BOARDING PASS

Salomi John Valsan                                                          

 We know , we born on earth

To bid adieu forever…

To reach the far end of this planet

Which is totally unknown..?

Life, in its entirety and splendor

Devouring like a ghastly accident.

As the hangman waits for the contemned

We are waiting patiently for the last

And only call from afar...

Waiting and waiting for the

Dooms day process is something

Like a downward force

Which pushes us to the abyss of silence.

Life is something plunged straight from

The whirlwind to the oasis.

Yep..we live to attain the

Moribund and hilarious turn of events.

At times we the helpless creatures

Feel spent and fed up of the spiritual poverty.

Yet we love this far stretched putrid life….

Like the trespasser waits stealthy to enter the forbidden land

Without  a Boarding  pass….

With  brazen gaze and deserted hope……!

The Hues

 Greeshma Mathews.

It was tragic; convincing me that there is no way to escape other than into the reds in those gulmohar trees...else it may make my blood color fade..!!
I started breathing heavily & made no choice other than death. Frigid water in the tarn spellbinds me into its depth. I found my palm veins clearly in Green. No, it’s fading into red, darkness of the color made me blind. At a very long distance heard someone humming, it was Dhrupad.
I was worn out by its ecstasy. Every sleepless night shoved me into the same unlit tarn.

It was not merely a nightmare but my destination. I’m awake & know what is happening exactly .Outbreak of a ‘string less’ woman, you might take it as simple as that. My first visit to Das’s home.

A small piece of turmeric was tied at the end of her saree; yet another custom for a Brahmin widow.

It has been nine days since Surabhi reached here. During these days, often she hears some harsh voices of elderly women, in between the mourning ceremony, cursing her for the bad fate of Bilahari Das.

“Thilodakam and other funeral rites have been completed. It is important to give peace to the departing soul in the astral plane.”

a-brahma stamba-paryantam devarsi pitr-manavah

trpayantu pitarah sarve matr-mata-mahadayah

atita-kula-kotinam sapta-dvipa-nivasinam

a-brahma bhuvanal lokadi-dam astu thilodakam.

Heard a loud recitation from the courtyard.

Mortuary card which had been tied to his knee left untied on the floor. To her understanding it includes all physical details about the dead person, but not her name. What she lost was her soul &soul is not a physical thing, she thought. For a moment she forgets the fact that Bilahari is dead, while glances of his gentle, smiling face passes through her mind. Lacuna he left behind was huge.

“According to the custom, you are not supposed to move from this room until the ‘Antyesthi’ is over.” Said an old lady in a strangled voice. Surabhi couldn’t see the face as the lady was standing behind the partly closed door. She feels totally jittered, strange & abandoned in that dark room.

Her eyes filled with water as every nook & corner reminds about Das. At once she urged to return back to Basanchora & walk with him, under those unknown trees sprinkling red flowers, as they used to do.

“Das...”                

Surabhi whispered in great agony, when she felt a frozen touch on her cheeks. The emptiness she realized, as she was about to hold close him, made her round the bend.

Doors were open & it was dark outside. She followed the disembodied voice.

The place was familiar.

Steps to the tarn..!! The water was cold & still like the winter night.

“Das...” her brittle voice sounds even feeble in the mist.

She started breathing heavily as water covered over .Frigid water in the tarn spellbinds into its depth, made her palm veins clearly in Green. No, it’s fading into red. Obscurity of the color spread around.

At a very long distance she found Das.

ALONENESS

    

         

   salomi john valsan

How wonderful you

My wounded soul

You crushed me

With your unseen thorn

You smashed me

with your sharp nail.

I am the sinner….

Sinner by life and death....

Life turns blue .

Memories drown like a corpse..

It haunts me with its crippled hands

yep...yet I love to live

With my impeccable but

Impalpable loneliness…..

I ponder over with

My sober soliloquy…

I know where life stands still.

Being the soul of solitude…

I yearn to be a loner..

A lone ranger..

Who strives to swim and swim….

Through the vast ocean of sorrows

Like a Humming Bird….

Which only and ever

Can fly in a backward direction..

 ------------------------------------------                 

കണ്ണ് നീർ

ഫൈസൽ  പകൽക്കുറി
--------
തരുമോ സഖീ
നീയാ മിഴികൾ
ഒന്ന് ഞാൻ കരഞ്ഞോട്ടെ
മനസ്സിലെ തീ ആറുവോളം .
വരുമോ -
നീയീ ഇടവഴികൾ
തണ്ടിയെൻ ചാരെ
നെഞ്ചോടു ചേർന്ന്
നിന്നൊന്നു
സാന്ത്വനിപ്പിയ്ക്കുവാൻ .
വയ്യ ഈ ഒളിതാവളങ്ങൾ
മടുത്തു ഞാൻ - വെറും
നടനമീ ബന്ധങ്ങൾ
ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ഒന്ന് നീ
മെലിഞ്ഞ വിരലുകളീ
മനസ്സോടു ചേർത്ത്
പറയൂ സഖീ -
പൊറുക്കൂ - എല്ലാം
ത്യജിയ്ക്കാം ഞാൻ
നമുക്ക് വിടചൊല്ലി പിരിയാം
ഒരേ കുഴിയിൽ പരസ്പരം
പുണർ ന്നുറങ്ങി ഉണരാം -
ഒന്നായി - പുനര്ജനിയ്ക്കാം ...!

ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കെന്തു സൌരഭ്യം....

 

 

സലില മുല്ലൻ

ചാമുണ്ടി ഹില്ലിലേക്കു മെല്ലെ കയറുമ്പോള്‍ കാറിന്റെ  ചില്ല് പകുതി താഴ്ത്തി. തണുത്ത കാറ്റിന്റെ വിരലുകള്‍ എന്റെ മുടിയിഴകളില്‍ കുസൃതി കാട്ടിയപ്പോള്‍ കാറ്റുപോലും നിന്നെ തഴുകുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കില്ല എന്ന് ചെവിയില്‍ മന്ത്രിച്ചു നീ ചില്ലുയര്‍ത്തി. ആ സ്വാര്‍ഥതയുടെ മധുരം നുകര്‍ന്നുകൊണ്ട് ഞാനന്ന് രോമക്കുപ്പായമെടുത്ത് നിന്നെ പുതപ്പിക്കുന്നതില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. കാര്‍ പാര്‍ക്കുചെയ്ത്, കുന്നിന്റെ നെറുകയില്‍ അന്യഭാഷക്കാരായ തീര്‍ഥാടകരുടെ ഇടയിലൂടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മധു നുകര്‍ന്നുകൊണ്ട് കൈകള്‍ പരസ്പരം കോര്‍ത്ത് നടക്കുമ്പോഴാണ് ചെറുപ്പക്കാരിയായ അമ്മയും മിടുക്കരായ രണ്ടാണ്‍ മക്കളും ചേര്‍ന്ന് നടത്തുന്ന ചായപ്പീടിക കണ്ണില്‍ പെട്ടത്. ചൂട് ചായയും മുളക് ബജ്ജിയും കഴിക്കുന്നതിനിടയില്‍ നീ അവരുടെ പേരും വിവരങ്ങളും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. സമൂഹത്തില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ അകറ്റി നിര്‍ത്തുന്നവരോട് ചങ്ങാത്തം കൂടുന്നത് നിനക്ക് പണ്ടേ ഉള്ള ശീലമായിരുന്നല്ലോ.
മറ്റുള്ള തീര്‍ഥാടകര്‍ ദേവിയെ തൊഴാനും ഫോട്ടോക്ക് പോസുചെയ്യാനുമുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു.
സാന്ധ്യച്ചോപ്പില്‍ ഗോപുരത്തിന്റെ പ്രൗഡിയേറിയതായിതോന്നി .
ലോകമാതാവിനെ വലം വച്ച്, ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരിടം തേടി നമ്മള്‍ നടന്നു.  ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതിലേറെ ദീപങ്ങള്‍ താഴെ മിഴിതുറന്നു. കുന്നിന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന് താഴേക്കു നോക്കിയ ഞാന്‍  ആകാശം ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വന്നോ എന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. നഗരം മുഴുവന്‍ ദീപാലംകൃതമായി ഏതോ ഉത്സവാഘോഷത്തിന് ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന പ്രതീതി!
ഉയര്‍ത്തിക്കെട്ടിയ കല്പടവുകളിലൊന്നില്‍ കൈകള്‍ പരസ്പരം കോര്‍ത്ത് അസ്തമയ സൂര്യനെ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് നമ്മള്‍ പോലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഹൃദയങ്ങള്‍ ഒന്നായലിഞ്ഞാല്‍ അധരങ്ങള്‍ മൗനമാകുമെന്നു വിശ്വമഹാകവി പാടിയത് എത്ര സത്യം !
ഏറെ നേരത്തിനുശേഷം തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ക്ഷേത്രത്തില്‍ കയറി ചാമുണ്ടീ ദേവിയെ ദര്‍ശിച്ച്, പ്രസാദമായി കിട്ടിയ പൊങ്കല്‍ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലെ കരിങ്കല്‍ത്തറയിലിരുന്ന് ഭക്ഷിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി, വളരെ പതുക്കെ കാറിനടുത്തെക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ പരിസരം വിജനമായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചായക്കടക്കാരി ലക്ഷ്മിയും മക്കളും എപ്പോഴോ കടയടച്ചു പോയി. വീണ്ടും വരണം നമുക്ക് എന്ന് പരസ്പരം പറഞ്ഞ് കാര്‍ സ്റ്റാര്‌ട്ടാക്കി കുന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ ദേവി നമ്മെ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് പോയിവരൂ എന്ന് പറയുന്നതായി തോന്നി.
ഇന്നലെ, നിന്റെ യാത്രാക്കുറിപ്പ് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഏറെ വര്‍ഷം പിറകോട്ടു മനസ്സുകൊണ്ടു യാത്രപോയി . നീ വീണ്ടും ചെന്നു ചാമുണ്ടീ ഹില്ലില്‍ , ഞാനില്ലാതെ...ആ കരിങ്കല്‍ കല്‍പ്പടവുകളിലിരുന്നപ്പോള്‍ പഴയ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരു നിമിഷാര്‍ഥമെങ്കിലും നിന്റെയുള്ളിലും മിന്നിമറഞ്ഞു കാണില്ലേ !

പച്ച കല്ലുകള്‍ വെച്ച മോതിരം

വി പി അഹമ്മദ്

കഴിഞ്ഞ മഴക്ക് മുമ്പ് ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലെ റോഡില്‍ റീ ടാറിംഗും ഗേറ്റിനടുത്ത് സ്ലാബുകള്‍ പൊക്കി ഓവ് ചാലുകള്‍ ശുചീകരണവും നടത്തിയപ്പോള്‍ ഓവില്‍ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്ത മണ്ണ് വണ്ടിയില്‍ കേറ്റുന്നതിനിടക്ക് കുറച്ചു ചട്ടികള്‍ ഞങ്ങളുടെ പുരയിടത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ജോലിക്കാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. കൂടുതല്‍ മണല്‍ കലര്‍ന്ന മണ്ണായതിനാല്‍ ചെടിച്ചട്ടികളില്‍ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടപ്പോള്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ വെക്കുകയായിരുന്നു എന്‍റെ ഉദ്ദേശം. പിന്നീട് കുറച്ചു ചെടികള്‍ മുളക്കാനായി ഞാന്‍ അതില്‍ കുത്തി വെക്കുകയും ചെയ്തു.

രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് ഭാര്യ സുഹ്റ ആ മണ്‍കൂമ്പാരത്തില്‍ നിന്ന് കുറച്ചു മുളച്ച  ചെടികള്‍ പറിച്ചു മാറ്റുകയും  മണ്ണ് വാരുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പച്ച കല്ലുകള്‍ പതിച്ച ഒരു ചെറിയ മോതിരം കിട്ടി. ഓണം അവധിക്ക് വീട്ടില്‍ വന്നിരുന്ന താല്‍ക്കാലിക ജോലിക്കാരിയുടെ കുട്ടിക്ക് കൊടുക്കാമെന്നു കരുതി അവളത് എടുത്തു വെച്ചു. 

കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയപ്പോള്‍ മോതിരത്തിന് നല്ല തിളക്കമുണ്ട്. വളരെ മുമ്പ് മുതലെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലുള്ള പ്രായം ചെന്ന അടുക്കള സഹായിയായ പാതിമതാത്തക്ക് മോതിരം കണ്ടപ്പോള്‍, മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന സഫല്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന രംഗവും വലിയുമ്മ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് വിരലിലിലിട്ട രണ്ടാം ദിവസം തന്നെ നഷ്ടമായ പച്ച കല്ലുകള്‍ പതിച്ച സ്വര്‍ണ മോതിരവും നന്നായി ഓര്‍മ്മ വന്നു. സുഹ്റക്കും പിന്നെ അത് തിരിച്ചറിയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നില്ല. ഗേറ്റിനടുത്ത് കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ആണ് മോതിരം വീണ് പോയതെന്ന് സഫല്‍ അന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത് അവള്‍ ഓര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. 

ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന മോതിരം ഒന്‍പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം  വീണ്ടും കണ്ടപ്പോള്‍ വൈകുന്നേരം എന്ട്രന്‍സ് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വന്ന സഫലിന്റെ മുഖത്ത്, അതിനേക്കാള്‍ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. കാലം മായ്ക്കാത്ത തിളക്കം. 

മോതിരത്തെപറ്റി നേരത്തെ അറിവ് ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന എനിക്ക് മറ്റൊരു സംഭവമാണ് ഓര്‍മ്മ വന്നത്. കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് ദോഹയില്‍ ജോലിയിലിരിക്കെ ലീവില്‍ നാട്ടില്‍ വരുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം ബ്രീഫ് കേസ് വൃത്തിയാക്കിയപ്പോള്‍ അതിലിരുന്ന പഴയ കടലാസുകളും മറ്റും അടുക്കള മാലിന്യങ്ങളുടെ കൂടെ പ്ലാസ്ടിക് കവറിലിട്ട് പതിവ് പോലെ രാത്രിയില്‍ തന്നെ ഫ്ലാറ്റിനു പുറത്ത് റോഡരികില്‍ വെച്ചിരുന്നു. യാത്രാദിവസം രാവിലെ ഓഫീസില്‍ പോകാന്‍ നേരത്താണ് ടിക്കെറ്റും ഡ്രാഫ്റ്റും വാങ്ങാന്‍ പണത്തിനായി, നേരത്തെ സുഹ്റയെ ഏല്പിച്ചിരുന്ന ലീവ് സാലറിയും സ്നേഹിതന്‍ കടം വാങ്ങി തിരിച്ചു നല്‍കിയ തുകയും അടങ്ങിയ കവര്‍ ഞാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ബ്രീഫ് കേസില്‍ വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവള്‍ അറിയിച്ചപ്പോള്‍ അതില്‍ നോക്കാതെ തന്നെ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ താഴേക്ക് ഓടുകയായിരുന്നു. റോഡരികില്‍ രാത്രി വെച്ച പ്ലാസ്ടിക് കവറെടുത്ത് തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ അടുത്ത ബില്‍ഡിങ്ങിന് മുമ്പില്‍ നിന്ന് മുന്നോട്ട് വരുന്ന മാലിന്യം അരച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ട്രക്കിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

പന്ത്രണ്ടായിരത്തില്‍ കൂടുതല്‍ റിയാല്‍ സംഖ്യയുണ്ടായിരുന്ന കവറുമായി അന്ന് ഓഫീസില്‍ പോകുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അലൌകികമായ കുറെ ചിന്തകള്‍ ഘോഷയാത്ര നടത്തി.

അല്ലാഹുവേ, നീ തന്നത് തടയാന്‍ ആരുമില്ല; നീ തടഞ്ഞത് തരാനും ആരുമില്ല.

എന്റെ അമ്മ .... ആരും കാണാത്ത അമ്മ

ജോണി ജോസഫ്

നിന്നുദരത്തില്‍ ഉദയം ചെയ്തതുമുതല്‍
അമ്മേ നിന്നെ ഞാനും എന്നെ നീയും
ഏറ്റം കൂടുതലായി മനസ്സിലാക്കുന്നു
അറിയുന്നു അനുഭവിക്കുന്നു

ആരെക്കാളുപരി ഈ ഭൂമിയില്‍ എന്റെ
സ്പന്ദനങ്ങള്‍ അറിയുന്നവള്‍ നീ
ആരെക്കാളുമധികം ഈ ഉലകത്തില്‍
എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവളും നീ

ഞാനറിഞ്ഞ എന്റെ അമ്മ എന്നെ
പോറ്റി വളര്‍ത്തിയ പൊന്നമ്മ
എന്റെ അമ്മ എന്ന സങ്കല്പം തന്നെ
മാറ്റി മറിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു അമ്മ

എന്റെ അമ്മയെ ഞാനാരാധിക്കുന്നു
എല്ലാത്തിലുമുപരി ഒരു മനുഷ്യനായി
മനുഷ്യ സ്നേഹിയായി ഭര്‍തൃ സ്നേഹിയായി
ആരാധിക്കുന്നു നമിക്കുന്നു

നീണ്ട എഴുവര്‍ഷങ്ങള്‍ അച്ഛന്‍ രണ്ടു
കാലും തളര്‍ന്ന് കട്ടിലില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍
ഒരുനാളും മുടങ്ങാതെ അരികത്തിരുന്ന
പരിചരിച്ച സ്നേഹവതിയായ ഭാര്യ

അച്ഛന്റെ അടുത്തിരുന്ന എഴുവര്ഷങ്ങള്‍
വില്ലുപോല്‍ വളച്ച ആ കൃശഗാത്രവും പേറി
ശേഷിച്ച നാള്‍ ബാക്കി മക്കളെ പോറ്റുവാന്‍
മടികൂടാതെ ഓടി നടക്കും അമ്മ

ഓരോ മക്കളും കൊടുത്തത് പോര എന്ന്
അയ്യക്കം പാടിവരുമ്പോള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും
സ്വന്തം അന്നം മുടക്കി അവര്‍ക്ക് നല്‍കിയ
സ്നേഹവതിയായ അവരുടെ അമ്മ

സ്വന്തം കിടപ്പാടം കൂടി മക്കള്‍ പിടിച്ച്
വാങ്ങിയപ്പോള്‍ ദേശാടനത്തിനിറങ്ങിയ
ഒന്നും സ്വന്തമായാഗ്രഹിക്കാത്ത ഉത്തമ
സ്ത്രീയാകും എന്റെ അമ്മ നീയാണ് അമ്മ

"അഴീക്കോടിന്റെ കയ്യൊപ്പ് "

ടി.ജി.വിജയകുമാർ

സുകുമാർ അഴീക്കോട്

വായന ലഘുതരവും ഗൌരവതരവും ആകാം, അതൊക്കെ വിജ്ഞാനത്തിനും, ഒപ്പം ആനന്ദത്തിനും ആയി നമ്മള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കഥയും കവിതയും ലേഖനങ്ങളും ഒക്കെ സമാഹരിച്ച പുസ്തകങ്ങളാണ് നമ്മള്‍ സാധാരണ കണ്ടുവരുന്നത്‌. എന്നാല്‍ കേരള സാഹിത്യ അകാദമി ഇക്കുറി അവതാരികകളുടെ ഒരു സമാഹാരം പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നു. അവതാരികകളുടെ സമാഹാരം ഇതിനു മുന്‍പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ വിരളം ആയിരിക്കും. അകാതാരികകള്‍ എന്നാല്‍ പഠനമാണ്. ഒരു കൃതിയെയും എഴുത്തുകാരെയും ഒക്കെ ഒരു പരിധിവരെ എങ്കിലും വിലയിരുത്തുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ വായനക്കാരന് അവന്റെ വായനക്കുള്ള ഒരു ചൂണ്ടു പലകയായിവര്‍ത്തിക്കുന്ന ആധികാരികമായ പഠനങ്ങള്‍. അത്തരം പഠനങ്ങള്‍
നടത്തുവാന്‍ ആ രംഗത്ത് ആധികാരികത ഉള്ളവര്‍ മാത്രമായിരിക്കും ധൈര്യപ്പെടുക.
അതുകൊണ്ട്തന്നെ തീര്‍ച്ചയായും അവതാരികയിലൂടെ ആ പുസ്തക്തിനെയും കൃതിയെയം ഒപ്പം ഗുണദോഷങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഒരു ഏകദേശ ധാരണ നമുക്ക് കിട്ടുന്നു.

അങ്ങിനെയങ്കില്‍ അവതാരികകകളുടെ സമാഹാരമാണെങ്കിലോ? ഒരു പുസ്തകവായനയിലൂടെ നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളെ കുറിച്ച് ഒരു നല്ല അറിവും ധാരണയും വായനക്കാരന് ലഭിക്കുന്നു. അത് ഡോക്ടര്‍. സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട് ഇതേ വരെ എഴുതിയിട്ടുള്ള അവതാരികകളില്‍ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തവ ആണെങ്കിലോ..?
അത് ഒരു അപൂര്‍വ സൌഭാഗ്യ ദായകമായ ഒന്നായിരിക്കും എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല.

"അഴീക്കോടിന്റെ കയ്യൊപ്പ് " എന്ന പേരില്‍, എം ഹരിദാസ്‌ എഡിറ്റ്‌ ചെയ്ത് ഒരു അമൂല്യമായ ഗ്രന്ഥം കേരള സാഹിത്യ ആക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.കുഞ്ചന്‍ നമ്പ്യാര്‍,എസ കെ പൊറ്റെക്കാട്ട്,ശ്രീനാരായന്‍ഗുരു ,വാഗ്ഭടാനന്ദന്‍, ഷെര്‍ലക് ഹോംസ്,പി. കുഞ്ഞിരാമന്‍ നായര്‍, ബാലാമണിയമ്മ, , ഉള്ളൂര്‍ എസ പരമേശ്വരയ്യര്‍, കുട്ടികൃഷ്ണമാരാര്‍, പാറയില്‍ ഉറുമീസ് തരകന്‍, സി അചുതമേനോന്‍, പവനന്‍ മാധവിക്കുട്ടി തുടങ്ങി ഫാ.ജോണ്‍ കുന്നപ്പിള്ളി , ബിനോയ്‌ വിശ്വം വരെയുള്ള പ്രഗത്ഭരുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് എഴുതിയ 66 അവതാരികകളാണ് ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. [ഭാഗ്യവശാല്‍ ഈ സമാഹാരത്തിലെ 66-മത്തെയും അഴീക്കോട് സര്‍ ന്റെ അവസാനത്തെതുമായ അവതാരിക ഈയുള്ളവന്റെ "മഴ പെയ്തു തോരുമ്പോള്‍" എന്ന പുസ്തകത്തിന്‌ എഴുതിയ താണ് എന്നത് ഒരു മഹാ ഭാഗ്യം ]

ദാശാബ്ദങ്ങളിലൂടെ വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ മലയാളത്തിന്റെ അഭിമാനകരമായ നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ ഒരു സഞ്ചാരം ഇപ്പോള്‍ വായനക്കാരന് സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും നല്ല വായനക്കാര്‍ എല്ലാവരും തന്നെ, ഒപ്പം പുതിയ വായനക്കാര്‍ തീര്‍ച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട, സകാര്യ ലൈബ്രറിയില്‍ നിധിയായി സൂക്ഷിക്കെണ്ടുന്ന പുസ്തകം തന്നെ.

മഹാമൌനം

ഇന്ദിരാബാലൻ

 കടുകുമണിക്കു സമാനം 

ചെറിയ വിത്തില്‍ നിന്നും 

ഉരുവം കൊണ്ട മഹാവൃക്ഷമേ 

(ചെറുതില്‍ നിന്നാണല്ലോ വലിയതിന്റെ ജന്മം)

കോടി വര്‍ഷം തപം ചെയ്ത 

  മഹാമുനിയുടെ മഹാമൌനവും പേറി 

നീ നില്‍ക്കുന്നു!

മണ്ണിന്നാഴങ്ങളിലേക്ക് വേടുകളിറക്കി 

സ്വയം നവീകരിച്ച് 

ആത്മവിശുദ്ധി ആര്‍ജ്ജിച്ച് 

ആയുസ്സിനെ അനാദിയാക്കുന്നെങ്കിലും 

നിന്നെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ 

തമോരൂപികള്‍  അണിനിരക്കുന്നു 

പകരം ലാഭാക്കൊയ്ത്തുകള്‍ക്കായ് 

മണ്ണിന്റെ അവസാന ഈര്‍പ്പവും 

വലിച്ചെടുത്ത് 

ഊഷരമാക്കുന്നവര്‍ക്ക് 

സ്ഥാനമേകുന്നു 

തൊങ്ങലു പോലെ നില്‍ക്കുന്ന 

നിന്റെ ഇലകള്‍ 

അനുനിമിഷം ജപയജ്ഞത്തിലാണ് 

ഭൂമിയിലെ ക്രൂരഹത്യകള്‍ക്കെതിരെ 

അവര്‍ സദാ സമാധാനമന്ത്രമുരുവിടുന്നു !

മണ്ണിലെ സകല പ്രാണികള്‍ക്കും 

ആവാസവും, ആശ്രയവും, ഭക്ഷണവും 

 ഒരുക്കുന്ന  നിന്നെ... അറിയാതെ പോകുന്നവരെത്ര!

അധമവ്യാപാരങ്ങളില്‍ 

വ്യാപൃതരായവര്‍ക്ക് പോലും 

ചുമടുകളിറക്കി  നീ തണലേകുന്നു 

നീ പ്രസരിപ്പിക്കുന്ന 

ജീവവായുവിനെപ്പോലും 

അവരവഗണിക്കുന്നു 

ജീവമണ്ഡലത്തിന്നെയാകമാനം  

സന്തുലിതാവസ്ഥയുടെ 

ഏകത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന 

നിന്നിലാണല്ലൊ ഈ കാപാലികര്‍ 

ക്രൂരതയുടെ മഴുവെറിയുന്നത്  

അനുഭവങ്ങളെ കടഞ്ഞ് കടഞ്ഞ് 

അമൃതിനൊപ്പം 

കൊടും വിഷത്തെയും 

നീ മടിയാതെ സ്വീകരിക്കുന്നു 

ശ്രേഷ്ഠതയുടെ  പര്യായമായ 

അരയാലേ....നീ ഈ അജ്ഞരോടു പൊറുത്താലും ........!

ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച അകലങ്ങള്‍

ഷാജി അംബലത്ത്

അകലങ്ങളെ
ശകലങ്ങളാക്കി വെട്ടിയെടുത്ത്
അടുക്കിവെക്കുന്നുണ്ട്
ഒരു നഗരവും
ഊര്‍ന്നുപോകാതെ

എന്നാല്‍
കന്യാകുമാരിയെ
കാസര്‍ഗോട്ടേക്കും
കൊച്ചിയെ
കോഴിക്കോട്ടേക്കും
ചേലക്കരയെ
മാവേലിക്കരയിലേക്കും മാറ്റും

രാമേട്ടന്റെ വീടിന്റെ നിറം
കൃഷ്ണേട്ടന്റെവീടിനുകൊടുക്കും
ഇടവഴികള്‍
പെരുവഴികളാക്കും

കാഞ്ഞങ്ങാട്ടിറങ്ങേണ്ടവന്‍
കൊല്ലത്തോ
കൊയിലാണ്ടിയിലോ ഇറങ്ങട്ടെ

ജോലി കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുന്ന തുളസി
പ്രസാദിന്റെ വീട്ടില്‍ കയറി
രമേഷിനെകെട്ടിപ്പിടിക്കും

എന്തായാല്‍
എനിക്കെന്താ

മൈലുകള്‍ക്കപ്പുറത്തു നിന്ന്
നിന്നെ എടുത്തുമാറ്റി
അയല്‍പക്കത്ത്
താമസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്

ഇനി ബസ്സും കാറും
കയറി പോവണ്ടല്ലോ
നിന്നെ ഒന്ന് ഉമ്മ വെക്കാന്‍

യക്ഷരാഗം

  എസ്‌  സരോജം
ഇവിടെ ....... ഹാ ... കഷ്ടം !
കണ്ണും കാതും ഇറുകെ അടയ്ക്കണമെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട് . എവിടേക്കെങ്കിലും ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് .
പക്ഷേ , എങ്ങോട്ടു പോകും ?
അനാഥശില്പങ്ങൾക്കു എവിടെയാണൊ

രഭയസ്ഥാനം ?

രക്ഷകനും ശിക്ഷകനും ഒരേ മുഖം , പകൽവെളിച്ചത്തിൽ സേവനത്തിന്റെ സുഗന്ധവും രാവിരുളിൽ രതിയുടെ തീക്ഷ്ണഗന്ധവും പ്രസരിപ്പിക്കുന്ന മുഖം . വയ്യ ; മടുത്തു . ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ കൊതിച്ചുപോകുന്നു പക്ഷേ , ആത്മഹത്യ ഒരു പരിഹാരമാവില്ലല്ലൊ . വിധിശിഷ്ടം അനുഭവിച്ചു തീർക്കാൻ വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കേണ്ടിവന്നാലോ ? അന്നും ഇതേപോലെ .......
ഓഹ് ....... ഓർക്കാൻ കൂടി പേടിയാവുന്നു .
പ്രിയസുന്ദരീ , നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഞാനെന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്  ? യുവാവ് സ്നേഹപൂർവ്വം ചോദിച്ചു
നല്ലവനായ ചെറുപ്പക്കാരാ , നിനക്കു കഴിയുമോ ഒരു നഗ്നശില്പമായി എന്നെ തൊട്ടുരുമ്മി നിൽക്കാൻ  ?
ചോദ്യം കേട്ട് യുവാവ് സ്തംഭിച്ചുനിന്നു .
അവൾ തുടർന്നു ;പ്രപഞ്ചസ്രഷ്ടാവ് സമസ്ത ജീവികളെയും ഇണകളായിട്ടല്ലേ സൃഷ്ടിച്ചത് ? നിദ്രയിലായിരുന്ന ആദാമിന്റെ വാരിയെല്ലൂരിയെടുത്ത് അവന് ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് ആ ശില്പിക്കു കേട്ടറിവില്ലേ ?
ശിലയുടെ ദാഹം അദ്ദഹത്തിനറിയില്ലെന്നുണ്ടോ ?
ഹൃദയത്തിന്റെ അഗാധതയിൽനിന്നുയരുന്ന നിലവിളി അദ്ദേഹം കേൾക്കുന്നില്ലേ ?
ഒരുപക്ഷേ , ആ ശില്പി ഒരു സാഡിസ്റ്റായിരിക്കാം ; സ്വന്തം സൃഷ്ടിയുടെ നിരാശയിലും വേദനയിലും ആനന്ദിച്ചഹങ്കരിക്കുന്നവൻ . പ്രിയമുള്ള യുവാവേ , നീ എനിക്ക് ഒരുപകാരം ചെയ്യണം ; ആ ശില്പിയെ കണ്ടുപിടിച്ച് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം . എവിടെ എന്റെ യക്ഷൻ എന്ന് ഉറക്കെയുറക്കെ ചോദിക്കാൻ
യുവാവ് യാത്രയായി .
ഒരു മഹാനഗരത്തിൽ വിഖ്യാതനായൊരു കവിയുടെ സ്മാരകത്തറയിൽ ആ ശില്പി ഉണ്ടായിരുന്നു . മറ്റൊരു ശില്പത്തെ ചെത്തി മിനുക്കുകയായിരുന്നു .
പ്രപഞ്ച സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും പ്രകൃതിയുടെ ദാഹം മുഴുവൻ ഹൃദയത്തിലും ആവഹിച്ച ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശില്പമായിരുന്നു അത്
ഹേ , ശില്പി , അങ്ങെന്തിനാണ് സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ വിവസ്ത്രകളാക്കി പ്രതിഷ്ടിക്കുന്നത് ?ഇത് ക്രൂരതയാണ് . യുവാവ് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു .
ശില്പി മെല്ലെ മുഖം തിരിച്ച് യുവാവിനെ ഒന്നു നോക്കി . വീണ്ടും സൃഷ്ടികർമത്തിൽ വ്യാപൃതനായി .

ഇണയായിരിക്കേണ്ടവയെ ഒറ്റയ്ക്കു കുടിയിരുത്തുന്ന താങ്കൾ മാ നിഷാദ പാടിയ കാവ്യസംസ്കാരത്തെപ്പോലും ധിക്കരിക്കുകയല്ലെ ? യുവാവിന്റെ പ്രതിഷേദ്ധധസ്വരമുയർന്നു .

അങ്ങയുടെ  സൃഷ്ടികൾ എല്ലാവരും കണ്ടാസ്വദിച്ചെന്നിരിക്കാം , പ്രശംസാവചനങ്ങൾ ചൊരിയുകയും പുരസ്കാരങ്ങൾ നൽകി ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരിക്കാം . പക്ഷേ , മഹാനായ ശില്പിയോട് എനിക്കൊരപേക്ഷയുണ്ട് :

നഗ്നശിൽപങ്ങളുടെ ഏകാന്തവാസത്തിന് അറുതി വരുത്താൻ ദയവുണ്ടാകണം

എന്റെ സൃഷ്ടികൾ സുന്ദരവും അർഥപൂർണ്ണവും ആകുന്നത് അവ അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് .

ശില്പിയുടെ മറുപടി കേട്ട് എന്തോ നിശ്ചയിച്ചുറച്ചവനെപ്പോലെ യുവാവ് പറഞ്ഞു :

എങ്കിൽ ഞാനതു ചെയ്യും . അനാഥശില്പങ്ങളുടെ ശോകാഗ്നിയിൽ ഭൂതലം വെന്തെരിയുംമുമ്പ് എനിക്കതു ചെയ്തേപറ്റൂ .

ശില്പി യുവാവിനെ തുറിച്ചുനോക്കി .ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ നടന്നകലുന്ന യുവാവിനെ നോക്കിനില്ക്കെ  ശില്പിയുടെ ഉളളിൽ ഒരു ചോദ്യം അലയടിച്ചുയർന്നു :

ഇവൻ എന്റെ സൃഷ്ടിനിയമം തെറ്റിക്കുമോ ???

പെട്ടെന്നുതന്നെ അദ്ദേഹം ചീവുളി കയ്യിലെടുത്തു .........

അക്ഷരങ്ങൾ

ഷെമി ബിജു 

അമ്മയെപ്പോലെ
അളവറ്റ സ്നേഹം തരാൻ
അക്ഷരങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെന്ന
തിരിച്ചറിവിൻറെ പാതകളിൽവച്ചാണ്
ഞാനവയെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയത് ...

കൊക്കൂണിൻറെ
മഹാമൌനത്തിൻറെ
പൊരുൾചൊല്ലുന്ന
ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ
മാസ്മരികതയോടെ
അക്ഷരങ്ങൾ
മുന്നിൽ നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ
കരൾ പൊള്ളിക്കുന്ന ചിന്തകൾ
അകലങ്ങളിൽ ‍ പതുങ്ങും ......

അക്ഷരപ്പച്ചയുടെ കുളിരിൽ
മുങ്ങി നിവരുമ്പോഴൊക്കെ
മഴയെ അളവില്ലാതെ
അനുഭവിക്കുന്ന
മരങ്ങളുടെ നിർവൃതി
ഞാനറിയുന്നുവെങ്കിലും
അറിവിൻറെ ഒരു ചെറു ചിമിഴ് പോലും
നിറഞ്ഞില്ലയെന്ന സത്യം
സൂര്യനെപ്പോലെ
എന്നെ നോക്കി
ചിരിക്കുകയാണിപ്പോഴും .....

ഇതു വെറും ഗ്യാസ് അല്ല കേട്ടോ!!! ഇതാ ചില വസ്തുതകള്‍!

 

 ഏരിയല്‍ 

 

"Flatulence" Is Not Just Gas, Here Are Few Facts!! 

 

 

Pic.Credit. Google.com

അടുത്തിടെ ഇന്ത്യയുടെ വടക്കന്‍ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് നടത്തിയ ഒരു പര്യടനത്തില്‍ നേരിട്ട ഒരനുഭവം അത്രേ ഇത്തരം ഒരു കുറിപ്പിന്നു ആധാരം.  യാത്രാ മദ്ധ്യേ ഞങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിനടുത്തു ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച മധ്യവയസ്കരായ ദമ്പതികള്‍ കയറിയ സമയം മുതല്‍ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ഡിബ്ബ തുറന്നു തീറ്റ തുടങ്ങി.  കണ്ടിട്ട് ഏതോ വടക്കേ ഇന്ത്യാക്കാര്‍ ആണെന്നു ആദ്യം തോന്നി പിന്നീട് മാത്രമാണ് അവര്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ നമ്മുടെ നാട്ടുകാര്‍ തന്നെ എന്ന് മനസ്സിലായത്‌.
ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കട്ടെ!
ഇവരുടെ ഇടവിട്ടിടവിട്ടുള്ള തീറ്റയും ഒപ്പം കീഴ്ശ്വാസം വിടലും അസ്സഹനീയമായ അരനുഭവം ആയി തോന്നി.

എന്റമ്മോ ഇങ്ങനെയും ഒരു കൂസലില്ലാതെ, ലൈസന്‍സില്ലാതെ വിടുന്ന ഒരു കൂട്ടരേ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായാണ് കണ്ടുമുട്ടുന്നത്.
ഇത്തരം സംഗതികള്‍ മിക്കവാറും ആരും പുറത്തു പറയാനും, ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനും മടിക്കുന്ന ഒരു വിഷയം.

എങ്കിലും യാത്രയില്‍ മുഴുവനും അവരുടെ തീറ്റയും പ്രവര്‍ത്തിയും ആയിരുന്നു എന്റെ ചിന്തയില്‍,

Pic. Credit. Google.com

എന്താണിത് ഇങ്ങനെ?  എങ്ങനെയിങ്ങനെ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാതെ ശബ്ദത്തോട് കൂടി ഇവര്‍ക്കിതു പുറത്തേക്കു  ഇങ്ങനെ വിടാന്‍ കഴിയുന്നു.
  എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരുത്തരവും കിട്ടിയില്ല.
യാത്ര കഴിഞ്ഞു ഭവനത്തില്‍ മടങ്ങിയെത്തി. വീണ്ടും ആ മദ്ധ്യ വയസ്ക്കരും അവരുടെ ചെയ്തികളും ചിന്തയില്‍ പൊന്തി വന്നു.
പെട്ടന്നാണ് കുറേക്കാലം മുന്‍പ് വാങ്ങി വെച്ച വേള്‍ഡ് ബുക്ക്‌ എന്സൈക്ലോ പീഡിയ, പുസ്തക ഷെല്‍ഫില്‍ വിശ്രമം കൊള്ളുന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തത്‌ 'flatulence' എന്ന പദം പുസ്തകത്തില്‍ പരതി കുറെ കാര്യങ്ങള്‍ പിടി കിട്ടി, ഒപ്പം നമ്മുടെ ഗൂഗിള്‍ അമ്മച്ചിയെ ശരണം പ്രാപിച്ചാല്‍ ചിലതെല്ലാം കൂടി അറിയാന്‍ കഴിയുമെല്ലോ എന്ന് കരുതി വെബ്‌ ഉലകത്തിലും നടത്തിയ ഒരു തിരച്ചിലിന്റെ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ഗവേഷണത്തിന്റെ പരിണിത ഫലമത്രെ ഈ കുറിപ്പിലെ ഉള്ളടക്കം:
തലവാചകത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ച ഈ പദം "കീഴ്ശ്വാസം" ഇതു ചുരുക്കം ചിലര്‍ക്ക് സംഭവിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമായി തള്ളിക്കളയേണ്ട കേട്ടോ!  മറിച്ച് ഇതു തികച്ചും സ്വാഭാവികമായി ഏതൊരു മനുഷ്യ ശരീരത്തിലും സംഭവിക്കുന്ന/സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയത്രേ!
ഏതായാലും ഇങ്ങനെ ഗ്യാസ് പുറത്തേക്കു പോകുന്നത് ഗുരുതരമായ ഒരു ശരീരവസ്ഥയുടെ ലക്ഷണമല്ല എന്നതില്‍ ആശ്വാസത്തിന് വകയുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇത് ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ അസ്സഹനീയമായ ഒന്നായും ലജ്ജാകരമായ ഒന്നായും ആയിത്തീരാറണ്ടു വിശേഷിച്ചും അനിയന്ത്രിതമായി അതുണ്ടാകുമ്പോള്‍.
അന്നനാളത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കു വരുന്ന ഈ ഗ്യാസ് മലദ്വാരത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കു പോയേ  മതിയാവൂ, അത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ ഒരു പ്രക്രിയ തന്നെ, എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ഇത് സംഭവിക്കുന്നു, തങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിനനുസൃതമായി ഇതിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് മാത്രം.
ഇനി പുരുഷന്മാര്‍ ഞെട്ടരുത്!
ഇതാ പരസ്യമായൊരു രഹസ്യം അല്ല ഒരു സത്യം!
ഈ ശ്വാസം പുറത്തേക്കു വിടുന്നതില്‍ അവാര്‍ഡു പുരുഷനു തന്നെ!!!

അതായത് ശരാശരി ആരോഗ്യവാനായ ഒരു പുരുഷന്‍ ഏതാണ്ട് ദിനേന പന്ത്രണ്ടു പ്രാവശ്യം അത് പുറത്തേക്കു വിടുമ്പോള്‍ ഒരു ശരാശരി സ്ത്രീ ഏതാണ്ട് ഏഴു പ്രാവശ്യം അത് പുറത്തേക്കു വിടുന്നുയെന്നും ഇതു ചേര്‍ത്ത് എടുത്താല്‍  ഒരു സാധാരണ ബലൂണിന്റെ പകുതിയോളം അത് നിറയപ്പെടുന്നു എന്നു കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഒപ്പം ചില സമയങ്ങളില്‍ ഇതിന്റെ ഗന്ധം അസ്സഹനീയം തന്നെ എന്നും ഗവേഷണങ്ങള്‍ വെളിവാക്കുന്നു.

എന്നാല്‍ ഇതു കേട്ടു നിങ്ങള്‍ നിരാശപ്പെടേണ്ട, കാരണം ഇതിനൊരു മറുവശം കൂടിയുണ്ട്!
അതായത് "ഈ ശ്വാസം ആരോഗ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണം എന്നത്രേ വൈദ്യശാസ്ത്രം പറയുന്നത്.
നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ദഹനപ്രക്രിയ നടക്കുന്ന അന്നനാളത്തില്‍ അധികയായി ഉണ്ടാകുന്ന ഗ്യാസ് അത്രേ ഇങ്ങനെ പുറത്തേക്കു വരുന്നത്. ചില പ്രത്യേക ഭക്ഷണങ്ങളുടെ (പ്രധാനമായും കാബേജ്,ബ്രൊക്കോളി, ഖ്വാളി ഫ്ലവര്‍, വിവിധ തരം ഉള്ളി വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍. പയറുകള്‍, കിഴങ്ങ് വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍, പാല്‍, പാല്‍ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ)  ദഹന പ്രക്രീയ നടക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഗ്യാസ്സ് അധികമായി  ഉണ്ടാകുന്നു. 

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ കൂടുതല്‍ നാരുകള്‍ (ഫൈബര്‍) അടങ്ങിയ ഭക്ഷണം (അത് ഹൃദയത്തിനും ഒപ്പം കുടലിനും ഗുണം ചെയ്യുന്നു) കഴിക്കുന്നവരില്‍ നിന്നും ഇതു കൂടുതല്‍ പുറപ്പെടുന്നു.

കൂടുതല്‍ കാര്‍ബോ ഹൈഡ്രെറ്റ് അടങ്ങിയതും, നാരുകള്‍ അടങ്ങിയതുമായ ഭക്ഷണം പലപ്പോഴും ചെറുകുടലിനുള്ളില്‍ ദഹന പ്രക്രിയ നടക്കാതെ വരുന്നു അങ്ങനെയുള്ളവ വന്‍കുടലിലേക്ക് അതിനായി തള്ളപ്പെടുന്നു തന്മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ഗ്യാസ് അത്രേ ഈ രൂപത്തില്‍ പുറത്തേക്കു വരുന്നത്. 

ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്വാസം വായിലൂടെ വലിച്ചെടുക്കുന്നവരിലും ഇത് കൂടുതല്‍ ഉണ്ടാകുന്നു.

മനുഷ്യശരീര ഘടനയിലെ ഒഴിച്ച് കൂടാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു പ്രക്രീയയത്രേ ഇതു . 

എന്നാല്‍ അല്‍പ്പം ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ ഇതിനൊരു ചെറിയ നിയന്ത്രണം വരുത്താന്‍ നമുക്ക് കഴിയും എന്നതും ആശ്വാസത്തിനു വക നല്‍കുന്നു.

ചില പയറു വര്‍ഗ്ഗങ്ങളും  സസ്യങ്ങളുടെ കുരുവും, വിത്തുകളും ഭക്ഷണത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നത് ഈ ഗ്യാസിന്റെ വര്‍ദ്ധനവിനു  കാരണമാകുന്നു.  എന്നാല്‍ ഇവയില്‍ പലതും നമുക്ക് ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയാത്തവയുമാണ്.

വിഷമിക്കേണ്ട അതിനും ചില പരിഹാര മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട്:

ഇത്തരം പയറു വര്‍ഗ്ഗങ്ങളും, കായ്കളും, കുരുക്കളും ഒരു രാത്രിക്കാലം വെള്ളത്തിലിട്ടു കുതിര്‍ത്തിയിട്ടു  പാചകം ചെയ്താല്‍ ഈ ഗ്യാസ് ഒരു പരിധിവരെ കുറയ്ക്കുവാന്‍ കഴിയും.  മിക്കവാറും എല്ലാ പയറു വര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലെയും ഗ്യാസ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന കാര്‍ബോ ഹൈഡ്രെറ്റ് അടങ്ങിയ ബാക്ടീരിയ ഇങ്ങനെ കുതുര്‍ക്കുന്നതിലൂടെ നഷ്ടമാകുന്നു.

ഉരുളക്കിഴങ്ങ് തുടങ്ങിയ കിഴങ്ങ് വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ കഴിവതും ചൂടോടു തന്നെ ഭക്ഷിച്ചാല്‍ ഈ ഗ്യാസ് ഉത്പ്പാദനം ഒരു പരിധിവരെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയും.

ചില പാചകക്കാര്‍ പാചക വെള്ളത്തില്‍ കുറെ കടുകു മണികള്‍ ഇട്ടു പയറു വര്‍ഗ്ഗങ്ങളുടെ ഈ ഗ്യാസ്‌ ഉല്‍പ്പാദനത്തെ  ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

നമ്മില്‍ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ഈ ഗ്യാസില്‍ തൊണ്ണൂറ്റി ഒന്‍പതു ശതമാനവും ദുര്‍ഗ്ഗന്ധരഹിതമായതത്രേ, എന്നാല്‍ ഭക്ഷണത്തിലെ സള്‍ഫറിന്റെ അളവു കൂടുന്നതനുസരിച്ചത്രേ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം ഉണ്ടാകുന്നതും. നാമുപയോഗിക്കുന്ന ഉള്ളി, വെളുത്തുള്ളി,കൂണുകള്‍,കാബേജ് തുടങ്ങിയവയില്‍ ഇതിന്റെ അളവ് കൂടുതല്‍ ഉണ്ട്. അതുപോലെ വിവിധ തരം  ബ്ര ഡ്ഡുകള്‍,ബിയര്‍, വൈയിന്‍, ഉണങ്ങിയ പഴ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍, ശീതള പാനീയങ്ങള്‍, പൊട്ടറ്റോ ചിപ്സ്, ഫ്രഞ്ച് ഫ്രൈസ് തുടങ്ങിയവയിലും  സള്‍ഫറിന്റെ അളവുണ്ട്. ഉള്ളി  തുടങ്ങിയവയില്‍ സള്‍ഫറിന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞവ (ഉപയോഗത്തിലൂടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു)  ഉപയോഗിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. അതുപോലെ  കാബേജു പാചകം ചെയ്യുമ്പോള്‍ പകുതിയോളം വേവിക്കുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇത് അതിലെ സള്‍ഫറിന്റെ അളവ്  ഗണ്യമായും കുറക്കുന്നതിനു സഹായിക്കുന്നു.

മറ്റു ചില പരിഹാര മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍:

ഇഞ്ചി ഇതിനൊരു സിദ്ധൌഷധമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയും.ചതച്ചു എടുത്ത ഇഞ്ചി അല്‍പ്പം തേന്‍ ചേര്‍ത്ത് ഗുളിക വലുപ്പത്തില്‍ കഴിക്കുന്നത്‌ ഇതിനൊരു പരിഹാരമായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 

കാര്‍ബോ ഹൈഡ്രെറ്റ് അടങ്ങിയ  ശീതള പാനീയങ്ങള്‍ കഴിവുള്ളിടത്തോളം ഒഴിവാക്കിയാലും ഒരു പരിധി വരെ ഇതൊഴിവായിക്കിട്ടും.

ഭക്ഷണം നന്നായി ചവച്ചരച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നതു മൂലവും ഇതു കുറേ ഒഴിവാക്കാം.

ഭക്ഷണം വാരി വലിച്ചു ധൃതിയില്‍ കഴിക്കാതെ സാവകാശം സമയം എടുത്തു ഭക്ഷിക്കുന്നതു മൂലം കൂടുതല്‍ വായു ഉള്ളിലേക്ക് തന്മൂലം കടക്കുന്നത്‌ തടയാന്‍ പറ്റും.

ഡയറി  ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ കുറെ നാളത്തേക്ക് ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക, തന്മൂലം ഇതിനു ഗണ്യമായ മാറ്റം വരുന്നത് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും.

ചൂയിംഗം കഴിക്കുന്നവരിലും ഇത് അധികമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉടനെ ഉറങ്ങുന്ന പതിവ് ഒഴിവാക്കുക.  ഇതു വയറ്റില്‍ നിന്നും വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ ഗ്യാസ്സ് അന്ന നാളത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതിനു കാരണമാക്കുന്നു.

ഒറ്റയിരുപ്പില്‍ കൂടുതല്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും കൂടുതല്‍ കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്സൈഡു ഉണ്ടാകുന്നതിനിടയാകുന്നു, അത് കൊണ്ട് മൂന്നു നേരം കൂടുതല്‍ ഭക്ഷണം ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാതെ, കുറേശ്ശെ പല തവണകളിലായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, അതും ഇതിന്റെ അളവ് ഗണ്യമായി കുറക്കുന്നതിനു സഹായിക്കും.

ഒപ്പം കൂടുതല്‍ കൊഴുപ്പുള്ള ഭക്ഷണങ്ങള്‍ കഴിവതും ഒഴിവാക്കുക.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഗ്യാസ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭക്ഷണ പദാര്‍ഥങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി നോക്കുക, പകരം അതിന്റെ തോത് കുറഞ്ഞ ഭക്ഷങ്ങളായ അരി, വാഴപ്പഴം,നാരങ്ങാ തുടങ്ങിയ പുളിവര്‍ ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ടവ, മുന്തിരി, ചീസ്, മാംസം, പീ നട്ട് ബട്ടര്‍, ഗ്യാസ് രഹിത ശീതള പാനീയങ്ങള്‍, തയ്യിര്‍ തുടങ്ങിയവ ഭക്ഷണത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുക

Pic Credit. Google

എന്തായാലും ഈ  ശ്വാസത്തിന്റെ പേരില്‍ ഇനിയൊരു സംശയമോ, പരാതിയോ വേണ്ട, ഇതു ആരോഗ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണം തന്നെയാണെന്ന് ശാസ്ത്രവും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.  പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് അതു അനിയന്ത്രിതമായി, അശ്രദ്ധയോടെ പുറത്തേക്കു വിടാതിരിക്കാനും, അത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അസ്സഹനീയത ഉളവാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനും,പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

                                                       വാല്‍ക്കഷണം:

ഇനി അതു വിടുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക !!!

അല്പം  ശ്രദ്ധയും നിയന്ത്രണവും  ഉണ്ടായാല്‍ 

അത് എല്ലാവര്‍ക്കും നല്ലതു തന്നെ!

 

പുതുവര്‍ഷം പുതിയമുഖം.

 

 കോയക്കുട്ടി ഓലിപ്പുഴ

ചിന്തകളില്‍മേലടയിരുന്ന

തലപ്പാവടര്‍ത്തി മാറ്റി.
വിരിയുമെന്നാശിച്ച്
കാലമേറെയായീ
അടയിരിപ്പ്.
ഈരരിച്ചത് മിച്ച -
മെല്ലാ ചിന്തകളും
ചീചിന്തകളായ്.

പുതുവര്‍ഷം !!
ഇനി,
ഒന്നില്‍നിന്നെണ്ണി
കൂട്ടിവെക്കാം
പുതുചിന്തകള്‍
തട്ടാതെ,പൊട്ടാതെ
നാവൂറ്‌ തട്ടാതെ -
കാത്തുവെക്കാം
വീണ്ടും -
പൊരുന്നുന്നതും കാത്ത്!!

ഉടയാതെ ചീയ്യാതെ
വിരിയുമെന്നാശിക്കാം
പുതുചിന്തകളീ -
പുതുവര്‍ഷത്തിലെങ്കിലും.
~~~~~~~~~~~~~~~~
എല്ലാ പ്രിയ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും
പുതുവത്സരാശംസകള്‍ നേരുന്നു.
സ്നേഹത്തോടെ "കോയക്കുട്ടി ഒലിപ്പുഴ"

My Birthday

dr.k g balakrishnan

                   

                        Bright, brilliant the sky;

                        Am inquisitive; the why;

                        Is as usual bewildering;

                        Me the knowing unknowing!

                        The spontaneity of this speck;

                        The uncertainty of this clock;

                        Really what does it speak?

                        O it is past; the next is in sight!

                        Happy I am for this dawn;

                        My 68^th birthday is born;

                        How much I saw sang;

                        Heard tasted smelt an’ ran!

                       

                        Still my eyes, eager to view;

                        The next morn nascent new;

                        My wings winging to the show;

                        That conjuring swirling glow!

                        ======================

ആപത്തിനെ മാടി വിളിക്കുന്നവര്‍

ഫൈസൽബാവ

ജീവന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ തന്നെ ഭീഷണി നേരിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ മാത്രമാണ് നാം പരിസ്ഥിതിയെ പറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ തന്നെ തുടങ്ങിയത്. നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ കാലം തൊട്ടേ പരിസ്ഥിതിയെ പറ്റി ഒരവബോധം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ കുറച്ചെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്താന്‍ നമുക്കാവുമായിരുന്നു.  “ലോകത്തിലെ ഓരോ കുട്ടിയും ബോധന പ്രക്രിയയിലൂടെ മലിനീകരണമെന്ന മഹാവിപത്തിനെപ്പറ്റി ബോധാവാനാകണം. പ്രകൃതിയുമായുള്ള മനുഷ്യന്റെ സമന്വയം ബോധനത്തിന്റെ ചെറിയ ചെറിയ കാല്‍വെയ്പ്പുകളിലൂടെയേ പൂര്ത്തിയാക്കാനാകൂ. മനുഷ്യന്റെ ഭാവി, ബോധന പ്രക്രിയയുടെ ഒരു പ്രധാന കണ്ണിയാകണം” (സരളാ ബഹന്‍:- Revive our Dying Planet)
പരിസ്ഥിതിക അവബോധം നമുക്കിടയില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെയോ ചോര്‍ന്നു പോയി കൊണ്ടിരി ക്കുകയാണ്. ജെയ്താപൂരിലും കൂടംകുളത്തും  ‍ ആണവ നിലയം സ്ഥാപിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്ന വാശിയിലാണ് നമ്മുടെ ഭരണകൂടം, ചെര്‍ണോബിലും, ത്രീമെന്‍ ഐലന്റും നാം എന്നേ മറന്നുപോയി എന്നതില്‍ അത്ഭുതമില്ല. എന്നാല്‍ ഫുക്കുഷിമ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് നാം മറന്നത്. നമ്മളെക്കാള്‍ സാങ്കേതിക മികവുള്ള ജപ്പാന് പോലും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു ഊര്‍ജ്ജത്തെ നമുക്ക്‌ പിടിച്ചു കേട്ടാനാവുമെന്ന ചിന്ത അപകടം തന്നെ. അമേരിക്കയോടും ഫ്രാന്‍സിനോടുമുള്ള വിധേയത്വവും, കച്ചവട ഇടപാടും നൂറു കോടി ജനതയുടെ ഭാവിവേ ഇരുട്ടിലാക്കി തന്നെ വേണമെന്നാണോ? ഫ്രഞ്ച് കമ്പനിയായ അരേവക്ക് 1650 മെഗാ വാട്ട് ശേഷിയുള്ള 6 ആണവ നിലയങ്ങള്‍ പണിയാന്‍ കരാറിലൊപ്പിട്ടുകഴിഞ്ഞു. കൂടംകുളത്ത് റഷ്യയാണ് പിന്നില്‍ എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇടതു പാര്‍ട്ടികള്‍ പോലും ആണവനിലയം ഉണ്ടാക്കുന്ന അപകടാവസ്ഥ മറന്നു അവരും കൂടംകുളം ആണവ നിലയത്തിനായി അവരും കൂട്ട് നില്‍ക്കുന്നു.
ഭൂമിയെ പരമാവധി നാം കാര്‍ന്നു തിന്നു കഴിഞ്ഞു. അവശേഷിക്കുന്നവ കാര്‍ന്നു തിന്നാന്‍ ആക്കം കൂട്ടുന്നു. ആകുലതകള്‍ വര്‍ദ്ധിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ നാം കേട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വലിയ ദുരന്തം തന്നെയാണ് ഫുക്കുഷിമയില്‍ സംഭവിച്ചത്. കാലങ്ങളോളം ആണവ വികിരണം ആ മണ്ണിലും, വായുവിലും, ജലത്തിലും അടിഞ്ഞു കിടന്ന് വരും തലമുറയെ കാര്‍ന്നു തിന്നും. ഇക്കാര്യങ്ങളൊന്നും അറിയാത്തവരല്ല നമ്മെ ഭരിക്കുന്നത് എന്നിട്ടും ജേയ്താപൂരിലും കൂടംകുളത്തും  ആണവ നിലയം വേണമെന്ന് തന്നെ വാശിപിടിക്കുന്നു. ആണവ ആപത്തിനെ മാടി വിളിക്കുന്ന നാം കറുത്ത നാളെയെയിലേക്കാണ് നയിക്കപ്പെടുക.

നമ്മുടെ സൈലന്റ്‌വാലി വികസനത്തിന്റെ വിളി കാത്ത്‌ കിടക്കുന്നു ബയോവാ വാലി പോലുള്ള പാദ്ധതികള്‍ക്കായി ചിലര്‍ കാത്തു കിടക്കുന്നു. പച്ചപ്പ് എന്നും പൊള്ളാവുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. ഭൂമി നശിക്കാന്‍ അധികം കാലം വേണ്ട എന്ന പ്രവചനങ്ങള്‍ ശരിവെക്കുന്ന തരത്തിലാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങുന്നത്. മഴക്കാടുകള്‍ വെട്ടി മരം നടുന്ന നമ്മുടെ വനവല്‍ക്കരണ പദ്ധതികള്‍ വരുത്തി വെച്ച നാശത്തിന്റെ ആഴം തിരിച്ചറിയണമെങ്കില്‍ അട്ടപ്പാടി മേഖല സന്ദര്‍ശിച്ചാല്‍ മതിയാകും. സാമൂഹ്യ വനവല്‍ക്കരണം പോലുള്ള ചതികളെയാണ് നാം വികസനം എന്ന പേരില്‍ ഏറ്റെടുത്തത്, ഹരിത വിപ്ലവം ഉണ്ടാക്കിയ നാശം എത്രയോ വലുതായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ നമ്മുടെ വിദഗ്ധര്‍ക്ക് ഇരുപത് വര്‍ഷം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. കാട് എന്ന ശ്വാസകോശത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം നാം മറന്ന് കഴിഞ്ഞു. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന കാര്‍ബണ്‍ ഡൈ ഓക്സൈഡിന്റെ അളവ് വന്‍ അപകടത്തെയാണ് വിളിച്ചു വരുത്തുക, അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്ന് മണിക്കൂറില്‍ രണ്ടു കിലോഗ്രാം കാര്‍ബണ്‍ ഡൈ ഓക്സൈഡിനെ വലിച്ചെടുക്കാനെ ഒരു മരത്തിനു കഴിയൂ, വന നശീകരണം മൂലം അന്തരീക്ഷത്തിലെ കാര്‍ബണ്‍ ഡൈ ഓക്സൈഡിന്റെ അളവ് ക്രമാതീതമായി വര്‍ദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരി ക്കുകയാണ്, ഇത് നിലവിലെ സന്തുലിതാവസ്ഥയെ തകര്‍ക്കുകയും ജീവന്റെ നാശത്തിലേക്ക് വഴിവെക്കുകയും ചെയ്യും. കടുത്ത ചൂടിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന നമുക്ക്‌ ഇനി മരങ്ങള്‍ ആവശ്യമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. മരങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന ധര്‍മ്മം നാം മറന്നിരിക്കുന്നു. 

ലോകത്തെ പ്രധാന പെട്ട മഴക്കാടുകള്‍ എല്ലാം തന്നെ ഭീഷണിയിലാണ്. ബ്രസീലിലെ ആമസോണ്‍ മേഖലയില്‍ കാട്ടുതീയും മറ്റു അധിനിവേശങ്ങളും മൂലം കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലാണ്, ആഫ്രിക്കന്‍ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ കിളിമന്ചാരോ മേഖലയും ഇതേ പ്രതിസന്ധി തന്നെയാണ് നേരിടുന്നത്, സൈബീരിയന്‍ മേഖലകളും, ഏഷ്യന്‍ മേഖലയിലെ വനമേഖലയും കടുത്ത കയ്യേറ്റ ഭീഷണി നേരിടുന്നു. 44 നദികളുള്ള കേരളത്തില്‍ മഴക്കാലത്തും ശുദ്ധജലക്ഷാമം, കാലം തെറ്റി വരുന്ന മഴ, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പകലുകള്‍, മാലിന്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നഗരങ്ങള്‍, വിഷമഴ പെയ്ത തോട്ടങ്ങള്‍, പാടത്തും പറമ്പിലും വാരി ക്കോരിയോഴിക്കുന്ന കീട നാശിനികള്‍, എങ്ങും വിഷം മുക്കിയ പച്ചക്കറികള്‍, പഴങ്ങള്‍, നാടും കാടും വെട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്ന എക്സ്പ്രസ് ഹൈവേ, റിയല്‍എസ്റ്റേറ്റ്‌ ലോബി കയ്യേറുന്ന വനം, മലിനമാക്കപ്പെട്ട നദികള്‍, കാസര്‍കോഡ്‌ ഒരു കൊത് പറന്നാല്‍ തിരുവനന്തപുരം വരെ നീളുന്ന വിവിധ തരം രോഗങ്ങള്‍, ഇങ്ങനെ നീളുന്നു പ്രബുദ്ധ കേരളത്തിന്റെ വികസന വിശേഷങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ ഇതൊന്നും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക്‌ നേരമില്ല, ഫേസ്ബുക്കിലും, ട്വിറ്ററിലും, ബ്ലോഗുകളിലും വിലസുന്ന മലയാളിക്ക് ഇതൊന്നും അത്ര വലിയ വിഷയമല്ല. ജെയ്താപൂരില്‍ ആണവ നിലയം വരുന്നതോ, ഫുക്കുഷിമയില്‍ ആണവ നിലയം തകര്‍ന്നതോ, കാര്‍ഷിക മേഖലയില്‍ ബഹുരാഷ്ട്രകുത്തകകളുടെ വരവിനെയോ, ജനിതക വിത്ത്‌ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഭയപ്പെടേണ്ട അവസ്ഥയെയോ, നാം വേണ്ട വിധത്തില്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്തോ? ഇക്കാര്യങ്ങളെ പറ്റി നാം ബോധാവാന്മാരാണോ? ഇത് നാം ഓരോരുത്തരും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യമാണ്.
നാം നേടി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന പുരോഗതി ശൂന്യമായ ഭാവിയെയാണ് മാടി വിളിക്കുക എന്ന് ബ്രിട്ടീഷ്‌ ദാര്‍ശകനികനായ ആല്‍ഫ്രെഡ് നോര്‍ത്ത്‌ നോര്‍ത്ത്‌ ‌ വൈറ്റ്‌ ഹൈഡ്‌ വളരെ മുന്‍പ്‌ തന്നെ പറഞ്ഞു: “ഇന്നത്തെ അമൂര്‍ത്തതകളെ മറികടന്നു മുന്നോട്ടു ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു സംസ്കാരം, പുരോഗതിയുടെ ഒരു ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം വന്ധ്യതയില്‍ കലാശിക്കുവാന്‍ ശപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ശാസ്ത്രം പ്രകൃതിയിലെ അദൃശ്യമായ പ്രക്രിയകളെ അറിയാതെ അമൂമായര്‍ത്തതിനെ സത്യമായി ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു. നാം നേടിയെടുത്ത പുരോഗതി തന്നെയാണ് ഇന്ന് വന്‍ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ക്ക് വഴിവെക്കുന്ന തരത്തില്‍ തിരിച്ചടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. 

എന്നിട്ടും ഭൂമിയുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനം നാം തുടരുന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു തന്മൂലം കൂടുതല്‍ ഇരുണ്ട ദിനങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിനാശകരമായ നാളെകങ്ങളെ പറ്റി ആകുലത പേറാത്ത ഒരു കൂട്ടം ഇതിനെ തൃണവല്ക്കരിച്ച് തങ്ങളുടെ താല്പര്യത്തിനനുസരിച്ച് പ്രവത്തികള്‍ തുടരുന്നു, ഇവര്‍ തന്നെയാണ് ലോകത്തെ നയിക്കുന്നതെന്ന് അഹങ്കരിച്ചു കൊണ്ട് ലോകത്ത് എവിടെയും കടന്നാക്രമണം നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ വരുത്തിവെക്കുന്ന വിനാശകരമായ നാളെയെ പറ്റി നാം ഇനിയെങ്കിലും ചിന്തിച്ചില്ല എങ്കില്‍ വരും നാളുകള്‍ കറുത്തതായിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ട. കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനഫലമായി ചുഴലിക്കാറ്റ്‌, കൊടുങ്കാറ്റ്, സുനാമി എന്നീ ദുരന്തങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാവാം എന്ന അവസ്ഥയാണുള്ളത്, അന്തരീക്ഷവും കരയും കടലും ക്രമാതീതമായി മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഈ തോത് തുടര്‍ന്നാല്‍ ഭൂമിയിലെ മാലിന്യങ്ങള്‍ തള്ളാനായി മാത്രം ഭൂമിയേക്കാള്‍ വലിയ മറ്റൊരു ഗ്രഹത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ടി വരും, കടല്‍ മലിനീകരിക്ക പ്പെടുന്നതിലൂടെ കടലിലെ ജീവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനു ഭീഷണിയാവുന്നു. കടലിലെ ജീവന്റെ സാന്നിധ്യം കുറയുന്നതോടെ മനുഷ്യന്‍ ആശ്രയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വലിയ ഭക്ഷ്യ ശേഖരമാണ് ഇല്ലാതാവുക, നിലവില്‍ തന്നെ ഭക്ഷ്യ ക്ഷാമം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ മത്സ്യസമ്പത്ത് കുറഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതം എത്ര വലുതായിരിക്കും, “മനുഷ്യന്‍ പ്രകൃതിയുടെ പ്രക്രിയകളില്‍ ഇടപെടാന്‍ തുടങ്ങുന്നതോടെ യാണ് ഈ സംഹാരാത്മക സംസ്കാരത്തിന്റെ വികാസം ആരംഭിക്കുന്നത് ” പ്രശസ്ത പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകനായ സുന്ദര്‍ ലാല്‍ ബഹുഗുണയുടെ വാക്കുകള്‍ എത്ര ശരിയാണ് !
ഭൂമിയില്‍ കുന്നുകൂടി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മാലിന്യങ്ങള്‍ മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളും മറ്റു പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങളും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നതും ഈ മനുഷ്യന്‍ തന്നെയാണ്. രാസ-ആണവ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍, പ്ലാസ്റ്റിക് അവശിഷ്ടങ്ങള്‍, കമ്പ്യൂട്ടര്‍ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍, വാഹനാവശിഷ്ടങ്ങള്‍, കോണ്ക്രീറ്റ് അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയും, ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങളുടെ അമിതോപയോഗം എന്നിവ മൂലം ഭൂമി ദിനംപ്രതി നശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. .

കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനത്തിന്റെ ദുരന്ത ഫലങ്ങള്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിലും കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കടുത്ത ചൂട്‌ നമ്മുടെ ഹരിത വലയത്തെ ഇല്ലാതാക്കുമോ എന്ന വ്യാകുലത നമുക്കിടയിലേക്ക് ഇനിയും കാര്യമായി കടന്നു വന്നിട്ടില്ല നാമിന്നും വികസന മെന്ന ഭ്രാന്തമായ ഒരു വലയത്തിനുള്ളിലാണ്, വന്‍ കെട്ടിടങ്ങള്‍ വന്‍ ഫാക്ടറികള്‍ അണക്കെട്ടുകള്‍ മഹാനഗരങ്ങള്‍ ഇതെല്ലാമാണ് നമ്മുടെ വികസന സ്വപ്നങ്ങള്‍, പാരിസ്ഥിതികമായ കാഴ്ച്പ്പാട് വികസന നയരൂപീകരണത്തില്‍ എവിടെയും കാണുന്നില്ല, അതിനു തെളിവാണ്‌ കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളം കാണുന്ന പ്രതിരോധ സമരങ്ങളും പ്രധിഷേധങ്ങളും. പാത്രക്കടവ്, അതിരപ്പിള്ളി, പ്ലാച്ചിമട, ഏലൂര്‍, കരിമുകള്‍, കാസര്‍ക്കോട്ടെ എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ സമരം, ചക്കംകണ്ടം സമരം, വിളപ്പില്‍ ശാല എന്നിങ്ങനെ വലുതും ചെറുതുമായ സമരങ്ങളുടെ കാരണം നമ്മുടെ വികസന ഭ്രാന്തിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായതാണ്, എക്സ്പ്രസ് ഹൈവേ, കിനാലൂരില്‍ സംഭവിച്ചത്‌, കണ്ടല്ക്കാ ടുകള്‍ വെട്ടി നിരത്തി അമ്യൂസ്മെന്റ് പാര്‍ക്കുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കല്‍ എന്നിങ്ങനെ തുടരുന്നു നമ്മുടെ അബദ്ധങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ വികസനം. ഏതോ ഉട്ടോപ്യന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടാണ് പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ വരെ തങ്ങളുടെ നയങ്ങള്‍ രൂപീകരിക്കുന്നത്. ഈ അധപതനം കേരളത്തെ ഇല്ലാതാക്കും. ഭൂമി അതിന്റെ ഏറ്റവും ദുരിത പൂര്‍ണവമായ കാലത്തെയാണ് അഭിമുഖീകരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതേ നിലയില്‍ തുടര്‍ന്നാല്‍ ലോകാവസാനത്തിലേക്ക് അധികം ദൂരമില്ലെന്ന സത്യം നാം ഓര്‍ക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. ഇനിയെങ്കിലും നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ‌ പരിസ്ഥിതിയെ കുറിച്ചും പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചും പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ നാം തയ്യാറാവണം.ഇത്തരം ചിന്തകളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നതാകട്ടെ   ഇനിയെങ്കിലും  നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തനം

മരണം

സലില മുല്ലൻ

മരണം ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തല്ല   

കടന്നുവന്നത് .
അവസാനിക്കാന്‍ പോകുന്നു
എന്നുള്ള സൂചനകള്‍
മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പേ കിട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവസാനം,
ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു രാത്രിയില്‍
അതു മൂര്‍ഝിക്കുകകയായിരുന്നു.

വെന്റിലെറ്ററിന്റെ  സഹായത്തോടെ
നേര്‍ത്ത ഒരു ശ്വാസം മാത്രമായി
ജീവന്റെ കണികകള്‍ കുറച്ചു നാള്‍ കൂടി
നീട്ടി കിട്ടി.
ഇനി ഇതൊന്നു തീര്‍ന്നു കിട്ടിയാല്‍ മതി എന്ന്
സ്വന്തം മനസ്സുപോലും ആഗ്രഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ ശേഷമാണ്
അതു പൂര്‍ണ്ണമായി സംഭവിച്ചത്.
പതുക്കെയുള്ള മരണം
വേര്‍പാടിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കുമെന്ന്
അങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്.
ശവപ്പെട്ടിയിലെ  
അവസാനത്തെ ആണിയും അടിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്വസ്ഥയാണ്  .