജ്വലിച്ചുനിന്നിരുന്നു. ആ മാതാവ്‌ അക്ഷമയായി മകന്റെ മുറിയിൽ, ആ അർദ്ധരാത്രിയിൽ പതുക്കെ ശബ്ദം തട്ടിഉണർത്തി നോക്കി. മോനെ, ഇനിയും ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഗുരു നാനാക്ക്‌ നിശബ്ദനായി. വെളുപ്പാൻ കാലത്തുള്ള മഞ്ഞിൽക്കുളിച്ച്‌ ചിറകടിക്കുന്ന കുരുവികൾ ഇളകിത്തുള്ളി. ഗുരുനാനാക്ക്‌ അമ്മയോട്‌ പ്രതിവചിച്ചു. കുരുവികളുടെ ശബ്ദം എത്ര മനോഹരമായിരിക്കുന്നു. അങ്ങ്‌ അകലെയുള്ള കുഞ്ഞുകുരുവികളെ, പ്രഭാതഗീതം ചൊരിഞ്ഞ്‌ അവ നൃത്തം വയ്ക്കുകയുണ്ടായി.
ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ, ചരിത്രസംഭവമാണ്‌, ഓഷോ എന്ന നവചിന്തകന്റെ പിറവി എന്നു പറയുന്നതിൽ തെറ്റില്ലാ. അതിശ്രേഷ്ഠമായ, ആ ചിന്താസരണികൾ എല്ലാ മുൻവിധികളേയും തെറ്റിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. എല്ലാ മുൻധാരണകളേയും നിർദ്ദാക്ഷ്യണ്യം തള്ളിക്കളയുന്ന നിഷേധാത്മകമായ ബുദ്ധിജീവിയായിരുന്ന ഓഷോ!
പല സന്യാസി ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടേയും, പാപ്പരത്ത്വം ഓഷോ ധീരമായി തുറന്നു കാണിക്കുകയുണ്ടായി. ഭക്തജനങ്ങളെ അന്ധവിശ്വാസത്തിലും, അനാചാരങ്ങളിലും കുടുക്കി, അതിന്‌ ആത്മീയ പരിവേഷം നൽകുന്ന പുരി ശങ്കരാചാര്യന്മാരെ ഓഷോ എന്ന തന്റേടി നഖശിഖാന്തം എതിർക്കുകയുണ്ടായി.
അമ്മയും അച്ഛനും കാണപ്പെട്ട ദൈവങ്ങളായാലും, അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഓഛാനിച്ചു നിൽക്കുന്ന മകനെ ഓഷോ തുറന്നു എതിർക്കുകയുണ്ടായി. "' അച്ഛന്റെ മുമ്പിൽ കാലിടറി നിൽക്കുന്ന എത്രയോ കുട്ടികളെ വേണമെങ്കിലും ഓഷോ ധീരമായി അവരവരുടെ അച്ഛന്റെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.
അടിമത്ത്വം അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയാണ്‌ ഭാരതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമെന്ന്‌ ഓഷോ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയുണ്ടായി. അഹിംസ ഭീരുക്കളുടെ ആയുധമാണ്‌. ധീരന്റേതല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ നേടുന്നതു വരെ ഒരു സ്വതന്ത്ര ജനതയെ വാർത്തെടുക്കാനാവില്ലെന്ന്‌ ഓഷോ എന്ന സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൻ ഉദാഹരണങ്ങൾ സഹിതം ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.
പ്രപഞ്ച ശക്തി, ആത്യന്തികമായ, അനുഭൂതികളെ അനുഭവിക്കാനല്ലാതെ, ആ ശക്തിയെ കാണാനോ, കീഴടക്കാനോ ആവില്ലാ. പ്രപഞ്ചനാഥൻ സർവ്വജ്ഞനാകുന്നത്‌, ആകാശത്ത്‌ നിൽക്കുന്ന നക്ഷത്ര കൂട്ടങ്ങളെ എണ്ണിത്തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലുള്ള വൃഥാശ്രമങ്ങളായിട്ടാണ്‌, ഓഷോ എന്ന ചിന്തകൻ പ്രഖ്യാപിച്ചതു. ഒരുനാളും ജനിക്കാത്തവനും ഒരുനാളും അതുകൊണ്ടു തന്നെ മരിക്കാത്തവനാണ്‌ താനെന്നാണ്‌, ഓഷോ സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
ഖുഷ്‌വന്ത്‌ സിംങ്ങ്‌ (Khushwant Singh) ഓഷോയെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നത്‌ വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. അന്താരാഷ്ട്രീയമായ പ്രഗത്ഭന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ, ഓഷോയെക്കുറിച്ച്‌ പത്രപ്രവർത്തകർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌ 21-​‍ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അതിനൂതനമായ പ്രവാചകനാണ്‌ ഓഷോ എന്നാണ്‌.
"He is one, He is omkar, the supreme truth
He is the creator, beyond fear, beyond rancor,
He is the Timeless form
Never born, self creating
He is attained the guru's grace."

ഹാസ്യം



mathew nellickunnu
ezhuth/dec. 2009









ഉദ്ഘാടന മഹാമഹം

സ്ഥലത്തെ പ്രമുഖവ്യവസായിയും സാമൂഹ്യനേതാവുമായ വാറുണ്ണി പുതിയ വ്യവസായസംരഭത്തിന്‌ തുടക്കംകുറിക്കുകയാണ്‌. മലയാളികൾക്ക്‌ കൺകുളിർക്കെ സിനിമകൾ കാണാൻ ഒരു തീയേറ്റർ പടുത്തുയർത്തുകയാണ്‌. എത്രകാലമാണ്‌ തെളിയാത്ത വീഡിയോ കാസറ്റുകൾകണ്ട്‌ വിദേശമലയാളികൾ കാലം കഴിക്കുക. അതിനുള്ള മറുപടിയാണ്‌ വാറുണ്ണിയുടെ 'ബൾക്കീസ്‌' തീയേറ്റർ.
ഏതായാലും അവധി തരപ്പെടുത്തിയാണെങ്കിലും ഉദ്ഘാടനത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ സാംസൺ തീരുമാനിച്ചു.
വാറുണ്ണി വെളുക്കെച്ചിരിച്ചും കൈകൂപ്പിവണങ്ങിയും വാതുക്കൽ ആഗതരെ സ്വാഗതംചെയ്യുന്നു. പ്രധാനപരിപാടി ഒരു മലയാളം സിനിമയുടെ പ്രദർശനം തന്നെ. സിനിമയ്ക്കുമുമ്പ്‌ മുഖ്യാതിഥി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. വാറുണ്ണിയുടെ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ രണ്ടുവാക്ക്‌ പറയാനും മറന്നില്ല. പ്രധാന വാതായനത്തിൽ ആഗതരെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.
"അഭിനന്ദനങ്ങൾ! മലയാളിസമൂഹം താങ്കളോട്‌ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു".
സാംസൺ വാറുണ്ണിയോടായി ഇത്രയുംപറഞ്ഞു. ധാരാളം ആളുകൾ ചക്കാത്തിൽ സിനിമകാണാൻ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇങ്ങനെ ഒരഭിനന്ദനം സാംസണല്ലാതെ ആരും പറയാൻ മിനക്കെട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ വാറുണ്ണി അടുത്തേക്കുവിളിച്ച്‌ സാംസണ്‌ നന്ദിപറഞ്ഞു.
"മിസ്റ്റർ വാറുണ്ണീ, ഈ തീയേറ്ററിന്‌ 'ബൾക്കീസ്‌' എന്ന്‌ പേരിടാൻ പ്രത്യേക കാരണങ്ങൾ വല്ലതുമുണ്ടോ. എന്താണ്‌ അതിനുപിന്നിലെ പ്രചോദനം?" സാംസൺ ചോദിച്ചു.
"അതിനുപിന്നിലെ പ്രചോദനം, ബൾക്കീസ്‌ എന്റെ അയൽക്കാരിയായിരുന്നു. അവൾ അകാലത്തിൽ മരിച്ചുപോയി. അവളുടെ ഓർമ്മ നിലനിർത്താനാണ്‌ എന്റെ ഉദ്ദേശം".
"ബൾക്കീസിന്റെ മരണം താങ്കളുടെയുള്ളിൽത്തട്ടാൻ പ്രത്യേക കാരണം വല്ലതുമുണ്ടോ?"
"ഞങ്ങൾ കളിക്കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. അതാണ്‌ കാരണം".
"അവൾ അവിഹിതഗർഭം പേറിയാണ്‌ കിണറിനെ അഭയംപ്രാപിച്ചതെന്നുള്ളത്‌ ശരിയാണോ?" സാംസൺ ചോദിച്ചു.
"അവൾ മരിക്കുമ്പോൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നെന്ന്‌ കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌".
"അവളുടെ അകാലനിര്യാണത്തിന്‌ കാരണം താങ്കളുടെ പാപഭാരമാണെന്ന്‌ നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞാൽ നിഷേധിക്കുമോ?"
"ഇപ്പോൾ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ നിഷേധിക്കാനോ, സമ്മതിക്കാനോ ഉള്ള സമയമല്ലല്ലോ."
ഇതുപറഞ്ഞ്‌ വാറുണ്ണി വെളുക്കെച്ചിരിച്ചു. പല്ലിനിടയിൽ രോമങ്ങൾ.
"എന്താണ്‌ നിങ്ങളുടെ പല്ലിനിടയിൽ രോമങ്ങൾ വളരുന്നുവോ? സാധാരണ മുഖത്തല്ലേ രോമങ്ങൾ വളരുന്നത്‌. ഈ ഒറ്റക്കാരണത്താൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഗിന്നസ്ബുക്കിലേക്ക്‌ പ്രവേശനാനുമതി കിട്ടുവാൻ സാധ്യതകാണുന്നു". സാംസൺ.
വാറുണ്ണി ചോദ്യത്തിന്‌ മറുപടി നൽകിയില്ല.
ഏതായാലും പിന്നീട്‌ സംഭാഷണമദ്ധ്യേ ചിരിക്കാനും ശ്രമിച്ചില്ല.
വാറുണ്ണി തീയേറ്ററിന്റെ ലോബിയിലൂടെ ഉലാത്തുകയാണ്‌. സാംസന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരിക്കണം. പട്ടുമുണ്ടും ജുബ്ബായുമാണ്‌ വേഷം. വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ മലയാളികൾ കേരളീയവസ്ത്രങ്ങൾ ക്ലോസെറ്റിൽ നിന്നും പുറത്തെടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്‌.
സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ വാറുണ്ണിയുടെ വലത്തേമുട്ടിനുതാഴെ ഒരു കെട്ടുകണ്ടു. നടത്തത്തിനും അൽപം പരുങ്ങലുണ്ട്‌.
"എന്തുപറ്റി താങ്കളുടെ നടത്തയ്ക്ക്‌ ഒരു പരുവക്കേടും, കാലിൽ ഒരു തുണിക്കെട്ടും? ഈയിടെയെങ്ങാനും മാരത്തോൺമത്സരമുണ്ടായിരുന്നോ?" സാംസൺ.
"എന്റെ കുടവയറും തടിയുമൊക്കെക്കൂടി ജനാലയിൽക്കൂടി നൂഴ്‌ന്നു കയറിയപ്പോൾ കാല്‌ മെറ്റൽഫ്രെയിമിൽ ഇടിച്ചതാണ്‌".
"എന്താണ്‌ മുൻവാതിലിലൂടെ താങ്കൾ ഗൃഹപ്രവേശിതനാകാത്തത്‌?"
"ലിവിങ്ങ്‌ർറൂമിൽ അവളുടെ അപ്പനും അമ്മയും ദിവസംമുഴുവൻ കുത്തിയിരുന്ന്‌ ടെലിവിഷൻ കാണുകയല്ലേ. പിന്നെ മുൻവാതിലിലൂടെ എങ്ങനെ ഗൃഹപ്രവേശം സാധിക്കും?"
"എന്നാൽ പിന്നെ രാത്രീഞ്ചരനായിക്കൂടെ?" സാംസൺ ചോദിച്ചു.
"അതെങ്ങനെ സാധിക്കാനാണ്‌. ഭാര്യയും മക്കളും വീട്ടിൽ കാത്തിരിക്കുകയല്ലേ. രാത്രിയിൽ വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും ചെന്നില്ലെങ്കിൽ അവർ വഴക്കുകൂടും. പുലർകാലത്തിനുമുമ്പ്‌ മൂന്നുമണിക്കാണ്‌ അവളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട സർഗ്ഗവാസനകൾ ഉണരുന്നത്‌."
"എന്നാൽപിന്നെ കെട്ടിയോൻചത്ത ലൂസിയാനയെ കല്യാണംകഴിച്ചുകൂടെ?" സാംസൺ ചോദിച്ചു.
"അതെന്തു വർത്തമാനം. എന്റെ പകൽസമയം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിവർന്നു കിടപ്പല്ലേ. കെട്ടിച്ചുവിട്ടാൽ അവളുടെ പണംമുഴുവനും എനിക്കു കിട്ടുമോ?"
"മിടുക്കനാണേ. കൊച്ചുകള്ളൻ. ഈ തീയേറ്ററിലെന്താണ്‌ ഒരു ശവത്തിന്റെ ഗന്ധം. എന്താ ഇവിടെ പണ്ട്‌ ശവക്കോട്ട വല്ലതുമായിരുന്നോ?" സാംസൺ.
"ഛേ, ഛേ. മണ്ടത്തരം പറയാതെ, ഈ തീയേറ്റർ പടച്ചുവെച്ചതു ആരുടെകാശാ? അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ചത്തപ്പം കിട്ടിയ കാശല്ലേ ഇതെല്ലാം. ഒരുനാൾ, ചത്തുപോയ കെട്ടിയോൻ ഭാര്യയെത്തേടി അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ ഞാനും അവളും തീയേറ്റർപണിയുടെ രംഗനിരീക്ഷണം നടത്തുകയായിരുന്നു. ദൂരെവച്ചുതന്നെ അവളുടെ കാർ കെട്ടിയോൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതിൽപിന്നെ ആ കാറിനും ഒരു മണമുണ്ട്‌. ഈയിടെ മോട്ടൽ ആറിൽ ഞങ്ങളിരുന്ന്‌ ദോശചുടുന്നു. അപ്പോഴും മുറിയിൽ മണം. ഇപ്പോൾ ചന്ദനത്തിരി ഞാനുപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്‌. കണ്ടില്ലേ എന്റെ ജുബ്ബായുടെ പോക്കറ്റിൽ ഒരുകൂട്‌ ചന്ദനത്തിരി".
"താങ്കൾക്ക്‌ പണ്ടത്തെപ്പോലെ വില്ലുകുലയ്ക്കാൻ മെയ്യ്‌ വഴങ്ങുമോ? ഒരു പുതിയാപ്ലയുടെ സ്റ്റൈലിലാണല്ലോ രാത്രിയും പകളും താങ്കളുടെ സഞ്ചാരവിഹാരങ്ങൾ? സാംസൺ ചോദിച്ചു.
"ഇതെല്ലാമൊരു ജാഡയല്ലേ. അവളെ ചുമന്ന്‌ ശരിക്കും സുഖിപ്പിച്ചെങ്കിലേ അവളുടെ കീശതുറക്കു."
"വിധവകൾ ശേഖരിച്ച ഇൻഷ്വറൻസ്‌ പണമാണ്‌ താങ്കളുടെ സമ്പത്തിന്റെ അടിത്തറയെന്ന്‌ കേൾക്കുന്നു."
"താങ്കൾ എനിക്കിട്ട്‌ പാരപണിയരുത്‌. എന്റെ ട്രെയിഡ്സീക്രട്ട്സ്‌ മനസ്സിലാക്കിയവൻ നിങ്ങൾമാത്രമാണ്‌."
"ഈയിടെയെങ്ങാനും ലോട്ടറിയടിക്കുമോ? താങ്കൾക്ക്‌ അഞ്ചുനമ്പറുകൾവരെ ഈയിടെ അടിച്ചതായി കേട്ടു." സാംസൺ.
അതുശരിയാണ്‌. അഞ്ചുനമ്പർവരെ ഈയിടെ അടിച്ചു. പക്ഷെ കുലുക്കുപിഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചീറ്റിപ്പോയി. ഇപ്പോൾത്തന്നെ നാലെണ്ണമില്ലേ. ഇനിയും ലോട്ടറിയടിച്ചാൽ ബേബിസിറ്റിംഗ്‌ ഈ വയസ്സുകാലത്ത്‌ എന്നെക്കൊണ്ട്‌ പറ്റത്തില്ല.
"അങ്ങനെയല്ലല്ലോ താങ്കളുടെ ഭാര്യ പറയുന്നത്‌." സാംസൺ.
"അവളുടെ ഭാഷ്യം എന്താണ്‌ സഖാവെ?"
"ഭാര്യയോടു കോപിക്കുകയില്ലെങ്കിൽ തുറന്നുപറയാം. 'വണ്ടി എത്ര ചവിട്ടിയിട്ടും ഗിയറിൽ വീഴുന്നില്ല. അവിടെക്കിട. കേട്ടിട്ടില്ലേ, വള്ളം തിരുനക്കരത്തന്നെ' എന്ന്‌."

എഡിറ്റോറിയല്‍




mathew nellickunnu
ezhuth/dec.2009





അങ്കം വെട്ടിയ പെൺകൊടിമാർ

വടക്കൻ പാട്ടുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന, അങ്കംവെട്ടി വിജയിക്കുകയും വീഴുകയും ചെയ്ത വീരാംഗനകളുടെ കഥ ആരുടെ മനസ്സുകളെയാണ്‌ രോമാഞ്ചമണിയിക്കാത്തത്‌? എന്നാലും അന്നും സ്ത്രീകൾ അബലകളായിരുന്നു ഒരർത്ഥത്തിൽ അടിമകളും. കൂട്ടുകുടുംബവ്യവസ്ഥിതിയിൽ അങ്ങനെയാവാനെ നിർവാഹമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
കുട്ടുകുടുംബത്തിൽ മുതിർന്ന പുരുഷന്മാരുടെ അടിയും തൊഴിയുമേറ്റ്‌ മരിച്ചു ജീവിച്ചവരാണല്ലോ സ്ത്രീകൾ. കുട്ടുകുടുംബവ്യവസ്ഥ തകരുകയും അണുകുടുംബത്തിന്റെ ആവിർഭാവം യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയും ചെയ്തതോടെ സ്ത്രീയും പുരോഗതിയുടെ വഴിത്താരയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം തോളോടുതോൾ ചേർന്ന്‌ മത്സരിക്കാനും അവകാശങ്ങൾ പിടിച്ചു വാങ്ങാനും പൊരുതുന്നു.
മൂന്നുദശകം മുമ്പ്‌ വാഹനമോടിക്കുന്ന ഒരു വനിതപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നവർ സൈക്കിളിലും സ്കൂട്ടറിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു കാറുകളിൽ ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോകുന്നു. ഓട്ടോയും ബസ്സും ഓടിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പെൺകിടാങ്ങൾ മാത്രമല്ല. മദ്ധ്യവയസ്കകളും അതിലും പ്രായം കടന്നവരും ഈ നിരയിലുണ്ട്‌ അവരാകട്ടെ തുരുതുരാ ഉണ്ടാകുന്ന അപകടങ്ങളിൽ കക്ഷികളുമല്ല. കാരണം വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണവർ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്‌. പുരുഷന്റെ കൂടപ്പിറപ്പായ അശ്രദ്ധ അവരെ വലയം ചെയ്യുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അപകടങ്ങൾ അങ്ങിനെ ഉണ്ടാകുന്നുമില്ല.
അകത്തളങ്ങളിൽ മൂടിപ്പുതച്ചിരുന്ന്‌ ഗൃഹജോലികൾ ചെയ്തും കുട്ടികളെ നോക്കിയും കഴിഞ്ഞിരുന്ന സ്ത്രീ എന്ന പഴയ പുരുഷ സങ്കൽപത്തിൽനിന്നും അവൾ ബഹുദൂരം മുന്നോട്ടു പോയിരിക്കുന്നു.
തൊഴിൽ മേഖലയിൽ കേരളത്തിലെ മിക്ക ഓഫീസുകളിലും ടൂറിസം, ഐ.ടി. കമ്പ്യൂട്ടർ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലും സ്ത്രീകളുടെ ആധിപത്യംതന്നെ കാണുവാൻ സാധിക്കും. വിദ്യാഭ്യാസപരവും സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവും ആയുണ്ടായ ഈ വലിയ മാറ്റം അവരുടെ വസ്ത്രധാരണ രീതിയിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. ആഭരണങ്ങൾ അണിയുന്ന കാര്യത്തിലും സ്ത്രീകൾ ഇന്ന്‌ പുത്തൻ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ തേടുകയാണ്‌. ഫാഷൻ അവരുടെ ഉല്ലാസ ജീവതവുമായി വളരെയേറെ താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചുരിദാർ, ജീൻസ്‌, മറ്റ്‌ മോഡേൺ ഡ്രസ്സുകൾ തുടങ്ങിയവയോടാണ്‌ എല്ലാവർക്കും പ്രിയം. വർണ്ണരാജികൾ വിരാജിക്കുന്ന സാരിയണിഞ്ഞ, നീണ്ട തലമുടി പിന്നിയിട്ട്‌ മുടിയിൽ പൂവുംചൂടി നടന്നിരുന്ന ശാലീനസൗന്ദര്യം ഇന്ന്‌ അപൂർവ്വം മാത്രം. അത്തരം സൗന്ദര്യ സങ്കൽപം ഇന്ന്‌ അപ്പാടെ മാറിയിരിക്കുന്നു. തോളൊപ്പം വെട്ടിയ മുടിയും ചുണ്ടിൽ ചായവും കയ്യിൽ മൊബെയിൽ ഫോണുമായി നടന്നുനീങ്ങുന്ന നാടൻ മദാമ്മമാർ സാർവ്വത്രികമായ കാഴ്ചയാണിപ്പോൾ.
പഴയ നാണംകുണുങ്ങികളായ മലയാളി പെൺകുട്ടികളല്ല ഇന്നവർ. എവിടെയും തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളും, അഭിപ്രായങ്ങളും വെട്ടിത്തുറന്ന്‌ പറയാൻ ഇന്നവർ പ്രാപ്തരാണ്‌. പണ്ട്‌ കുടുംബങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുന്നത്‌ പുരുഷന്മാരായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന്‌ അവരോടൊപ്പം നിന്ന്‌ കുടുംബം പുലർത്താനും സമ്പാദിക്കാനും സ്ത്രീകളും കഴിവ്‌ നേടി.
വിശുദ്ധമായ വേദിയിൽ ആഹ്ലാദസുന്ദരമായ മുഹൂർത്തത്തിൽ കഴുത്തിലണിഞ്ഞ താലിമാല കാരുണ്യലേശമില്ലാതെ പൊട്ടിച്ചെറിയുവാൻ ആർക്കും മടിയില്ല. പണ്ട്‌ എന്തും സഹിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞിരുന്ന സ്ത്രീകൾ ഇന്ന്‌ കുടുംബത്തിൽ അഭിപ്രായ ഭിന്നതകളും പീഡനങ്ങളും സഹിച്ച്‌ കഴിയുവാൻ സന്നദ്ധരല്ല. കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകൾ കുടുംബിനി എന്ന പഴയ സങ്കൽപ്പത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു.
തന്റെ വാക്കുകൾക്കും വിലയുണ്ടെന്നും അതിനാൽ തന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്‌ അംഗീകാരം വേണമെന്നും അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്വയം പര്യാപ്തത്തയും ഇന്നവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഭർത്തൃഗൃഹത്തിൽ വന്നു കയറുന്ന സ്ത്രീ എന്തും സഹിക്കേണ്ടവളാണെന്ന പഴയ സങ്കൽപങ്ങൾ പാടെ മാറിയിരിക്കുന്നു. പുരുഷനോടൊപ്പം സമ്പാദിക്കുന്നതിന്റെ ഗർവ്വ്വ്‌ ഇന്നവൾക്കുണ്ട്‌. അമ്മായിയമ്മയുടെ വികള ചിന്തകൾക്കു വിലങ്ങിടുന്നതിനവൾക്കു തന്റേടമുണ്ട്‌.
ഇതിന്റെയെല്ലാം പരിണിതഫലമായി കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഓരോ സംഭവവികാസത്തിന്റേയും ഉത്തരവാദി അവളാണെന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളിൽ നിന്നും അമ്മായിയമ്മയുടെയോ, നാത്തൂന്മാരുടെയോ എന്തിന്‌ ഭർത്താവിന്റെയോ പീഡനങ്ങളിൽനിന്നും ഇന്നവൾ മോചനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും സ്ത്രീപീഡനത്തിന്റെ ധാരാളം കഥകൾ പത്രമാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും മറ്റും പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ വീടിനകത്തും പുറത്തും ധാരാളം പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. പെൺവാണിഭങ്ങളും ഇന്ന്‌ ഏറിവരുന്നു. എന്തുമാത്രം സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പ്രകീർത്തിച്ചാലും ഒരുകാര്യം സത്യമാണ്‌-ഇന്നും ഒരു സ്ത്രീക്ക്‌ രാത്രികാലങ്ങളിലോ വിജനമായ സ്ഥലത്തു കൂടിയോ തനിയെ സഞ്ചരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.

ദർശനികശിൽപം


kanayi kunjiraman
ezhuth/dec.2009


പി.രവികുമാറിന്റെ 'നചികേതസ്‌' എന്ന കാവ്യത്തെപ്പറ്റി

ദർശനമെന്നത്‌ കവിയുടെ സഹജമായ ശക്തിയാണെന്ന്‌ മഹർഷി അരവിന്ദൻ ഫ്യൂച്ചർ പൊയട്രി'യിൽ പറയുന്നു. നചികേതസ്സ്‌ എന്ന അസാധാരണ കാവ്യമെഴുതിയ പി.രവികുമാറിനെ കവി എന്നു ഞാൻ വിളിക്കുന്നത്‌ ഈ അർത്ഥത്തിലാണ്‌.
നചികേതസ്സ്‌ എന്ന കാവ്യം എല്ലാ അംശങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുന്നു. ജനനം, ജീവിതം, മരണം,കാലം, സ്ഥലം, അസ്തിത്വം - ഇവയുടെ സമഗ്രവും സൂക്ഷ്മവുമായ ദർശനമാണ്‌ എനിക്ക്‌ ഈ കാവ്യത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ചതു. ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം - ആഴത്തിലുള്ള അനുഭവം -മലയാളകവിതയിൽ ആദ്യമാണ്‌.
നചികേതസ്സിന്റെ ഭാഷ ഇത്രമാത്രം ലളിതവും സുതാര്യവുമായിത്തീർന്നതിൽ ഞാൻ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചുപോകുന്നു. കവിത ഹൃദയത്തിന്റേതായിത്തീരുന്നു. ഭാഷയും അലങ്കാരങ്ങളും മറഞ്ഞുപോവുകയും ആശയങ്ങൾ തീവ്രമായ അനുഭവമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. കവിത ഒരിക്കലും പാണ്ഡിത്യത്തിന്റേതല്ലെന്ന്‌ നാം അറിയുന്നു. കവിത അന്തർദ്ദർശനമാണ്‌. ഉപനിഷത്തുകൾ തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ ചിന്തയല്ലെന്നും അവ ആദ്ധ്യാത്മികമായ ദർശനമാണെന്നും മഹർഷി അരവിന്ദൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌ ഞാൻ ഇവിടെ ഓർത്തുപോവുകയാണ്‌.
ഒരു ശിൽപി കല്ലിൽ രൂപം കൊത്തിയെടുക്കുന്നതുപോലെ, അത്രമാത്രം നൈസർഗികമായി, അകൃത്രിമമായി, നചികേതസ്സ്‌ എന്ന കാവ്യം രൂപംകൊള്ളുന്നു. ഈ കാവ്യം ഞാൻ എത്രയോ തവണ വായിച്ചു. ഓരോ വായനയിലും ഇത്‌ പുതിയതായിരിക്കുന്നു; ഓരോ വായനയിലും നചികേതസ്സ്‌ എന്നിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നചികേതസ്സിന്റെ മാധ്യമം ഭാഷയായി എനിക്ക്‌ അനുഭവപ്പെട്ടതേയില്ല. ഈ കാവ്യം എനിക്ക്‌ പൂർണ്ണമായും ദൃശ്യബിംബങ്ങളായാണ്‌ അനുഭവപ്പെട്ടത്‌. സമയപരിമിതി കാരണം അവയിൽ ചിലതു മാത്രമേ എനിക്ക്‌ വരയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളു. ഈ കാവ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഇനിയും കൂടുതൽ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കണമെന്നുണ്ട്‌. ഇതിലെ നരകദർശനത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഒരു ചിത്രപരമ്പരതന്നെ ചെയ്യാനും ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. നിരന്തരം ശിൽപങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞാൻ വലിയൊരു ഇടവേളയ്ക്കുശേഷം വരയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളാണിത്‌.
ഈ ചിത്രരചനാകാലം എനിക്ക്‌ അനിർവചനീയമായ അനുഭവമായിരുന്നു. ചിന്തയുടെയും ധ്യാനത്തിന്റെയും വെളിപാടുകളുടെയും ദിവസങ്ങളായിരുന്നു.
രവികുമാർ തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ടെഴുതിയ നചികേതസ്സ്‌ കുറേക്കൂടി ദീർഘമാവാത്തതെന്താണ്‌?- തീവ്രമായ അനുഭവത്തിലും അന്തർദ്ദർശനത്തിലും ഉരുകിത്തെളിയുന്ന കാവ്യം ദീർഘമാവണമെന്നില്ല. നമ്മുടെ ഉപനിഷത്തുകളും ബാഷോയുടെ കവിതകളും നോക്കുക.
എല്ലാ വേദാന്തവിഷയങ്ങളുടെയും സാരസംഗ്രഹമെന്ന്‌ ആദിശങ്കരൻ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്തിന്‌ ആകെ 12 മന്ത്രങ്ങൾ മാത്രമാണുള്ളത്‌. ഇതുവിശദമാക്കാൻ ഗൗഡപാദാചാര്യർ ഒരു മഹാഗ്രന്ഥം തന്നെ രചിക്കുകയുണ്ടായല്ലോ.
രവികുമാറിന്റെ വാക്കുകളേത്‌, ഉപനിഷത്തുകൾ, ഭാഗവതം, യോഗവാസിഷ്ഠം തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്ന്‌ ഉദ്ധരിക്കുന്നത്‌ ഏത്‌ എന്നു വേർതിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വണ്ണം നചികേതസ്സ്‌ ആശയങ്ങളുടെ അദ്വൈതശിൽപമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു വാക്കു മാറ്റാനോ ഒരു വാക്ക്‌ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനോ കഴിയാത്തവിധം അത്‌ അത്രമാത്രം ഭാവഭദ്രമായിരിക്കുന്നു. കവിതയിൽ നിന്ന്‌ ഗദ്യത്തിലേക്കും ഗദ്യത്തിൽ നിന്ന്‌ കവിതയിലേക്കും പ്രവഹിക്കുന്ന മൗലികവും നൈസർഗ്ഗീകവുമായ ഒരു രൂപശിൽപമായിരിക്കുന്നു.
എന്നെയും നിങ്ങളെയും വേട്ടയാടുന്ന അസ്തിത്വത്തിന്റെ രഹസ്യമാണ്‌ രവികുമാർ നചികേതസ്സിൽ അന്വേഷിക്കുന്നത്‌.
അവിടെ എന്താണോ ഉള്ളത്‌, അതുതന്നെയാണ്‌ ഇവിടെയും എന്നാണ്‌ യമൻ നചികേതസ്സിനോട്‌ പറയുന്നത്‌.
അതായത്‌ നീ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ കാണാത്ത, അനുഭവിക്കാത്ത പുതിയതായതൊന്നും ഇവിടെയില്ല. നിന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം നിന്നെ ചൂഴ്‌ന്നുനിന്നിരുന്ന വ്യാകുലത, സംഭ്രാന്തി, പേടിസ്വപ്നങ്ങൾ, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ....എല്ലാം ഇവിടെയും അതേപടി നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം കച്ചിത്തുരുമ്പെന്നോണം നീ പിടിച്ചിരുന്ന, നിന്നെ നയിച്ചിരുന്ന പ്രതീക്ഷയും. മരണത്തിൽ നിന്ന്‌ മരണത്തിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയായിരുന്നു നിന്റെ ജീവിതം. ഇവിടെയും ആ യാത്ര നീ തുടരുന്നു.
കഠോപനിഷത്തിലെ ഈ വരികളിൽ നിന്നാണ്‌ പി.രവികുമാറിന്റെ കവിത തുടങ്ങുന്നത്‌.
ആദിനാദത്തിൽ നിന്ന്‌ ഊർന്നുവീണ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ജനനമാണ്‌ നചികേതസ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ ഉണർവ്വ്വ്‌. ആദിനാദത്തിന്റെ തരംഗവീചികൾക്കാണ്‌ ആ ശിശു കാതോർക്കുന്നത്‌.
ഒരു ജീവൻ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ വർണ്ണനകളിലൂടെ കവിത ഇതളുകളായി വിരിയുകയാണ്‌. ഇവിടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തിന്റെ സർഗ്ഗാത്മകചിത്രങ്ങളാണ്‌ വാർന്നുവീഴുന്നത്‌. സൃഷ്ടിയുടെ കഥ സൃഷ്ടിജാലത്തിലൂടെ പറയുമ്പോൾ അത്‌ ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാക്കാലത്തെയും സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളുടെയും ആത്മകഥയായി മാറുന്നു. അതാണ്‌ ഈ കവിതയ്ക്ക്‌ ക്ലാസിക്ക്‌ മാനം നൽകുന്നതും.
ജന്മാന്തരത്തിന്റെ തൊട്ടിലിൽ നചികേതസ്സ്‌ വീണ്ടും കണ്ണു തുറക്കുമ്പോഴേക്കും ഒരു ഓർമ്മയുടെ മരണം സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മൃത്യുവിൽ നിന്ന്‌ മൃത്യുവിലേക്ക്‌ നീ പോകുന്നു എന്ന്‌ യമൻ പറഞ്ഞത്‌ വെറുതെയല്ല.
പുല്ലു മുളയ്ക്കാത്ത ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആനന്ദമായി വഴിപിരിയുന്ന കവിത പൊടുന്നനെ മരണം അഥവാ ജീവിതം എന്ന യഥാർത്ഥമായ അവസ്ഥയിൽ തട്ടി ഉടഞ്ഞുവീഴുന്നു.
മനുഷ്യാവസ്ഥയെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന രണ്ടേ രണ്ടു ഘടകങ്ങളായ കാലത്തിലൂടെയും സ്ഥലത്തിലൂടെയും കവിത പ്രവഹിക്കുന്നു.
അനന്തമായ സ്ഥലത്തിൽ സ്തംഭിച്ച്‌ വഴിമറക്കുന്ന കഴുതയും കാലത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ഓർമ്മക്കണ്ണുകളുമായി നീങ്ങുന്ന ഉറമ്പും മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ ഏറ്റവും ദയനീയമായ കരുണാർദ്രമായ ചിത്രങ്ങൾ തന്നെയാണ്‌. വീണും പിടഞ്ഞും വിറച്ചും ഭ്രമിച്ചും നീങ്ങുന്ന യാത്ര കുരിശുമേന്തി നീങ്ങിയ ക്രിസ്തുവിന്റെ തിരുരൂപത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ, എങ്ങോ മറയുവാൻ; പിന്നെയും ദുരിതമായ്‌ വന്നു പിറക്കുവാൻ എന്ന വരികളിലെത്തുമ്പോൾ കവിത ഭാരതീയദർശനത്തിന്റെ അനന്തമായ വാതായനങ്ങൾ തുറക്കുകയാണ്‌.
ഇനി നചികേതസ്സിന്റെ സഞ്ചാരം കവിയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെയാണ്‌. ആലംബമറ്റ്‌ കശാപ്പുകാരന്റെ പിന്നാലെ നീങ്ങുന്ന പശുവിന്റെ തിരിഞ്ഞു നോട്ടത്തിൽ കണ്ണുകളിലുണ്ടായ ആ തിളക്കം വേട്ടയാടുന്ന മനസ്സാണ്‌ കവിയുടേത്‌. മരണത്തിലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്ന സമസ്തജീവജാലങ്ങളോടുമുള്ള കരുണയാൽ പൊള്ളുന്ന ആ മനസ്സ്‌ 'നിന്റെയായഴിവിന്റെ ഒഴിവുകൊണ്ടെന്റയീ വാഴ്‌വിനെ പെട്ടെന്നഴിക്കൂ' എന്ന വരികളിലെത്തുമ്പോൾ മരണത്തിന്റെ മഹാദർശനത്തിലേക്കാണ്‌ ഉണരുന്നത്‌.
ഭീതിദവും ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതുമായ നരകദൃശ്യങ്ങൾ കടന്ന്‌, യമന്റെ സ്നേഹസ്പർശത്തിൽ തകിടം മറിയുന്ന നചികേതസ്സിനു മുന്നിൽ, അതുവരെ കണ്ടതായ എല്ലാ ദൃശ്യങ്ങളും മറഞ്ഞുപോകുന്നു.
എല്ലാം വിസ്മയകരവും ആനന്ദകരവുമായി മാറുന്നു. മണികർണികയിൽ എരിയുന്ന ചിതാഗ്നി പോലും പ്രപഞ്ചത്തിന്‌ പ്രകാശം പകരുന്ന വിശ്വരുചിയായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.
പാറകൾക്കിടയിൽ കാറ്റിലാടുന്ന തളിരിലകൾ പോലും ജീവന്റെ അത്ഭുതകരമായ ആനന്ദനടനമാവുന്നു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സമുദ്രവും പർവ്വതങ്ങളും വനരാശികളുമെല്ലാം സൃഷ്ടിയുടെ സൗന്ദര്യലഹരിയാവുന്നു.
അനന്തരം, ബൃഹദീശ്വരത്തിനു മുകളിൽ ആകാശം കനിവാർന്ന്‌ ചുരക്കുകയാണ്‌. ദൈവത്തിന്റെ അതിരറ്റ കരുണയുടെ മഴയാണിത്‌. കരിങ്കല്ലുപോലും തുളച്ചിറങ്ങുന്ന മഴയാണിത്‌. സമസ്തപ്രപഞ്ചങ്ങളും നിർവൃതിയിലാഴുന്നു. എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും നിലയ്ക്കുന്നു-ഇങ്ങനെയൊരു മഴയിൽ ഞാൻ നനയുന്നത്‌ നചികേതസ്സിലാണ്‌.
ഞാൻ ആര്‌' എന്ന അറിവിൽ എല്ലാ ദൃശ്യങ്ങളും വിസ്മയങ്ങളും സുഖവും ദുഃഖവും സ്ഥലവും കാലവും മറഞ്ഞുപോകുന്നു. ഉള്ളത്‌ എങ്ങും നിറഞ്ഞുതിങ്ങുന്ന ശുദ്ധമായ ബോധം മാത്രം.
നചികേതസ്സ്‌ കാണുന്ന നരകം നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ളതാണ്‌. ചിന്തയിലോ വാക്കിലോ കർമ്മത്തിലോ ഒരു നരകമെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കാത്തവർ ഈ ഭൂമിയിൽ ആരാണുള്ളത്‌? പരമസത്യം അന്വേഷിച്ചുപോകുന്ന, അസ്തിത്വത്തിന്റെ രഹസ്യം അന്വേഷിച്ചുപോകുന്ന ഓരോരുത്തരിലും നചികേതസ്സുണ്ട്‌. രവികുമാറിന്റെ നചികേതസ്സിൽ' ദർശനം കവിതയായും കവിത അനുഭവമായും പരിണമിക്കുന്നു.
തത്ത്വങ്ങളെല്ലാം കഠോപനിഷത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കെ എന്തിന്‌ നചികേതസ്സ്‌ എന്ന കവിത രവികുമാർ എഴുതി എന്ന ചോദ്യം ആരുടെയെങ്കിലും മനസ്സിൽ ഉണരുകയാണെങ്കിൽ എനിക്ക്‌ നൽകാവുന്ന മറുപടി ഇത്ര മാത്രം. ബിംബപ്രധാനമായ ആത്മോപദേശശതകം രചിച്ച ശ്രീനാരായണ ഗുരു ദുഃഖരഹിതമായ നിലവിളിപോലെ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കുന്ന ദൈവദശകം എന്തിനെഴുതി എന്ന ചോദ്യംപോലെ നിരർത്ഥകമാണത്‌.
മുക്തി പഴുത്തുചൊരിഞ്ഞപോലെയാണ്‌ ഈ കവിത രവികുമാറിൽ നിന്ന്‌ അടർന്നുവീണത്‌. സാഹത്യലോകത്തിന്‌ ലഭിച്ച തങ്കക്കനി.

തുമ്പികള്‍-ഇന്ദിരാ ബാലന്‍






indira balan

ezhuth/ dec. 2009

തുമ്പികള്‍

മാനത്തു പാറിക്കളിക്കുന്ന തുമ്പികള്‍,
മനസ്സിന്‍റെ ബോധതീരങ്ങളിലൂടെ
പാറിനടന്നിരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെപ്പോലെയായിരുന്നു
കാല്‍പ്പനിക ചാരുതയൊ,
ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്‍റെ നനുത്ത സംഗീതമോ
ആയിരുന്നു പിന്നീടീ തുമ്പികള്‍
അനന്തമായ ആകാശത്തിന്‍റെ
ഇത്തിരി വട്ടത്തില്‍ മാത്രമെ
അവ പാറിനടന്നിരുന്നുള്ളു
തനിക്കു ചുറ്റുമുള്ള
തന്‍റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങുന്ന
പരിമിതമായ വായുവില്‍
സഞ്ചാരണം ചെയ്യണമെന്നു മാത്രമേ
തുമ്പികള്‍ കരുതിയിരുന്നുള്ളു................
എന്നാല്‍ അവയെ
മറ്റൊരു നിയോഗത്തിലേക്കെത്തിച്ചു
സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ക്കു കലഹിക്കുകയും
കാംക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അധികാര വര്‍ഗ്ഗം
"തുമ്പികള്‍ കല്ലെടുക്കട്ടെ"
എടുക്കാവിന്നതിലും ഭാരമുള്ള കല്ലുകള്‍അവര്‍
തുമ്പികളെക്കൊണ്ടെടുപ്പിച്ചു.
ആ ഭാരം താങ്ങാനാവാത്ത
വ്യഥയായി തുമ്പികളുടെ ആരോഗ്യത്തെ കെടുത്തി
അതു തന്നെയായിരുന്നു
അതിനു നിയോഗിച്ചവരുടെ ലക്ഷ്യവും
നിരുപദ്രവകാരികളായവരെ
സമൂഹത്തില്‍ നിന്നുംതുരത്തുകയെന്നത്‌................
തങ്ങളുടെ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെ നാശം
മനസ്സിലാക്കിയ തുമ്പികള്‍
ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നു
അധീശ വര്‍ഗ്ഗത്തിനെതിരെ
നിരന്തരം പൊരുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു
"ഐകമത്യം മഹാബലം"
എന്ന തത്വത്തിലൂടെ
അവര്‍ പൂര്‍വ്വാധികം കരുത്തോടെ
തിരിച്ചെത്തി
അധികാര വര്‍ഗ്ഗത്തിനെതിരെ നിറയൊഴിച്ചു..............
എന്നാലും അവിടവിടെ
കാരമുള്ളുകള്‍പോലെ തറച്ചു നിന്നു.........
അധികാരവര്‍ഗ്ഗം പൊത്തുകളില്‍ നിന്നും
നീര്‍ക്കോലികളെപ്പോലെ നാക്കു നീട്ടി............
തുമ്പികള്‍ ഒന്നടങ്കം
അഹങ്കാരത്തിന്‍റെ നാക്കു പിഴുതെടുത്തു
പുതിയൊരു ശക്തിയായി
സ്വാതന്ത്ര്യ ഗീതങ്ങളാലപിച്ചു
വിഹായസ്സില്‍ പുതിയ ചിറകടിയുടെ താളത്തില്‍ അലകളുണര്‍ത്തി
തുമ്പികള്‍ വീണ്ടും പാറിനടന്നു..........

Tuesday, October 27, 2009




thomas neelarmatham





ezhuth/ dec/ 2009
അനന്തരം തിരുമേനി വാച്ചിൽ നോക്കി

അമേരിക്കയിൽ നിന്നെത്തിയ സുഹൃത്തിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മാമോദീസ. തലേദിവസം രാത്രിയിലുള്ള ട്രെയിനിൽ കയറി. അതിരാവിലെ കോഴിക്കോട്ടെത്തി. നേരെ പള്ളിയിലേക്ക്‌, വികാരിയച്ചനെ പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ സൗകര്യപ്രദമായി നടത്തി. എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ കല്യാണത്തേക്കാളും ഗംഭീരമായിട്ടായിരുന്നു കുഞ്ഞിന്റെ മാമോദീസ. ഒരു തിരുമേനിയും 20 അച്ചന്മാരും, പള്ളിനിറയെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥികൾ.
തിരുമേനിയോടൊപ്പമിരുന്ന്‌ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
"നീലാർമഠം ഇനി എങ്ങോട്ടേക്കാ?" തിരുമേനി ചോദിച്ചു. "ഉടനെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയാൽ ട്രെയിൻ കിട്ടും."
"വീട്ടിലേക്കോ അതോ സ്കൂളിലേക്കോ?"
"ഇന്ന്‌ ലീവെടുത്തു തിരുമേനി. അതുകൊണ്ട്‌ വീട്ടിലേക്കാ പോകുന്നത്‌".
"എന്നാൽ എന്റെ കൂടെ കയറിക്കോ ഞാനും അങ്ങോട്ടേക്കാ" എനിക്കു സന്തോഷമായി.
ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ്‌ എഴുന്നേറ്റു. തിരുമേനി അൽപം വിശ്രമിച്ചു. അതിനിടയിൽ ചുറ്റും കൂടിയ അമേരിക്കൻ മലയാളികളോട്‌ ഫാമിലി കോൺഫറൻസിനെക്കുറിച്ചും ഫൊക്കാനയുടെ മീറ്റിംഗിനെക്കുറിച്ചും തിരുമേനി സംസാരിച്ചു.
അടുത്ത കഷ്ടാനുഭവ ആഴ്ചയിലേക്ക്‌ ക്ഷണിച്ച അവരുടെ സ്നേഹ നിർബന്ധത്തിന്‌ തിരുമേനി വഴങ്ങി. ഡയറിയിൽ ഡേറ്റു കുറിച്ചു.
തിരുമേനി പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. 'എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ഡോളറിന്റെ മണമുള്ള കവർ' ഒതുക്കത്തിൽ തിരുമേനിയുടെ കരങ്ങളിൽ അർപ്പിച്ചു.
"കർത്താവ്‌ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ"സുഹൃത്ത്‌ തിരുമേനിയുടെ കൈമുത്തി. ഞാൻ അവനോട്‌ യാത്രാനുമതി വാങ്ങി.
ഞങ്ങൾ കാറിലേക്ക്‌ കയറാനൊരുങ്ങവേ, വികാരിയച്ചൻ തിരുമേനിയുടെ ചെവിയിൽ പറയുന്നത്‌ ഞാൻ കേട്ടു.
കപ്യാരുതോമയുടെ ഭാര്യ അറ്റാക്ക്‌ വന്നുകിടക്കുകയാണ്‌. പോകുന്ന വഴിയിലാവീട്‌. ഒന്നു കയറിയാൽ...
തിരുമേനി വാച്ചിൽ നോക്കി.
"ഇനി വരുമ്പോഴാകട്ടെ അച്ചാ, ഏഴുമണിക്ക്‌ ഭദ്രാസന കൗൺസിലിന്റെ അടിയന്തിര യോഗം വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അതിനു മുമ്പങ്ങെത്തണം."
ഞങ്ങൾ കാറിൽ കയറി.
യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ തിരുമേനി പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതികളെപ്പറ്റിയും ഗ്രേഡിംഗ്‌ സമ്പ്രദായത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു.
സഭയ്ക്ക്‌ പുതിയ ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ്‌ കോളേജ്‌ അനുവദിക്കാത്ത സർക്കാരിന്റെ നടപടിയെ അപലപിച്ചു.
തിരുവനന്തപുരത്ത്‌ വച്ച്‌ അച്ചന്മാർക്ക്‌ അടി കിട്ടിയതിലുള്ള അഗാധമായ ദുഃഖം എന്നോടു പങ്കുവച്ചു.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അണ്ടിപ്പരിപ്പും പൂവൻപഴവും കൂട്ടിയുള്ള പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന്റെ 'ഹാങ്ങ്‌ ഓവറിൽ' തിരുമേനി ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ഞാനും യാത്രാക്ഷീണം കൊണ്ട്‌ അൽപമൊന്നുമയങ്ങി.
ഇടയ്ക്ക്‌ തിരുമേനിയുണർന്ന്‌ എവിടെവരെയായിയെന്ന്‌ ഡ്രൈവറോടു ചോദിച്ചു.
"കുന്നംകുളം അടുക്കാറായി"
"സമയം എത്രയായി?"
"പന്ത്രണ്ടര" ഞാൻ വാച്ചിൽ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു.
കുന്നംകുളത്തെ അരമനയിൽ കയറി കഞ്ഞി കുടിച്ചിട്ടേ യാത്ര തുടരൂ എന്നാണ്‌ ഞാൻ കരുത്തിയത്‌.
"എടാ നമ്മുടെ ഔതേടെ വീട്ടിലേക്കൊന്ന്‌ വിളിക്ക്‌. തിരുമേനി ഉണ്ണാൻ വരുന്നുണ്ടെന്ന്‌ പറ."
ഡ്രൈവർ മൊബെയിലും സ്റ്റിയറിംഗും ഒരു പോലെ ചലിപ്പിച്ചു.
അഞ്ചുമിനിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
കുന്നംകുളം നഗരത്തിലുള്ള ഒരു കൂറ്റൻ ബംഗ്ലാവിന്റെ മുന്നിൽ കാർ നിന്നു.
തടിച്ചുകൊഴുത്ത ഒരു അച്ചായൻ ബംഗ്ലാവിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന്‌ പുറത്തുവന്നു. കഴുത്തിലെ സ്വർണ്ണ ചെയിനിന്റെ ഘനം കൊണ്ട്‌ ആറ്റം ബോംബ്‌ വിഴുങ്ങിയ പോലെയാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിൽപ്പ്‌. കഴുത്ത്‌ ഇടം വലം തിരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അയാൾക്ക്‌ കുനിയാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ തിരുമേനി 'കൈമുത്താൻ' കൈ അങ്ങോട്ടുകൊടുത്തു.
"നീ ജർമ്മനീന്ന്‌ എന്നുവന്നു?" തിരുമേനി അയാളോടായി ചോദിച്ചു.
"അയ്യോ ഞാൻ ലണ്ടനിലാ. മുത്തച്ചായനാ ജർമ്മനീല്‌"
"ഓ, അപ്പൊ അവൻ വന്നില്ലേ?
"ഇല്ല. പരിപാടീടെ സി.ഡി. കൊടുത്തുവിട്ടുട്ടുണ്ട്‌."
അതുകൊണ്ടെങ്കിലും അവനൊരു സമാധാനം കിട്ടട്ടെ. അപ്പന്റെ ശവസംസ്കാരം കേമമായി നടത്തിയല്ലോ.
മൂന്നു തിരുമേനിമാരും അമ്പതോളം അച്ചന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു കോൺവെന്റിലെ കംപ്ലീറ്റ്‌ സിസ്റ്റേഴ്സും വന്നു.
മരിക്കുന്നതിന്‌ രണ്ടുദിവസം മുമ്പ്‌ ഔതയെന്നെ ഫോണിൽ വിളിച്ചിരുന്നു. അഭയകേന്ദ്രത്തിന്റെ പണിക്ക്‌ രണ്ടുലക്ഷം രൂപയുടെ ചെക്ക്‌ നിന്റെ ചേട്ടൻ അയച്ചുകൊടുത്തത്‌ കിട്ടിയെന്നുപറഞ്ഞു. ഔതേടെ കൈകൊണ്ട്‌ അതുവാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇതുവഴി പോയപ്പോ, എന്നാ ഒന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടുപോകാമെന്നു കരുതി.
തിരുമേനി പ്രാർത്ഥിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റു ഔതയുടെ ആത്മാവിന്‌ നിത്യശാന്തി നേർന്നുകൊണ്ടുള്ള പ്രാർത്ഥന ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു. ഏതു മകന്റെയും കരളലിഞ്ഞു പോകും!
ഔസേപ്പിന്റെ ഭാര്യ ലണ്ടൻ മോഡലിലുള്ള വേഷവിധാനത്തോടെ ഡൈനിംഗ്‌ ടേബിളിന്‌ ചുറ്റും ഓടി നടന്നു. ഞങ്ങൾ സമൃദ്ധമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
ചേട്ടനയച്ചുകൊടുത്ത ചെക്ക്‌ ഔസേപ്പ്‌ തിരുമേനിയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
"നീയും എന്തെങ്കിലും തരണം", അതുവാങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ തിരുമേനി പറഞ്ഞു.
ഔസേപ്പ്‌ ദയനീയമായി ഭാര്യയെ നോക്കി. അവരുടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തേറ്റതുപോലെയായി.
"അച്ചായനിങ്ങോട്ടൊന്നു വന്നേ"
അവൾ ഔസേപ്പിനെ അകത്തേ മുറിയിലേക്ക്‌ വിളിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ കൈകഴുകാനായി വാഷ്ബേസിനരികിലെത്തിയപ്പോൾ ഔസേപ്പിന്റെയും ഭാര്യയുടെയും സംസാരം കേട്ടു. ഒരു നൂറു യൂറോയെങ്കിലും നമ്മുടെ വകയായിട്ടുകൊടുത്തില്ലേൽ മോശമല്ലേ? ഔസേപ്പ്‌ ഭാര്യയോടു പറയുകയാണ്‌. മോശയും ഏലീയാവുമൊക്കെ വേദ പുസ്തകത്തില്‌. നിങ്ങൾ മദ്രാസിലെ അപ്പോളോ ആശുപത്രിയുടെ മുന്നിൽ അഫോൾസ്റ്ററി വർക്കും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനവിടെ ജനറൽ നഴ്സായിരുന്നു. ഒന്നു രണ്ടു തവണ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചപ്പോൾ കൊച്ചുപെണ്ണല്ലേ? ഞാനങ്ങു വീണുപോയി. പിന്നെ നിങ്ങളെ ഞാൻ ലണ്ടൻ വരെയെത്തിച്ചു. അത്യാവശ്യം ദശാംശമൊക്കെയുള്ളത്‌ പള്ളിക്ക്‌ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്‌. പത്തുയൂറോ തരും. വേണമെങ്കി തിരുമേനിക്കുകൊണ്ട്‌ കോട്‌.
ഔസേപ്പ്‌ സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക്‌ വന്നു. തിരുമേനിയപ്പോൾ ഔസേപ്പിന്റെ പതിനെട്ടരക്കിലോ ഭാരമുള്ള രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ മടിയിലിരുത്തി കളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
"തിരുമേനി ഒരു മൂന്നാര്റിയിപ്പില്ലാതെ വന്നതുകൊണ്ട്‌ ഇതു കുറച്ചേയുള്ളു. പോകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ഞാൻ അരമനയിലേക്ക്‌ വരാം."
"ഒന്നു വിളിച്ചിട്ടേ വരാവൂ, എന്നാ ഞങ്ങളിറങ്ങുന്നു."
കാർ, കുന്നംകുളം ടൗൺ കഴിഞ്ഞു.
ഡ്രൈവർ പിന്നിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞ്‌ തിരുമേനിയോടായി ചോദിച്ചു.
"കഴിഞ്ഞ ദിവസം കാർ ആക്സിഡന്റിൽ മരിച്ച ജോഷ്വായുടെ വീട്ടിൽ കയറണോ?"
തിരുമേനി വാച്ചിൽ നോക്കി, കയറിയാൽ സമയം വൈകും.
അത്‌ അടുത്താഴ്ച ഇങ്ങോട്ട്‌ വരുമ്പോഴാകട്ടെ. കൊരട്ടിയിലെത്തുമ്പോൾ എന്നെയൊന്നു വിളിച്ചേക്കണം. സ്ത്രീ സമാജത്തിന്റെ കേന്ദ്രകമ്മിറ്റിയംഗമായ ഗ്രേസിയുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൾ ദുബായിൽ നിന്ന്‌ വന്നിട്ടുണ്ട്‌. അവിടെ കയറിയിട്ടേ പോകാവൂന്ന്‌ ഇന്നലെ ഗ്രേസി വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. കയറാതെ പോയാൽ അവരെന്തു വിചാരിക്കും?
തിരുമേനിയൊന്നു മയങ്ങിയുണർന്നപ്പോഴേക്കും കൊരട്ടിയായി. ഒരു ഗൾഫുകൊട്ടാരത്തിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക്‌ കാറുചെന്നുനിന്നു.
ഗ്രേസിയും പരിവാരങ്ങളും വീട്ടിൽ നിന്ന്‌ മുറ്റത്തേയ്ക്ക്‌ കുതിച്ചു. എല്ലാം കൂടെ ഒരു സ്ത്രീസമാജത്തിന്റെ മീറ്റിംഗിനുള്ള ആളുണ്ട്‌.
നാലുമണിക്കുള്ള കാപ്പികുടി ലഘുവായി മതിയെന്നു തിരുമേനി പറഞ്ഞതാണ്‌. അപ്പവും കരിമീൻ പപ്പാസും ഗ്രേസിയുടെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്‌. ഫിഷ്മോളി വേറെയും.
കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവരെന്തു വിചാരിക്കും?
ഇറുക്കമുള്ള ടീഷർട്ടും പൈജാമ്മയും ധരിച്ച ഗ്രേസിയുടെ മോളുടെ ഭാവവും വർത്തമാനവും കണ്ടാൽ അവൾ തിരുമേനിയോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചുപഠിച്ചതാണെന്നു തോന്നും. അത്രയ്ക്ക്‌ 'ഫ്രണ്ട്ലിയാണവർ!' യാത്രപറഞ്ഞ്‌ ഇറങ്ങാൻ നേരം ഗ്രേസി മകളോടു പറഞ്ഞു.
"മോളെ ആ കവറിങ്ങെടുത്തോ"
അവൾ കവർ എടുത്തു തിരുമേനിക്ക്‌ കൊടുത്തു.
"വൃദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ഒരു മുറി ഇവൾ ഇപ്പഴേ എനിക്കുവേണ്ടി ബുക്ക്‌ ചെയ്യുവാ തിരുമേനി. അതിനുള്ള മൂന്നു ലക്ഷം രൂപയുടെ ചെക്കാ ഇത്‌".
തിരുമേനി അവളെ കൈവച്ച്‌ അനുഗ്രഹിച്ചു.
കാറിൽ കയറിയപ്പോൾ തിരുമേനിയോട്‌ ഗ്രേസി പറഞ്ഞു.
"ഞങ്ങളുടെ വികാരിയച്ചന്റെ കൊച്ചമ്മ ഇന്നലെ ബാത്ത്‌ ർറൂമിൽ തെന്നിവീണു. ഇടത്തെ കാലൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. പ്ലാസ്റ്ററിട്ടിരിക്കുവാ. ഇന്ന്‌ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്‌."
തിരുമേനി വാച്ചിൽ നോക്കി! "സന്ധ്യക്ക്‌ മുമ്പ്‌ അങ്ങെത്തണം ഞാൻ അച്ചനെ മൊബെയിലിൽ വിളിച്ചോളാം"
"നീ ആ അച്ചന്റെ നമ്പരൊന്നു കുത്തിയേടാ" ഡ്രൈവർ മൊബെയിൽ തിരുമേനിക്ക്‌ കൈമാറി.
"ഹലോ അച്ചനല്ലേ? ഞാനറിഞ്ഞു. അച്ചൻ കൊച്ചമ്മേടെ ചെവിലോട്ടു മൊബെയിലൊന്നു കൊടുത്തേ, ഞാനൊന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാം."
അച്ചന്റെ കൊച്ചമ്മയ്ക്ക്‌ ആശ്വാസം കിട്ടുംവിധം തിരുമേനി പ്രാർത്ഥിച്ചു. വേഗം സുഖമാകട്ടെയെന്ന്‌ ആശംസിച്ചു.
എന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലൂടെയാണ്‌ തിരുമേനിയുടെ കാർ പോകുന്നത്‌. ഞാൻ എന്റെ മൊബെയിലെടുത്തു ഭാര്യയെ വിളിച്ചു.
"തിരുമേനിയുടെ കാറിലാണ്‌ വരുന്നത്‌. ചെലപ്പോ വീട്ടിലേക്ക്‌ കയറിയേക്കും നീ മുറിയൊക്കെ തുടച്ച്‌ വൃത്തിയാക്കിയിട്‌. പിള്ളേര്‌ കുളിച്ചൊരുങ്ങി നിൽക്കാൻ പറ. ഒരു മെഴുകുതിരീം തീപ്പെട്ടിയുമെടുത്ത്‌ ഉമ്മറത്ത്‌ വയ്ക്ക്‌. പുൽപ്പായ രണ്ടെണ്ണം എടുത്ത്‌ മുറ്റത്ത്‌ നീളത്തിൽ വിരിക്കാൻ മറക്കരുത്‌."
എന്റെ വീടെത്തി. ഞാൻ ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു. "ഒരു മിനിറ്റൊന്നു കയറിയിട്ടുപോകാം"
തിരുമേനി വാച്ചിൽ നോക്കി. "അവിടിപ്പം മീറ്റിംഗ്‌ തുടങ്ങിക്കാണും, ഇനിയൊരിക്കൽ കയറാം"
ഞാൻ കൈമുത്തി കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.
തിരുമേനി വരുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരുക്കങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരു 'കവറിന്റെ കാര്യം' കൂടി ഞാൻ ഭാര്യയോടു പറയേണ്ടതായിരുന്നു.
കോഴിക്കോട്ടു മുതൽ മധ്യതിരുവിതാംകൂർ വരെ ഒരു പകൽ മുഴുവൻ തിരുമേനിയോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തിട്ടും, ഒരു പാവപ്പെട്ടവന്റെ വീട്ടിൽപ്പോലും തിരുമേനി കയറുന്നത്‌ ഞാൻ കണ്ടില്ല.




kalavoor ravi
ezhuth/ dec. 2009


ആകാശത്ത്‌ അമിട്ടുകൾ പൊട്ടുമ്പോൾ !
രാമാനുജൻ, ചിങ്കൽ പെട്ട്‌ സ്വദേശിയായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ്‌. (മദ്രാസ്‌ നഗരത്തിൽ നിന്നും 100 കി.വടക്കു പ്രദേശം) രാമാനുജൻ, 12-​‍ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അദ്വൈതവും വിശിഷ്ടാദ്വൈതവും പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഭഗവത്ഗീതയും, തുടർന്നു ഹിന്ദു തത്ത്വശാസ്ത്രങ്ങളും ഹൃദിസ്ഥമാക്കി. അഖിലേശ്വരനായ പ്രപഞ്ചനാഥൻ വർഗ്ഗ, ജാതി വ്യവസ്ഥകളെ, സ്വാർത്ഥരായ മനുഷ്യരാൽ ചമച്ചുണ്ടാക്കിയ മ്ലേഛവും ഹീനവുമായ ചിന്തകളാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ നൽകുകയുണ്ടായി.
ഭഗവത്‌ പ്രീതിക്ക്‌ എതിരാണെന്ന്‌ അറിഞ്ഞിട്ടും, സർവ്വേശ്വരനെ ധിക്കരിക്കുകയായിരുന്നു. മേൽജാതി, കീഴ്ജാതി, എന്നീ വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ മനുഷ്യ നിർമ്മിതമാണെന്നും, സർവ്വേശ്വരനായ പ്രപഞ്ചനാഥൻ, മനുഷ്യ മൃഗാദികൾ ഉൾപ്പെടെ ഒരു പുൽക്കൊടി പോലും നശിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
മാധ്വവാ (ആനന്ദ തീർത്ഥർ) ക്രിസ്തുവിന്‌ 11200 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ്‌ ജീവിച്ചിരുന്ന, നിരീശ്വര വാദിയായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന ഗുരുതികൾ മേച്ഛവും, പാപ പങ്കിലമാണെന്നും, ഒരു ദൈവവും അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയില്ലെന്നും മിണ്ടാപ്രാണികളായ മൃഗങ്ങളുടെ ചോര എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുമെന്നും മാധ്വവാ, യുക്തിസഹം വാദിക്കുകയുണ്ടായി. ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ അദ്ദേഹം രണ്ടു മൂന്നു വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങി പറയുന്നത്‌, ''That art Thou'' എന്ന ത്രയാക്ഷരങ്ങളിലൂടെയാണ്‌.
രാമാനണ്ട്‌, എന്ന ഋഷീശ്വരൻ 14, 15 നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌. രാമാനുജൻ കൽപ്പിച്ചതു ആരും, മറ്റൊരാളുടെ ജാതിയോ, ജാതിപ്പിരുവുകളോ അന്വേഷിക്കരുതെന്നും, ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതാരോ, അയാൾ, ദൈവാനുഗ്രഹമുള്ളവനാണെന്നാണ്‌.
108-ന്റെ പുരാണ പ്രഭാവം -
1. ജപമാലയിലെ മണികൾ 108
2. നൂറ്റിയെട്ടു ഉപനിഷത്തു മന്ത്രങ്ങൾ
3. നൂറ്റിയെട്ടു ദിവ്യ ദേശങ്ങൾ (108 വിഷ്ണു ക്ഷേത്രങ്ങൾ)
4. നൂറ്റിയെട്ടു ഒരു പൂർണ്ണ സംഖ്യയാണ്‌.
5. എട്ടു ലക്ഷ്മികടാക്ഷമുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്‌.
ശതം എന്നാൽ നൂറ്‌, ശതത്തിനു അനന്തം എന്നാണർത്ഥം.
440 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുമ്പ്‌ ചൊവ്വാഗ്രഹത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ഒരു വസ്തു ഭൂമിയുമായി കൂട്ടി ഇടിക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പോൾ അടർന്നു മാറിയ ഒരു ഭാഗമാണ്‌ ചന്ദ്രനായി പിറവിയെടുത്തുവേന്നാണ്‌ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ പറയുന്നത്‌.
കഴിഞ്ഞ 200 കോടി വർഷങ്ങളിൽ ധൂമകേതുക്കളും ഉത്ക്കകളും ചന്ദ്രനിൽ ഇടിച്ചിറങ്ങിയതുമൂലം, 10 ലക്ഷം കോടി ടൺ ജലം, ചന്ദ്രനിലേയ്ക്ക്‌ പമ്പ്‌ ചെയ്തു. എന്നിട്ട്‌ വെള്ളം ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ പെട്ടെന്ന്‌ വിഘടിച്ചിരിക്കണം. ആ പുരാതന ജലത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമായിരിക്കണം ഇപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയതെന്ന്‌ കാസിനി ദൗത്യത്തിന്റെ പഠനത്തിന്‌ നേതൃത്വം നൽകുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ റോജർ ക്ലാർക്ക്‌ പറയുന്നത്‌. സൂര്യപ്രകാശമുള്ളപ്പോൾ ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ, നനവു കൂടുന്നതായും, ചന്ദ്രദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ വരളുന്നതായും കാസിനോ കണ്ടെത്തി. നനവും ഉണക്കും മാറിമാറി വരുന്നത്‌ ചന്ദ്രനിൽ എല്ലാ ദിവസവും വെള്ളം ഉണ്ടാകുന്നതിന്റെ തെളിവാണ്‌. സൗരവാതകത്തിലെ ചന്ദ്രനിൽ ഇങ്ങനെ വെള്ളം ഉണ്ടാകുന്നുവേങ്കിൽ സൗരയൂഥത്തിന്റെ ഉൾവലയങ്ങളിൽ അന്തരീക്ഷമില്ലാത്തതും, എന്നാൽ ഓക്സിജൻ സമൃദ്ധമായി പാറകളുള്ളതായ ഗ്രഹങ്ങളിലും ഇതേരീതിയിൽ വെള്ളമുണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യത ഏറെയാണ്‌.
40 വർഷം മുമ്പ്‌ 60കളിൽ അമേരിക്കയുടെ അപ്പോളോ യാത്രികർ കൊണ്ടുവന്ന ചന്ദ്രന്റെ മണ്ണിലും പാറയിലുമായി ആദ്യമായി സൊ‍ാചന ലഭിച്ചതു. അതുവരെ ചന്ദ്രനിൽ വരണ്ട മണ്ണാണെന്ന്‌ കരുത്തിയത്‌. എന്നാൽ ചന്ദ്രയാത്രികർ കൊണ്ടുവന്ന പാറയും മണ്ണും ഭൂമിയിൽ വച്ച്‌ കൈകാര്യം ചെയ്തപ്പോൾ ഈർപ്പം തട്ടിയതെന്നാണ്‌ കരുതപ്പെടുന്നത്‌.
വൈദ്യശാസ്ത്ര നോബേൽ, ബ്ലാക്ക്ബോൺ, സ്വസ്തക്കു, ഗ്രെയ്ഡർ, എന്നീ മൂന്നു പേർക്ക്‌ നോബേൽ സമ്മാനർഹരായി. വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള, ഈ വർഷത്തെ നോബേൽ സമ്മാനം മൂന്ന്‌ യു.എസ്‌. ഗവേഷകർക്ക്‌, എലിസബത്ത്‌ ബ്ലാക്ക്ബോൺ, ജാക്ക്‌ സ്വസ്തയ്ക്ക്‌, കരോൾ ഗ്രെയ്ഡർ, എന്നിവർ പങ്കിടുകയുണ്ടായി. ക്രോമസോമുകളിലെ സ്വയം പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള കണ്ടെത്തലിനാണ്‌ പുരസ്കാരം.
വാർദ്ധക്യം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന്‌ വെളിച്ചം വീശുന്നതും, അർബുദത്തിനെതിരേയുള്ള പോരാട്ടത്തെ സഹായിക്കുന്നതുമാണ്‌. ഈ കണ്ടെത്തൽ. 14 ലക്ഷം ഡോളർ വരുന്ന സമ്മാനത്തുക.
ഓസ്ട്രേലിയായിൽ ജനിച്ച്‌, യു.ഏശിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ഗവേഷകനാണ്‌ ബ്ലാക്ക്ബോൺ. ബ്രിട്ടനിലാണ്‌ ജാക്ക്‌ സ്വസ്തക്കിന്റെ ജനനം. ജീവശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു കുഴയ്ക്കുന്ന പ്രശ്നത്തിന്‌ ഇവരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ പരിഹാരം കണ്ടിരിക്കുന്നുവേന്ന്‌ സ്വീഡനിലെ കരോളിൻസ്ക്‌ ഇൻസ്റ്റിറ്റൂട്ട്‌ അറിയിക്കുകയുണ്ടായി. കോശവിഭജന സമയത്തു മാറ്റമുണ്ടാകാതെ ക്രോമോസോമുകൾ പൂർണ്ണമായി പകർത്തപ്പെടുന്നത്‌ എങ്ങനെയെന്ന്‌ അവർ കണ്ടെത്തി.
കോശങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ അറിവിനു പുതിയ പുതിയ മാനങ്ങൾ നൽകുന്നതാണിത്‌. അതുപോലെ രോഗങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നുവേന്ന ചോദ്യത്തിനു, ഈ കണ്ടെത്തൽ ഉത്തരം നൽകുമെന്ന്‌ കരുതപ്പെടുന്നു. പുതിയ ചികിത്സാ സംവിധാനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനും ഇതു സഹായിക്കും.
ക്രോമസോമുകളുടെ അഗ്രഭാഗത്തിൽ കോശങ്ങളുടെ നാശം തടയുന്നതിന്‌ സഹായിക്കുന്ന ടെലോമറസ്സ്‌ എന്ന ഭാഗമുണ്ട്‌. അടുപ്പുപോലുള്ള ഈ ഭാഗം രൂപപ്പെടുന്നതിനു സഹായിക്കുന്ന ടെലോമെറോയ്ഡ്‌ എന്ന എഞ്ചിനെ ബ്ലാക്ക്‌ ബോണും, ഗ്രെയ്ഡറും ചേർന്നു നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങൾ ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി. ടെലോമെറോയ്ഡിനെ പറ്റിയുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ഔഷധ രംഗത്ത്‌ പ്രത്യേകിച്ച്‌ ക്യാൻസർ ചികിത്സാ രംഗത്ത്‌ സജീവമായിനടന്നു വരന്നുണ്ട്‌. ഇത്തരം ഗവേഷണങ്ങൾക്ക്‌ ഗതിവേഗം പകരാനും ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ സഹായിക്കുമെന്നു നോബേൽ നിർണ്ണയ സമിതി വിലയിരുത്തി.
ഊർജ്ജം ! എല്ലാവരും ഊർജ്ജത്തിനുവേണ്ടി തിരയുകയാണ്‌. ഊർജ്ജം ഒരു അക്ഷയ പാത്രമാണ്‌. ഊർജ്ജത്തിന്റെ താക്കോൽ ലഭിച്ചവൻ, ലോകത്തിന്റെ താക്കോൽ ലഭിച്ചവനാണ്‌. മറ്റു ലോകങ്ങളുടെ അകത്തളത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനാവുമെന്ന്‌ തീർത്തു പറയാം.
ചന്ദ്രോപരിതലത്തിലെ ഗുരുത്വ സ്വഭാവം കുറവായതിനാൽ, സ്ത്രീകളുടെ മാറിടം, മുഖത്തെ മാംസളപേശി തുടങ്ങിയ സൗന്ദര്യ ലഹരി തരുന്ന, ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്‌.
ഊർജ്ജം! എല്ലാവർക്കും ഊർജ്ജത്തിനുവേണ്ടി തിരിയുകയാണ്‌. ഊർജ്ജ സമ്പത്ത്‌ ഒരു മാജിക്‌ പ്രഹേളികയാണ്‌. ഊർജ്ജം അക്ഷയപാത്രമാണ്‌.
Our farewell is the last and final
As we both are aware
that we will not meet in heaven
or be neighbours in the hell
For though we both are aware.
Who is there in the world
To share our death?
And we mortals have a duty
to take up arms against all the monsters,
And only the far sky,
on darkness it being the heaven,

യൂസഫ്‌ ബ്രോഡ്സ്കി
1940-1996
died 28th Januvary at Newyork



thomas p kodiyan
ezhuth/ dec/ 2009



നഗര ജാലകത്തിലൂടെ കാണരുതാത്ത കാഴ്ചകൾ

ഒരു മുറിയുടെ നിശ്ചലക്കാഴ്ചകളിൽ എത്രയധികം പുതുമ കണ്ടെത്താനാവും? എത്രകാലം കണ്ടെത്താനാവും?
നാലു ചുവരുകൾ....അവയുടെ നിസ്സംഗതയിൽ, അവയുടെ കണ്ണുകൾപോലെ തോന്നുന്ന ഏതാനും പ്രകൃതിദൃശ്യ പെയിന്റിങ്ങുകൾ...
ആറു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കസേരകൾ...
ടീപ്പോയ്ക്കുമുകളിലെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ ഫ്ലവർവേസിന്റെ ജഡത്വം...
ടി.വിയിൽ നിന്നുമൊഴുകുന്ന ആവർത്തനവിരസമായ ഗാനരംഗങ്ങൾ, നേർമുഖകാഴ്ചകൾ...ജളത്വം നിറഞ്ഞ ഡാൻസുകൾ. ആവർത്തനകാഴ്ചകളുടെ പ്രളയം...മടുപ്പു നിറയുന്നു.
ജാലകം തുറക്കാം. ജാലകങ്ങൾ വീടുകളുടെ കണ്ണുകളാണ്‌. ജാലകങ്ങൾ വീടുകളുടെ കാതുകളാണ്‌. ജാലകങ്ങൾ സ്വപ്നാടകരുടെ ശാന്തിമേഖലകളാണ്‌. ജാലകത്തിന്റെ അഴികളിൽ പിടിച്ചുനിന്നാൽ വൈവിധ്യമാർന്ന കാഴ്ചകൾ കാണാം.
ഗ്രാമത്തിലെ ചെറിയ വീടിന്റെ രണ്ടുപാളി മരത്തിന്റെ ജനലുകൾ തുറന്നു നിന്നിരുന്നപ്പോൾ ആകാശം ഭൂമിയെ ചുംബിച്ചുനിൽക്കുന്നിടം വരെ കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിച്ചതു അവിടെ നിന്നായിരുന്നു.
ജാലക ദീർഘചതുരത്തിലൂടെ മുന്നോട്ടു പോകുന്തോറും പ്രപഞ്ചം വിശാലമായി വരികയും അതു വിസ്മയക്കാഴ്ചകളായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറോട്ടൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴയുടെ ശാന്തിതീരങ്ങളിൽ വിരിയുന്ന കൈതപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം, കൂട്ടം ചേർന്നു പറന്നുപോകുന്ന വെൺകൊറ്റിക്കൂട്ടങ്ങൾ, ഇരുട്ടിന്റെ തോഴരായ വവ്വാലുകളുടെ പ്രയാണം, നീലാകാശത്തിലെ വെൺമേഘപ്പട്ടുതുണ്ടുകൾ....
എന്നും പുതുമ നിറഞ്ഞ കാഴ്ചകളെ മറയ്ക്കുകയും, വെളിവാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഗ്രാമജാലകത്തിന്‌ ശാന്തിയുടെ കനിവുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കലും അശാന്തമായ കാഴ്ചകളോ, ഗന്ധങ്ങളോ അവയെനിക്കും സമ്മാനിച്ചിരുന്നില്ല. ചെമ്പകഗന്ധം നിറഞ്ഞ ഗ്രാമീണസൗമ്യതയുമായി ഇപ്പോൾ ആ വീട്‌ അവിടെയുണ്ടാവുകയില്ല. അവയെന്നേ തകർക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം. പുതിയ വീടിനു വഴിമാറിക്കൊടുത്തിരിക്കാം.
ഗ്രാമസൗകുമാര്യങ്ങളിൽ നഗരവൽക്കരത്തിന്റെ അർബ്ബുദം എന്നേ നുഴഞ്ഞുകയറിയതാണ്‌? അവിടെയും കോൺക്രീറ്റു കാടുകൾ വളരുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പച്ചപോലെയും, ആഫ്രിക്കൻ പായൽ പോലെയും തനതു ജൈവവൈവിധ്യങ്ങളുടെ മോഹനകോശങ്ങളെ അവ കാർന്നു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വീടുവിറ്റുപോരുമ്പോൾ ഇളയമ്മയുടെ തോളിൽ ചാരിനിന്ന്‌ അമ്മ തേങ്ങി. സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നിർബന്ധപൂർവ്വം പിരിയേണ്ടിവന്ന മാതാവിന്റെ വ്യഥയോടെ അടുക്കളയിൽ, മുറികളിൽ അമ്മ കയറിയിറങ്ങിയിരുന്നതോർക്കുന്നു. ഓർമ്മകൾ, നൂറായിരം ഓർമ്മകളുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം അമ്മയ്ക്ക്‌.
അപ്പൻ കരഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ കടുത്ത അന്തഃക്ഷോഭത്തിന്റെ പ്രകാശനങ്ങൾ അപ്പന്റെ മുഖത്തുവായിക്കത്തക്ക പ്രായം അന്നെനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. വയസു പതിനാല്‌.
ഞങ്ങൾ മക്കൾ നാലുപേരും, അപ്പനും അമ്മയും സ്വന്തക്കാരും ബന്ധക്കാരും, മിത്രങ്ങളുമായി ഏറെപ്പേർ യാത്രയയ്ക്കാൻ വന്നിരുന്നു. അന്ന്‌ അയൽക്കാരന്റെ വേദന മറ്റയൽക്കാരുടെ വേദനയായിരുന്നു. സുഖം സുഖവും. മാറുന്ന കാലത്തിൽ എല്ലാം മാറിമറിയുന്നു. ഇതു നഗരം.
നഗരം രാത്രിയാണ്‌.
ഗ്രാമം പകളും....
അപ്പൻ നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ ഭക്ഷോൽപ്പന്ന ഫാക്ടറിയിലെ അക്കൗണ്ടന്റാണ്‌. മക്കളുടെ നല്ല ഭാവിക്കുവേണ്ടി അപ്പൻ ഗ്രാമസൗഭഗങ്ങളെ കൈവെടിഞ്ഞു.
അപ്പന്റേയും അമ്മയുടേയും സഹനത്തിന്റേയും സമ്പാദ്യത്തിന്റേയും തിരുശേഷിപ്പുകളാണ്‌ രണ്ടുസഹോദരിമാരുടെ വിവാഹവും, എന്റെ വിദ്യാഭ്യാസവും, ഈ അപ്പാർട്ടുമന്റിലെ, ഈ ആയിരത്തിയിരുന്നൂറു ചതുരശ്രയടി കോൺക്രീറ്റുകൂടിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശവും!
ഏറെത്താമസിയാതെ അപ്പനു പെൻഷനാവും. പിന്നെ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കേണ്ട ബാദ്ധ്യത എനിക്കാണ്‌. 24 വസന്തങ്ങളുടെ പിൻബലം.
ഇവിടെയും എനിക്കൊരു ജാലകം കൂട്ടുണ്ട്‌. ഗ്രാമസൗഭഗദർശനഭാഗ്യമേതുമില്ല. ഇതാ ഈ കാണുന്ന പതിവുകാഴ്ചൾ തന്നെ.
ജാലകം തുറന്നാൽ അകത്തേയ്ക്കിഴഞ്ഞുകയറുന്ന കാർബൺമോണോക്സൈഡിന്റെ ധാർഷ്ട്യം. കേതരിപ്പൂക്കളുടെ ചാരുഗന്ധത്തിനുപകരം...
മൺമറഞ്ഞുപോയ ഗ്രാമീണ ശാലീനതയുടെ അരൂപിയായൊരു വേദന നിറയുന്നു.
നാലുവരിയുടെ, വാഹനനിബിഢമായ ദേശീയ പാത ഇട മുറിയ്ക്കുന്ന മറുപുറത്ത്‌ - ഇപ്പുറമുള്ള കോൺക്രീറ്റ്‌ കാടിന്റെ സമാനഗർവ്വോടെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കോൺക്രീറ്റു കാടുകൾ-നേർക്കാഴ്ചകൾ!
കൃത്യതയില്ലാത്ത ഒരുതരം ചതുരത്തിലൊരാകാശം-രാത്രികളിൽ അതിൽ പേരറിയില്ലാത്ത കുറേ നക്ഷത്രങ്ങൾ വരും. ഇടയ്ക്ക്‌ ഇരമ്പിയകലുന്ന ചില വിമാനങ്ങൾ, പറന്നകലുന്ന കാക്കക്കൂട്ടങ്ങൾ, പിന്നെ മുകളിൽ നിന്നും സൂര്യന്റെ അഗ്നിവർഷം - മേൽക്കാഴ്ചകൾ!
യാതൊരിക്കലും കണ്ണിനു കുളിർമ്മ നൽകാതെ കൂട്ടപ്പൊരിച്ചിൽപോലെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ആക്രന്ദനങ്ങളുതിർത്തു പായുന്ന വൈവിധ്യമാർന്ന വാഹനശ്രേണികൾ - കീഴ്ക്കാഴ്ചകൾ!
ആറു നിലകൾക്കുതാഴെ ഇരുളിന്റെ കയത്തിൽ വൈദ്യുത ദീപങ്ങൾ-രാത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ.
അവയുടെ കനിവിൽ ഇരപിടിക്കുന്നതിനും, ഇണചേരുന്നതിനും ചാവുന്നതിനുമായി പതിനായിരക്കണക്കിനു, വിവിധയിനം ശലഭങ്ങൾ. പ്രകാശധാരയ്ക്കുള്ളിൽ തിമിർക്കുന്ന കുഞ്ഞുനക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ.
എനിക്കീ ആറു നിലകൾക്കു താഴെയുള്ള ഒട്ടുമിക്ക കാഴ്ചകളും രാത്രിയിലും അവ്യക്തമല്ല. വൈദ്യുത ദീപങ്ങളുടെ പ്രഭാപൂരത്തിൽ സ്വയം പ്രകാശിതമായ വാഹനങ്ങൾ കുരിശേന്തി യുദ്ധത്തിനുപോയ കുരിശുയുദ്ധയോദ്ധാക്കളെയോർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
നാലുവരിപ്പാതയാവട്ടെ നീണ്ടുനീണ്ടുപോവുന്നു. അവയെ ഈരണ്ടായി മുറിയ്ക്കുന്ന മീഡിയനിൽ വന്ധ്യകളായ കുറ്റിച്ചെടികൾ വസന്തങ്ങളെ കിനാവുകണ്ടുനിൽക്കുന്നു - കാർബൺ മോണോക്സൈഡിന്റെ പ്രചുരിമ തിരണ്ട വൈകൃതത്തോടെ. പകലുകളിൽ അവയുടെ പ്രത്യക്ഷം അങ്ങനെയാണ്‌.
ഈ റോഡുകൾ ഒരു കിനാവള്ളിയുടെ തടിച്ചുകൊഴുത്ത കൈകളാണ്‌. കിനാവള്ളിയുടെ ഉടൽ മെട്രോകളിലാണ്‌. മെട്രോകളിൽ അവ തടിച്ചുകുറുകി പല അടുക്കുകളുള്ള റോഡായിച്ചുറ്റിവളഞ്ഞ്‌ ഉദ്ധൃതമായിക്കിടക്കുന്നു. അവയുടെ കൈകൾ ചെറുനഗരങ്ങളിൽ ചെറുതായി, ഗ്രാമങ്ങളിൽ വീണ്ടും ചെറുതായി, ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ ലോലതന്തുക്കളായി നേർത്തു നേർത്തില്ലാതെയാവുന്നു. ഭൂമി അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിൽ നിന്നിളകിയടർന്നു പോവാതിരിക്കാൻ ഈ കറുത്ത കിനാവള്ളി ഭൂമിയെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു നിറുത്തിയിരിക്കുകയാണ്‌.
ഇപ്പോൾ, പതിവിനു വിപരീതമായി പുതുതലമുറയിൽപ്പെട്ട ഒരു കാർ അസുരവേഗത്തിൽ വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞു, ഊളിയിട്ടും പാഞ്ഞുവരുന്നു. വല്ലാത്തൊരസാധാരണത്വം. കുരിശുയുദ്ധത്തിന്റെ നായകനാവാൻ പോവുന്നവനാവുമോ അവൻ.
പെട്ടെന്നു കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു. അതിൽ നിന്നെന്തോ തള്ളിയിടപ്പെട്ടതാണോ? വീണതാണോ?
വീണതല്ല. തള്ളിയിട്ടതാണ്‌. അതൊരു മനുഷ്യനാണ്‌. കാറിന്റെ ഡോർ ഓട്ടത്തിൽത്തന്നെ അടഞ്ഞു. പുരുഷനാണോ സ്ത്രീയാണോ എന്നു വ്യക്തമല്ല. കോന്നിട്ടതാണോ? കൊല്ലാതെയാണോ?
കൈകാലുകളിൽ നിന്നൊരു തണുപ്പ്‌ ആളിപ്പടരുന്നു...പിന്നാലെ വന്ന, ഭാരം നിറച്ച ഒരു ടോറസ്സ്‌ നിർദ്ദാക്ഷിണ്യം ആ ശരീരത്തിനു മുകളിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. 10 ടയറുകളുടെ താണ്ഡവം.
ആ മനുഷ്യശരീരം പൾപ്പായി...റോഡിലൊരു തടസ്സമല്ലാത്തവിധം അതു കുറുകിപ്പരന്നു....
അതിനുമേലെ മറ്റുവാഹനങ്ങൾ പാഞ്ഞുപൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു...
ഭയമാണോ, മനുഷ്യത്വമാണോ, ഭീരുത്വമാണോ എന്നെ തളർത്തുന്നത്‌?
മറ്റുവാഹനങ്ങൾ, അവയുടെ ചൂടുള്ള ചക്രങ്ങൾകൊണ്ട്‌ ആ ശരീരം കുഴയ്ക്കുന്നു. ചൂടാക്കുന്നു...ആർക്കും നിറുത്തുവാൻ നേരമില്ല.
എനിക്കൊന്നിരിക്കണം.
പിൻവരുന്ന വാഹനങ്ങൾ ആ ശരീരം പൊടിയാക്കുന്നു, കാറ്റിൽപ്പറത്തുന്നു...
ഒരു മനുഷ്യൻ ജനിച്ചതിനും ജീവിച്ചതിനും തെളിവില്ലാത്തവിധം മാഞ്ഞുപോകുന്നു....
ഞാൻ സാക്ഷി. 'ജനലടയ്ക്കുക' മനസ്സുപറഞ്ഞു. ജനലടച്ചു. കാഴ്ചകൾ മറഞ്ഞു.
പക്ഷെ അമർത്തിയ ഒരു നിലവിളി അപ്പന്റെയടുത്തേക്കു നയിക്കുന്നു.
"അപ്പാ അപ്പനുറങ്ങിയോ"
"ഇല്ല. എന്താടാ?"
"താഴെ റോഡിൽ, ഒരു കാറിൽ നിന്നും..."
"അപ്പനുറക്കം വരുന്നു."
"ഒരാളെ റോഡിലേയ്ക്കു തള്ളിയിടുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു."
അപ്പൻ നിദ്രയുടെ മോഹന പാണികളിൽ അമരുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും ആ അർദ്ധസുഷുപ്താവസ്ഥയിൽ, ദുർബ്ബലമായ സ്വനതന്തുക്കളിൽ നിന്നൊരു സ്നേഹശാസനം.
"നീയെന്തിനാടാ ഈ കാണണ്ടാത്ത കാഴ്ചകളു കാണണെ. മോനൊരു സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായതും ചൊല്ലി അപ്പന്റടത്തുവന്നു കെടന്നോ"
അടുക്കളയിലെ അന്നത്തെ പണിയെല്ലാമൊതുക്കി സാരിയുടെ കോന്തലയിൽ കൈതുടച്ചുകൊണ്ടുവന്ന അമ്മ പറയുന്നു.
"നെനക്കീയെട ജെനലും തൊറന്നിട്ടൊള്ള സ്വപ്നം കാണലു കൂടലാ. അവനോന്റെ കാര്യം നോക്കി സ്വസ്ഥായിട്ടു ജീവിക്കാനൊള്ളതിന്‌..." പറഞ്ഞതിൽ അൽപം മുള്ളുകൾ വിതറിയോ എന്ന സംശയത്തിൽ അമ്മ അൽപം നിറുത്തി. പിന്നെപ്പറയുന്നതിൽ അൽപം പൂവുകൾ വിതറുന്നു.
"എന്റെ മോൻ ചെന്നു കെടക്ക്‌. ഒന്നും കാണണ്ട. ഒന്നും ഓർക്കണ്ട. ഇതു പട്ടണമല്ലേ. പട്ടണത്തിലെ പല കാഴ്ചകളും നമ്മളു കാണാമ്പാടില്ല. രാത്രി ഒരുപാടായി. മക്കളു ജനലടച്ചട്ടില്ലെങ്കി, ജെനലടച്ചേരെ..."



thomas p kodiyan


ezhuth/ dec/ 2009




തീക്കട്ടയിൽ ഒരു ഉറുമ്പ്‌

രാത്രി; പാതിരാവൊന്നുമായില്ല.
കുടുംബം; അണുവല്ല-പരമാണു! ഡാഡിമമ്മിയും,
പിന്നൊറ്റപ്പുത്രനും മാത്രം.
രംഗം; കിടപ്പുമുറി.
ചെക്കൻ; ഏഴുവയസ്സുകാരൻ. നല്ല ഉറക്കം.
അനുകൂലമായൊരു സാഹചര്യത്തിന്റെ ആനുകൂല്യത്തിൽ ഡാഡി മമ്മിമാർ തലമുറകൾ കൈമാറിവന്ന, ജന്മസിദ്ധവും പ്രാചീനവുമായൊരു കലാരൂപത്തെ തങ്ങളാലാവുന്ന രീതിയിൽ പുനഃപരീക്ഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ചെക്കൻ ഒരു ദുഃസ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്നൊരു കാറൽ.
കാറൽ മാക്സല്ല.
നാടൻ ഭാഷയിലൊരു കാറിച്ച....
പരീക്ഷണത്തിനിടയിൽ തടസ്സം നേരിട്ടതുകൊണ്ട്‌ ഡാഡി, മുറിവേറ്റൊരു കുഞ്ഞു കാട്ടുപോത്തിന്റെ അമർഷവും ചെക്കനുൽപാദിപ്പിച്ച അപസ്വരത്തിന്റെ ഞെട്ടലും മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പരമാവധി സ്വയമടക്കിക്കൊണ്ടു മുരണ്ടു.
'ന്തൂട്ട്‌റാ ചെക്കാ?'
'ച്വൊപ്പനം കണ്ട്‌....'
'ന്തൂട്ട്‌ ചൊപ്പനം?'
'മമ്മി'ല പ്രേതം വായീന്നു കടന്നലിനേം തുപ്പി ഇന്ന പിടിക്കാനോടിച്ചിടേണ്‌...ബ്ബ്ബ്വാ​‍ാ​‍ാ'
'നീ വാ പൊളി നിറുത്ത്‌. നീയാ സിനിമ എത്ര പ്രാവശ്യം കണ്ടു?'
'ഏഴ്‌ പ്രാശം.....'
'ന്നാപ്പിന്നെ പണ്ടാറടങ്ങാൻ നിനക്കതൊരു മൂന്നു പ്രാവിശ്യേം കൂടി കാണാർന്നില്ലേ? പത്തും തെകഞ്ഞേനേം'
നിങ്ങളൊന്നു മിണ്ടാതിരി. ചെക്കനപിന്നേം പേടിപ്പിക്കാണ്ട്‌...കൊഴപ്പം നിങ്ങട തന്ന്യാ. ചുമ്മാ കണ്ട അലവലാതി കാസ്സറ്റൊക്കെക്കൊണ്ടന്നു വീട്ടിലു വച്ചാ പിന്നെ പിള്ളേരു കാണൂലേ...' മമ്മി ഇടപെട്ടു. മകനെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു കിടത്തി. അവന്റെ പുറത്ത്‌ തട്ടി. 'പോട്ടേട്ടോ....ചക്കരേല്ലേ? പോട്ടേട്ടോ..... ഇന്റെ മോനായിക്ക്‌ ഏതു ദേവനെയാ കൂടുതലിഷ്ടം?'
'മഹാദേവനെ'
'ഹായ്‌! ശിവനെ. മഹാശക്തനായ ദേവൻ. ഇന്റ മോൻ പഞ്ചാക്ഷരീം ചൊല്ലിക്കെടന്നോ. മഹാദേവൻ അമ്മേട മോനായീനേ എല്ലാ പേടിസ്വപ്നത്തിന്നും രക്ഷിക്കും. ശിവന്റെ പേര്‌ കേട്ടാത്തന്നെ എല്ലാ പ്രേതഭൂതങ്ങളേം ഓടിപ്പോകും....'
താമസിച്ചില്ല.
ചെക്കൻ കാര്യപരിപാടിയിലേക്കു കടന്നു. 'ഓം നമഃശിവായ, ഓം നമഃശിവായ..... പഞ്ചാക്ഷരി പത്താവുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ചെക്കനുറങ്ങി'.
'ഇനീപ്പെ ഒന്നിനും പറ്റൂല്ല.' ഡാഡി മലയാളം അക്ഷരം 'ട' പോലെയും മമ്മി 'റ' പോലെയും പരിണമിച്ചു.
എല്ലാം ശാന്തമായി. ഉറക്കം അതിന്റെ ഉച്ചകോടിയിൽ തുടരവേ, ദാ കേൾക്കുന്നു ചെക്കന്റെ കാറിച്ച, രണ്ടാംഘട്ടം ! ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഈർഷ്യയോടെ ഡാഡി പല്ലിറുമ്മി. 'ഇപ്പൊ ന്ധൂട്ട്‌റാ ചെക്കാ നിനക്കു പറ്റ്യേ?' 'പിന്നേം ച്വൊപ്പനം കാണുവാ'
'ഇപ്പൊ ന്ധൂട്ട്‌ ച്വൊപ്പനാ കണ്ടേ?'
'ഇപ്പൊ ശിവനാ എന്നെ കുന്തം കൊണ്ടുകുത്താനോടിക്കണേ.'
മമ്മി ഡാഡിമാർ വാ പൊളിച്ചു.
'തീക്കട്ടയിലുറുമ്പരിക്ക്യേ?'